Zoals ik reeds had verteld zou ik een weekendje (alléé of toch 2 dagen) naar Montpellier gaan. Aangezien het toch wel een lange reis was vertrok ik zo vroeg mogelijk. Mijn wekker liep dus, net zoals toen met Perpignan, af om 5u45, na een onrustige nacht met de schrik om me te overslapen. Wanneer ik dan tegen 6u10 wilde vertrekken had ik de pech dat de auto niet wilde startten. Na enkele pogingen ben ik Bart dan maar gaan wekken, die na wat te prutsen aan de draden van de batterij of zoiets, de auto weer aan de praat kreeg. Ondertussen was het al 6u24(!!), mijn trein vertrok om 6u42, en het regende het pijpenstelen! Nu moest ik dus echt wel cruisen door de bergen om nog op tijd aan het station te geraken, en die kans was nog heel klein! (Als ik die trein zou missen was de volgende pas 1,5u later). Maar net toen ik met de auto aankwam, kwam m'n trein ook aan. Ik liep dus naar de automaat voor de ticketjes, waar net voor mij ook een andere meneer aankwam, dus waagde ik het er maar op om een ticket op de trein te kopen. (Die andere meneer heeft volgens mij de trein zelfs niet meer gehaald.) De conducteur vond mijn reden, dat de trein anders reeds zou zijn vertrokken, alleszins goed genoeg om mij niet extra te laten betalen, dus juhuuw een €1 biljetje! Eens in Carcassonne kocht ik mijn tickets voor mijn verdere heen en terugreis, en ik blijf erbij Franse treinen zijn véél te duur!

Mijn volgende trein ging naar Narbonne, om daar over te stappen op een TGV(!) die stopte in Montpellier. Ook op de TGV was het zo dat je vaste plaatsen had, dus ondanks dat er nog super veel plaatsen vrij waren, moest ik toch naast iemand gaan zitten, wat toch wel bizar voelt. Na ongeveer een uur op die trein te zitten kwam ik 3u na mijn vertrek in Festes en dus om 9u20 aan in het toch al iets gunstiger Montpellier (qua weer eh ;) ). Na 's morgens enkele regenbuien werd het daar uiteindelijk toch nog een mooie, open en warme dag.

Na mijn bezoek aan l'office de tourisme kon ik met mijn kaart in de aanslag beginnen aan mijn tocht door Montpellier. De belangrijkste bezienswaardigheden waren reeds aangeduid door een mevrouw van l'office de tourisme, dus ik wist wat te doen. Al die dingen ben ik dan ook gaan bekijken, en ik kan u vertellen dat mijn voeten het konden voelen op het einde van de dag.

Ofwel straal ik iets uit, ofwel ligt het aan het feit dat ik alleen was, maar ik trok toch echt vreemde mensen aan dit weekend. Zo vroeg een man aan mij of ik met hem een babbeltje wilde doen, aangezien het nogal ne vreemde was, zei ik maar dat ik direct door moest. Zo had ik een discussie met een getuige van Jehova (wat ik pas door had toen ie mij een infoboekje gaf) over het feit waarom het zo moeilijk is om échte vrienden te vinden. Ondanks mijn gebrekkig Frans heb ik ie toch even onder tafel gepraat ^^ En er kwam ook iemand naar mij om zijn cd te promoten. Hem probeerde ik af te schepen met het feit dat ik hem niet verstond en dat ik ook geen Engels kan, maar wie verwacht er nu dat die ook ineens Nederlands kan! Ö Toen kon ik er dus niet meer onderuit en moest ik wel even naar zijn muziek luisteren. Voor het kopen van de cd had ik dan natuurlijk weer andere excuses klaar.

Nadat ik alle bezienswaardigheden was gaan bekijken, enkel de planten tuin zou ik de volgende dag doen, maar is er uiteindelijk niet meer van gekomen, wegens nog te ver wandelen en dus geen zin, J en vele winkels te hebben gezien. Ging ik rond 5u naar het hostel. Daar had ik met heel veel moeite gereserveerd. (Je moet nl. voor die reservatie normaal een visa kaart hebben, wat ik dus niet had, maar na heel wat mails had ik toch een akkoord, dat ze een bed voor mij zouden vrijhouden, maar dat ik me dan voor 6u moest komen aanmelden. Anders was het voor iemand anders. Het was er nogal een druk weekend!)

Het hostel was in een nogal lugubere buurt. Echt in zo'n steegje en had een verlaten indruk, ondanks enkele kebabzaken en alternatieve winkeltjes. De man aan de balie was echt zo ne flauwe plezante, met veel flauwe mopjes, maar wel nen toffe. Na de paperassen kreeg ik dan een kaart voor men kamer, waarvan de deur uiteindelijk meer blokkeerde dan open ging, waardoor je altijd het geluk moest hebben dat er iemand in de kamer was. Dat had ik bij mijn aankomst al een geluk wel, want 2 Roemeense meisjes lieten me dan binnen.

Mijn kamer was een 10-persoonskamer en echt alles behalve gezellig! Het had een beetje zo'n gevangenis uitstraling daar. Ja het hostel in Perpignan was toch veel mooier, aangenamer,... J Maar het was maar voor één nachtje hé, dus geen probleem! Nadat ik me helemaal geïnstalleerd had, trok ik terug Montpellier in om een uurtje later weer terug te keren, omdat het wel wat was afgekoeld, dus die sandalen werden ingewisseld voor dichte schoenen en de panty werd weer boven gehaald.

Daarna vertrok ik op zoek naar een avondmaal en strandde ik bij het restaurant ‘chez Regi', een nogal margi naam, maar wel mosselen met friet voor €9,90! Dat kon ik niet laten voorbijschieten, dus genoot ik daar van heerlijk mosselen en een nog betere choco mouse (die er wel niet uitzag) om af te sluiten. Daarna keerde ik terug naar de jeugdherberg en plaatste me in de gemeenschappelijke ruimte om nog wat te lezen en mee te kijken naar iets expeditie robbinsonachtig. Daar raakte ik even later ook eventjes aan de praat met een jongen uit Canada, die was blijven hangen na een skiwinter in Frankrijk. Rond 11u half 12 ging ik dan naar men bed want ik was meer dan kapot!

Als je dan denkt (zoals mij), eindelijk eens een rustige nacht zonder wakker te worden door de kids of... dan heb je het toch goed mis! Om half 1, 1u, ik was net goed aan't slapen, kwamen 3 andere kamergenoten binnen. En denk maar niet dat die het respect hadden stil te zijn of het licht uit te laten! En nog eens een uur later was het weer van't zelfde met de 2 volgende kamergenoten. Dolletjes!