Mijn laatste 2 werkdagen verliepen rustig, maar weliswaar vermoeiend. Woensdag ging is 's morgens eerst wat buiten met Daan en Eero en in de namiddag met de 2 oudste naar het meer. Het was nl. 38°, wat je dus enkel binnen of in het water kon doorbrengen. Donderdag ging ik 's morgens voor de laatste keer naar de jardin lutin met Eero en na school gingen we met alle jongens eventjes naar de rivier, om daar nog wat te verfrissen. Daarna douche in eten, cadeautjes maken voor de leerkrachten en bed in. Ik ging dan verder aan mijn valies werken. Het besef dat ik de volgende dag zou vertrekken was er wel nog echt niet!

Ook de volgende ochtend pakte ik verder in, want tegen 11u30 moest dat klaar zijn, omdat de mama van Masseo (onze overbuurvrouw) mij zou weg doen naar de luchthaven (zij passeerde daar) en al wilde ingepakt zijn voor ze naar de school ging. Tegen 12u gingen wij (Leen, Bart, Eero, Rune en ik) dan naar de school, waar ook stilaan de laatste schooldag op zijn einde kwam. Daar was nog een kleine euritmie en zangvoorstelling en werden nog heel wat mensen bedankt, om daarna naar le repas partagée (= gedeelde maaltijd) te gaan. Iedereen had dus van alles bij, dat dan allemaal samen werd gezet en dan kon je je laten gaan! :D hmmm dat was lekker hoor!

Daarna werd het voor mij stilaan tijd om afscheid te beginnen nemen van iedereen. Toch wel echt met pijn in het hart. Snel nog wat foto's trekken, met alle kinderen, Cathleen, de familie,... En dan ook afscheid nemen van de ouders die ik net de laatste weken ook beter leerde kennen. Maar ja... Het was tijd. Na dan even een klein stress-momentje omdat we dachten dat de mama van masseo reeds zonder mij was vertrokken, vonden we ze en vertrokken we richting de auto. Eero wilde mij geen knuffel of kus geven, maar ging wel samen met Leen en mij mee naar de auto. En daar aan de auto, wilde ie eerst mee instappen, maar dan zeiden wij dat dat niet ging en dan zei hij; 'Leen ie' = Leen hier! Toen smolt mijn hart helemaal. Hij wilde gewoon niet dat ik vertrok, en daarom wilde hij mij geen knuffel geven, maar uiteindelijk kreeg ik toch nog een dikke kus. Ook van Leen nam ik nog is goed afscheid, want met deze 2 en Rune bracht ik de dagen daar toch vooral door.

Dan werd het echt tijd om te vertrekken. Hop naar de luchthaven. Daar kwam ik aan tegen iets na 4. Wel werd ik afgezet waar de mensen aankomen, dus most ik nog op zoek naar het vertrek. Maar na even vragen had ik ook dat snel gevonden. Om mijn bagage af te geven moest ik wel nog een 20 min wachten, maar toen ik daarna mijn valies ging wegbrengen woog die 3kg te veel. En het is €12,.../kg extra betalen, dus zette ik me nog even opzij om nog wat gerief uit mijn valies te halen en ergens anders te proppen en daarna was het in orde. Blijkbaar was het mij dus gelukt om nog 3kg kwijt te spelen^^

Na dan zonder problemen door de douane te zijn geraakt, moest ik nog 1,5u wachten en het inschepen zou beginnen. En dan hop in het vliegtuig! En ja hoor, de dees had geluk, want ik zat aan het raam! :D Wihuuw! Zo vertrekken met zo'n vliegreis is toch wel niet mijn favoriete bezigheid. Brengt nogal wat stress met zich mee ;), maar alléé wat later hingen we toch veilig en wel in de lucht. Wat wel opviel is dat 90% van de mensen in het vliegtuig sliep. Ik probeerde dan maar te genieten van het uitzicht. De wolken, steden,... Ik zag zelfs het begin en einde van de regenboog :D Om 20u05 (20 min. vroeger dan geplant) landden we dan in Brussel. Natuurlijk duurt het nog even tegen dat het vliegtuig naar zijn plaats gereden is, je kan uitstappen, je de hele wandeling naar de valies had gemaakt,... Maar net toen ik daar aankwam, kwam ook mijn valies aan. Dat was dus heel snel. Nu, hop naar de aankomsthal. Daar aangekomen vond ik ons papa maar niet. Bijna een kwartier heb ik daar rondlopen om hem te zoeken, tot ik hem zag gaan kijken naar de aankomstborden. Was hij blijkbaar zo druk in de weer geweest, met het maken van een bordje 'WELKOM LEEN HOBOKEN', dat hij mij niet had zien aankomen :D Echt super grappig^^

Dan vertrokken we naar de auto en bedachten we wat we zouden doen. We hadden verschillende opties en kozen er uiteindelijk voor om Maarten in te schakelen om erachter te komen waar ons mama op restaurant was met de collega's en dan gingen we haar daar verrassen. Ze had dus echt nog niks door en kreste zowat heel het straat bijeen toen ze mij zag. Na daar ook nog iets te hebebn gegeten, wat te hebben bijgebabbeld, etc. Trokken ik en papa door naar Dizwit (een festivalleke in Hemiksem dat Aron, mijn neef mee organiseert) om daar hallo te gaan zeggen aan Stijn, Lieven Aron en Nonkel Ed. Dat was geen verrassing, maar ze waren precies toch ook blij om me terug te zien!

Daar bleven we even en uiteindelijk lag ik tegen 2u terug in mijn eigen bedje. Klaar (of niet zo klaar ;)) om een drukke, maar zalige zaterdag tegemoet te gaan. (muziekschool, trouw, vergadering, trouwfeest), om dan vandaag alles in te pakken om sevves op vakantiestraat te vertrekken!

Hier sluit ik dan mijn blog helemaal af. Na 3,5 zalige maanden, met moeilijke maar ook vooral zalige momenten! 3,5^e maand waarin ik enorm veel ervaring heb opgedaan en op heel veel verschillende vlakken erg veel heb geleerd. Ook heb ik nu toch wel mijn liefde voor de Franse taal helemaal gevonden! En nog steeds wil ik tegen mensen in mijn omgeving in het Frans beginnen.

Ik hoop dat jullie er ook allemaal een beetje van hebben kunnen genieten om al mijn verhalen hier te kunnen lezen. En graag tot op een volgende reis ;)

Dikke dikke kussen!

Leen Gijs