Back in Belgium; hier eindigt dit geweldige avontuur en dus ook de blog

Mijn laatste 2 werkdagen verliepen rustig, maar weliswaar vermoeiend. Woensdag ging is 's morgens eerst wat buiten met Daan en Eero en in de namiddag met de 2 oudste naar het meer. Het was nl. 38°, wat je dus enkel binnen of in het water kon doorbrengen. Donderdag ging ik 's morgens voor de laatste keer naar de jardin lutin met Eero en na school gingen we met alle jongens eventjes naar de rivier, om daar nog wat te verfrissen. Daarna douche in eten, cadeautjes maken voor de leerkrachten en bed in. Ik ging dan verder aan mijn valies werken. Het besef dat ik de volgende dag zou vertrekken was er wel nog echt niet!

Ook de volgende ochtend pakte ik verder in, want tegen 11u30 moest dat klaar zijn, omdat de mama van Masseo (onze overbuurvrouw) mij zou weg doen naar de luchthaven (zij passeerde daar) en al wilde ingepakt zijn voor ze naar de school ging. Tegen 12u gingen wij (Leen, Bart, Eero, Rune en ik) dan naar de school, waar ook stilaan de laatste schooldag op zijn einde kwam. Daar was nog een kleine euritmie en zangvoorstelling en werden nog heel wat mensen bedankt, om daarna naar le repas partagée (= gedeelde maaltijd) te gaan. Iedereen had dus van alles bij, dat dan allemaal samen werd gezet en dan kon je je laten gaan! :D hmmm dat was lekker hoor!

Daarna werd het voor mij stilaan tijd om afscheid te beginnen nemen van iedereen. Toch wel echt met pijn in het hart. Snel nog wat foto's trekken, met alle kinderen, Cathleen, de familie,... En dan ook afscheid nemen van de ouders die ik net de laatste weken ook beter leerde kennen. Maar ja... Het was tijd. Na dan even een klein stress-momentje omdat we dachten dat de mama van masseo reeds zonder mij was vertrokken, vonden we ze en vertrokken we richting de auto. Eero wilde mij geen knuffel of kus geven, maar ging wel samen met Leen en mij mee naar de auto. En daar aan de auto, wilde ie eerst mee instappen, maar dan zeiden wij dat dat niet ging en dan zei hij; 'Leen ie' = Leen hier! Toen smolt mijn hart helemaal. Hij wilde gewoon niet dat ik vertrok, en daarom wilde hij mij geen knuffel geven, maar uiteindelijk kreeg ik toch nog een dikke kus. Ook van Leen nam ik nog is goed afscheid, want met deze 2 en Rune bracht ik de dagen daar toch vooral door.

Dan werd het echt tijd om te vertrekken. Hop naar de luchthaven. Daar kwam ik aan tegen iets na 4. Wel werd ik afgezet waar de mensen aankomen, dus most ik nog op zoek naar het vertrek. Maar na even vragen had ik ook dat snel gevonden. Om mijn bagage af te geven moest ik wel nog een 20 min wachten, maar toen ik daarna mijn valies ging wegbrengen woog die 3kg te veel. En het is €12,.../kg extra betalen, dus zette ik me nog even opzij om nog wat gerief uit mijn valies te halen en ergens anders te proppen en daarna was het in orde. Blijkbaar was het mij dus gelukt om nog 3kg kwijt te spelen^^

Na dan zonder problemen door de douane te zijn geraakt, moest ik nog 1,5u wachten en het inschepen zou beginnen. En dan hop in het vliegtuig! En ja hoor, de dees had geluk, want ik zat aan het raam! :D Wihuuw! Zo vertrekken met zo'n vliegreis is toch wel niet mijn favoriete bezigheid. Brengt nogal wat stress met zich mee ;), maar alléé wat later hingen we toch veilig en wel in de lucht. Wat wel opviel is dat 90% van de mensen in het vliegtuig sliep. Ik probeerde dan maar te genieten van het uitzicht. De wolken, steden,... Ik zag zelfs het begin en einde van de regenboog :D Om 20u05 (20 min. vroeger dan geplant) landden we dan in Brussel. Natuurlijk duurt het nog even tegen dat het vliegtuig naar zijn plaats gereden is, je kan uitstappen, je de hele wandeling naar de valies had gemaakt,... Maar net toen ik daar aankwam, kwam ook mijn valies aan. Dat was dus heel snel. Nu, hop naar de aankomsthal. Daar aangekomen vond ik ons papa maar niet. Bijna een kwartier heb ik daar rondlopen om hem te zoeken, tot ik hem zag gaan kijken naar de aankomstborden. Was hij blijkbaar zo druk in de weer geweest, met het maken van een bordje 'WELKOM LEEN HOBOKEN', dat hij mij niet had zien aankomen :D Echt super grappig^^

Dan vertrokken we naar de auto en bedachten we wat we zouden doen. We hadden verschillende opties en kozen er uiteindelijk voor om Maarten in te schakelen om erachter te komen waar ons mama op restaurant was met de collega's en dan gingen we haar daar verrassen. Ze had dus echt nog niks door en kreste zowat heel het straat bijeen toen ze mij zag. Na daar ook nog iets te hebebn gegeten, wat te hebben bijgebabbeld, etc. Trokken ik en papa door naar Dizwit (een festivalleke in Hemiksem dat Aron, mijn neef mee organiseert) om daar hallo te gaan zeggen aan Stijn, Lieven Aron en Nonkel Ed. Dat was geen verrassing, maar ze waren precies toch ook blij om me terug te zien!

Daar bleven we even en uiteindelijk lag ik tegen 2u terug in mijn eigen bedje. Klaar (of niet zo klaar ;)) om een drukke, maar zalige zaterdag tegemoet te gaan. (muziekschool, trouw, vergadering, trouwfeest), om dan vandaag alles in te pakken om sevves op vakantiestraat te vertrekken!

Hier sluit ik dan mijn blog helemaal af. Na 3,5 zalige maanden, met moeilijke maar ook vooral zalige momenten! 3,5^e maand waarin ik enorm veel ervaring heb opgedaan en op heel veel verschillende vlakken erg veel heb geleerd. Ook heb ik nu toch wel mijn liefde voor de Franse taal helemaal gevonden! En nog steeds wil ik tegen mensen in mijn omgeving in het Frans beginnen.

Ik hoop dat jullie er ook allemaal een beetje van hebben kunnen genieten om al mijn verhalen hier te kunnen lezen. En graag tot op een volgende reis ;)

Dikke dikke kussen!

Leen Gijs

Mijn laatste weekend en vrije dagen in la douce France!

Ik had beloofd nog wat te vertellen over het feest op school van vrijdag. Het was het feest van Saint jean (Sint Jan in't Nederlands). Dat is omdat de zomer begint. (dus zowat dezelfde reden als le fête de la musique). Het begon pas om 21u30 (wat super laat is voor die kinders) en ze begonnen daar eerst met allemaal traditionele volksdansen. Samen met Cathleen deed ik uitbundig mee, al kende wij géén van die dansen, buiten ik ééntje, wat ook een klassieker is binnen het kazou-gebeuren. Maar het goede aan volksdansen is dat ze de hele tijd alles herhalen. (Zo kan je het dus na een tijdje een beetje.) Wanneer het dan donker genoeg was gingen ze het vuur aan steken. Die middag om 12u hadden ze d.m.v. een vergrootglas met de zon al een vuurtje gemaakt, zodat het een echt zonnevuur zou zijn, dat ze dan heel de namiddag brandende hielden, zodat ze daarmee ‘s avonds het groot vuur konden aansteken. En geloof mij dat was super groot! Wanneer dat dan werd en was aangestoken, werden er allemaal liedjes gezongen rond het groot vuur.

Alle kinderen hadden ook een ‘oiseau de feu' (=vuurvogel) dat was een balletje met zand in, met dan zo allemaal slierten aan. De bedoeling was dat ze dat over het vuur konden gooien. (je kent da wel eh, zo draaien, draaien, draaien en LOSSEEEN! :D). Daarna begonnen 2 leraren ervoor te zorgen dat het vuur minder hoog was, want ze gingen over het vuur springen. Natuurlijk wilde Arne dat ik dat ook deed, maar Leen en vuur dat gaat niet zo goed samen, maar okéé ik maakte me dan sterk en ging samen met Arne erover springen. Das echt even heel heet! (okéé da's normaal, maar toch!) Daarna overtuigde ook Cathleen me om samen met haar eens te springen, maar uiteindelijk sprongen Pauline en Ismaël ook mee. Met 4 naast elkaar over het vuur en natuurlijk stond ik, niet ideaal, op één van de midden plaatsen. Daarna was het tijd om naar huis te gaan. Bijna middernacht en Bart moest nog naar Festes vertrekken.

De volgende ochtend hoopten we dat de jongens dus iets langer zouden slapen, maar dat scheelde maar een dik half uur. Jammer maar helaas! Vandaag was het feest in het dorp. Eerst een Vide Grenier (= rommelmarkt), waar wij heel de dag rondhingen, allé, ‘s morgens liepen we daar rond en aten er 's middags frietjes en zat ik vooral op een pleintje om de 2 grootste een beetje in het oog te houden en hield ik mij wat bezig met haken. Jaja ik ben aan't leren haken en het gaat echt al goed! :D Caroline, de mama van Jean die ook naar de jardin lutin komt, had het mij daar 2 weken geleden geleerd en mij een haaknaald geleend, en nu heeft ze mij die zelfs cadeau gegeven ö Echt een schat van een vrouw! Ik ben dus nu een hoedje aan't haken (ok de kleuren zijn niet ideaal, maar 't is maar om te leren).

's Avonds toen de kids dan in bed lagen ging ik met Cathleen naar la fête de la musique hier in het dorp. Er stond een dj tafel en belichting enzo, dus wij dachten dat wordt wel iets zot. Toen wij dan tegen 10u daar aankwamen, speelde er goeie muziek, maar iedereen zat neer en er was zowat geen jeugd! Wel een bummer! Dus dachten wij oké, we gaan naar ergens anders. Ik had al veel jongeren met auto's in de richting van Thouars zien rijden, waar dit weekend ook feest was en Cathleen wist dat er in een Chateaux niet zo ver weg het feest van Saint Jean werd gevierd, met een concert enzo. Wat doen we nu?

Uiteindelijk besloten we naar Thouars te gaan, maar toen we daar aankwamen zat ook iedereen nog op z'n poep. Veel geduld hadden we niet, Dus we zouden richting de Chateaux gaan. Maar na een half uur, of was het nu al 3 kwartier allemaal kleine donkere kronkel weggetjes kwamen we door Fossat (een klein stadje) en zagen we live muziek. We gaven de zoektocht naar de Chateaux maar op en zetten ons mee op het terrasje bij de live muziek, waar wij aan stoeldansen deden. Een half uurtje later vertrokken we weer, want ik was echt al kapot, en volgende dag zou het weer heel vroeg dag zijn!

Zondag ochtend, uiteraard weer vroeg, maakten we een hele grote wandeling met hier en daar een stop om pruimen te plukken. Dat is echt super zalig hier! Op verschillende plaatsen kan je merise (dat zijn wilde kersen), of pruimen plukken en opeten. Al is dat vooral aan't school, dus ver om snel even te gaan, maar pruimen (super lekkere) zijn er ook aan het speeltuintje. In de namiddag ging ik dan met Arne en Daan naar het meer, waar een tijd later Cathleen ook aankwam (zij had naar ons gebeld, om te vragen of ik met de jongens niet naar het meer wilde gaan, maar we waren er al :) ) daarna gingen ze allemaal nog even in de douche, eten en tijd om naar bed te gaan. Mijn laatste weekend zat er dus op.

Wat vandaag wel echt een hoogte punt was, was dat ik mijn doel met Eero had bereikt! Ik wilde dat voordat ik zou vertrekken Eero zijn eigen naam zei. Nu zegt die altijd ma. En 's avonds aan de tafel is het mij eindelijk gelukt! En zei Eero mooi Eero of Eejo. (de r is wat moeilijk, maar ook met veel moeite lukt dat ook.) Eerst zei hij dat enkel wanneer ik het voorzei, maar nu zegt hij het ook als je vraagt: 'Wat is jou naam?' of 'Hoe heet jij?' Zalig zalig zalig!!!! :D

De volgende dag, was weer een vrije, d.w.z. iets langer blijven liggen! :D Maar daarna schoot ik wel in actie, met allemaal kampvoorbereidingen e.d. in orde te krijgen. Normaal zou ik deze namiddag weer gaan helpen in de tuin, maar door enkele kleine veranderingen ging ik naar het meer. Ik had direct een lift tot daar en dan kon ik zalig rusten. Sebastien, de man van de juf van Arne was er wat later ook met zijn 2 kindjes. Schattig schattig. Luna (de oudste dochter) kende mij dan ook al van op het verjaardagsfeestje van Arne, dus dat was wel schattig. Na het school zou ook Cathleen komen, en zij had Vaska bij. De dochter van Joseiane en François, de familie waar Cathleen bij woont. Vaska wilde nl. super graag meekomen, dus waarom niet. Zij zit een jaar hoger dan Arne in de 2^e klas. Deze keer hebben Cathleen en ik ook heel het meer over gezwommen een keer en ben ik van de steiger gesprongen. Jaja da's hier grensverleggend hoor. ;) Wanneer ik dan 's avond snaar huis ging had ik iets minder geluk. Er was een auto die mij een stuk kon meenemen, maar dan zou ik verder autostop moeten doen. Kwam er toch wel geen auto meer voorbij zeker. 3 kwartier heb ik nog moeten wandelen, op blote voeten, want met espadrilles vol gaten gaat dat niet zo goed. Op die 3 kwartier zijn 2 auto's mij gepasseerd. Maar zo eindigde een ontspannende dag met toch nog wat extra sport.

Dinsdag, mijn laatste vrije dag hier, ging ik helpen op de ferme. Het was al enkele dagen super warm, en het zou er zeker niet op minderen. Het beloofde dus een zware dag te worden. Zowat een hele dag heb ik tussen de wortels gezeten (of toch de planten die wortels zullen worden). Daar moesten we onkruid wieden en de plantjes die te dicht op elkaar stonden verwijderen. Echt een precisie werkje, want da's super fragiel. Geloof mij dat was bakken gebraden zo in de vlakke zon. Het laatste uurtje dat ik dan kon blijven, deed ik nog even iets anders. We gingen brandnetels uitdoen, omdat ze dat nodig hadden voor de compost. Kreeg ik daar toch even een machette voor in mijn handen gestompt. En da's toch echt een eng voorwerp. Vooral omdat ik dat altijd link aan de Hutu's en de Tutsi's in Rwanda. Na dan nog een put te hebben dicht geschopt, was het tijd om door te gaan en ging ik samen met Daantje naar het huis. Ging ik mij douchen en zat dan mijn laatste vrije dag erop. Want wanneer Bart zou vertrekken, moest ik terug beginnen werken. Wanneer de kids dan 's avonds in bed lagen ging ik nog een kleine wandeling maken en m'n boekje uitlezen. Ik was een boekje aan het lezen over de Steiner pedagogie. Zo kan ik mijn mening daarover tenminste staven met argumenten :) En daarna hop weer kampvoorbereidingen maken en gaan slapen om aan mijn 2 laatste werkdagen te kunnen beginnen.

Tot heel erg snel nu allemaal ;)

Bises!

Wat een afsluit trip! Merci Bordeaux!

Okéé, dit keer ga ik eens proberen een kort en bondig verslag te maken van toch wel echt een TOP laatste reis te Bordeaux.

Vertrekken deed ik tegen 7u al liftend naar Toulouse (waar ik om 10u een rendez-vous had met iemand voor covoiturage). Een 1^e auto nam me mee tot in montesquieu en dan vond ik iemand (die ook van Campagne kwam) die me ineens meenam tot Toulouse. Ne vriendelijke jongeman in kostuum met ne kapotte zetel. D.w.z. mijn zetel schoot telkens naar voor en naar achter, want dat klik systeem zodat die vast blijft werkte niet meer. Hij zette me af aan de metro, waar ik dan de metro nam naar het juiste metrostation, waar de afspraak was. (Echt een simpel systeem! Helemaal doorgrond nu door mij. ;) ) Daar moest ik nog een uurtje wachten, want had veel geluk gehad met het liften en dan werd ik opgehaald, samen met nog een meisje en vertrokken we voor een aangename (buiten het gerook dan) rit naar Bordeaux. Om kwart na 12 waren we dan gearriveerd in Bordeaux en namen we afscheid van onze sympathieke chauffeur.

Mijn 1^e dag in Bordeaux verliep rustig. Ik zou mijn 1^e solo ervaring hebben met couch surfen en tegen 20u kon ik bij Mauricio terecht, nadat ik al een heel deel van Bordeaux had ontdekt. Mauricio kwam van Colombia en woont nu 3j in Bordeaux na eerst een jaar in Parijs te hebben gewoond. Op het 1^e zicht dacht ik eventjes oh neeh, maar ja. Zou een beetje oppervlakkig zijn eh. Mauricio had voor avondeten gezorgd, een bord sla, met Sushi. Niet zo direct mijn favoriet, maar alléé ik deed eens zot en waagde me toch eens aan die rauwe vis, wat al bij al nog mee viel. Al snel kwam er een vriend van Mauricio aan, Jesus (een Spanjaard hier op Erasmus) Het rotte was wel dat die dan veel Spaans praatten. Kweetniejoe tof voor mij seg! Daarna gingen we samen met Jesus, Anaïs (die ook spaans kan) 2 andere Couch surfers, en nog enkele vrienden van Mauricio e.d. op café. En echt ni normaal hoeveel die allemaal roken! Zelf vond ik deze avond ni echt leuk, want die spraken allemaal veel Spaans of Italiaans en die 2 andere couchsurfers waren wel sympa, maar spraken vaak veel te veel te snel en ja... dat waren ook 2 vriendinnen. Tegen 2u gingen we dan eindelijk richting het kot van Mauricio, en toen besliste ik al dat ik de volgende dag naar de auberge de jeunesse zou gaan. Want ik was 's avonds heel de tijd afhankelijk van hem, (ik had nl. al een super lange dag achter de rug dus was kapot), hij had te veel gedronken en dan voel je je alles behalve op je gemak en dat zou de avond erna er niet beter op worden, omdat het fête de la musique was in Bordeaux.

Ik overleefde de nacht, maar had echt niet goed geslapen, want je bent echt heel de tijd op uw hoede, de volgende ochtend zorgde ik dan dat ik opstond en zo snel mogelijk weg was. Ik vertelde dan ook dat ik niet meer terug zou komen en zij dat het niet aan hem lag :p maar dat ik gewoon mijn slaap erg nodig heb. Ik ging dan naar de auberge om te horen of ze nog ene bed hadden, en jaa ik had geluk! Er was nog een bedje vrij voor mij. In mijn kamer kon ik pas tegen 16u, maar wat spullen konn ik al daar laten, wat m'n bagage heel wat verlichten. Daarna trok ik naar le marché des capucins om fruit aan te schaffen, zodat ik de dag door kon, wat ook zo wat mijn eten was tot half 10 's avonds. Ik bracht de dag door op vele plaatsen te Bordeaux, en schafte me ook een tramticket aan, zodat ik sneller op veel plaatsen kon geraken. Nadat ik mij dan rond half 5 geïnstalleerd had in de jeugdherberg, maakte ik even kennis met Emilie, mijn kamergenote, ging ik op weg naar het meer van Bordeaux, dat een heel eind verder was, maar met de tram goed te doen. Dat lag echt zo in een buitenwijk aan de rand van Bordeaux. Daar heb ik me even geplaceerd en ging dan weer op weg naar de tram om naar het centrum te keren.

Daar zou ik onmiddellijk op zoek gaan naar iets om te eten, want ik verging van de honger, maar toen ik aankwam was fête de la musique al volop aan de gang, wat al mijn aandacht opeiste. Ik zal even kort toelichten wat dat nu juist is fête de la musique. Dat wordt elk jaa rop 21 juli georganiseerd in alle grote steden van Frankrijk, omdat 21 juli de langste dag en kortste nacht heeft. Van 18u tot 6u wordt er dan overal muziek gemaakt (pech als je net in het centrum woont..) Heel veel amateurs en iets minder amateurs komen dan op straat en tonen het beste van zichzelf. Maar echt bangelijk, want er zijn zooo veel verschillende dingen. Je loopt dan door de stad en komt zo dan van alles tegen. En wat me opviel was dat de meeste ook echt super goeie dingen waren. Zo waren er groepjes, maar ook orkesten, fanfares, Afrikaanse murga's, dj's, Peruaanse groepen,... Echt echt echt suuuuper geweldig! :D

Zo was er op een moment dat er 2 gasten stonden, precies klaar om bijna te beginnen, waarvan één met een djembe en één met een gitaar (echt een biesje ;) ). En ik zette me even aan de kant, want van al dat wandelen deden m'n voeten zeer, om te wachten tot ze begonnen. Uiteindelijk stond ik een uur later nog steeds bij hen en zag ik heel hun concert. Het was echt MEGA SUPER GOE! Dien met z'n gitaar, evenals de zanger, was écht een talentje. Dien zingt kweetniejoe goe en echt super veel genres! Dien zong allemaal covers en ook ineens een klein stukje van Andrea Bocelli man man man, ik stond daar me menne mond open! Echt bangelijk, om kippenvel van te krijgen. Toen het concert dan gedaan was, was ik ook nog toevallig aan de praat geraakt met hen en jaja sympathieke mannen! Daarna trok ik nog een beetje verder door de stad, want al die muziek is echt wel verslavend, maar na een tijd begonnen de meeste dingens wat te veranderen in dj's, dus keerde ik maar naar de auberge.

Daar sliep iedereen al, maar niet goed, want er was er één die MUUUUUUG hard snurkte. Echt niet normaal! Dat klonk echt als ne man (ik dacht eerst dus ook echt dat er ne jonge lach) Totdat Emilie er echt gek van werd (rond 5u) en dan ging zeggen dat ze teveel lawaai maakte en al té lang. Het was wel echt ni normaal. 's morgens bleef ik dan liggen tot iedereen weg was, en ging dan rond 10u naar het ontbijt (echt zalig dat dat tot zo laat nog kon!) Aja en blijkbaar was de jeugdherberg ook maar sinds maandag heropend. Ze was een lange tijd toe geweest voor renovaties,... Ik had dus geluk!

Na ingepakt te zijn ging ik eerst weer wat fruit zoeken, en dan weer op weg door Bordeaux. Daar bracht ik de voormiddag ook rustig door, tot het tegen 14u tijd was wat spullen op te halen in l'auberge en naar de afspraak plaats te keren voor de covoiturage.

Voor ik daar verderga wil ik even nog iets aanhalen. Ik zat even rustig op een grasveldje aan de kaaien, toen er een meneer voorbij fietste die echt zo keek, maar ik keek dus weg. Beetje later parkeerde die zijn fiets parkeerde, even bij de bloemetjes ging kijken en dan naar mij kwam. Hij deed echt een over zwakke poging voor een gesprek, aja had ik al verteld dat ie er ook echt als een vreemde snuiter uitzag!? Hij zei zo dingen dat ie dacht dat ik in Bordeaux woonde,... en toen ik dan zowat duidelijk liet merken dat ik er niet echt behoefte aan had, knielde die naar mij en kwam zo wat dichter en zei, 'bises'. Haha, dacht die nu echt da ik zo gemakkelijk ben!? Ik zei dan maar; Ik ken u ni! En dan vertrok ie J Echt altijd vreemde mensen die je zo tegen komt ze!

Oké, 14u30, dus tijd voor de covoiturage. Een kwartier na tijd stond ik daar nog steeds te wachten, en ik die zo mooi op tijd was! Ik stuurde dan maar even een smsje, en niet veel later werd ik gebeld. Blijkbaar stond ik op de foute plaats. Alléé tis te zeggen, ik stond op het juiste plein, maar het groot plein ernaast (waar het marktgebouw ook is) heeft dezelfde naam en dat wist ik dus niet. Dus ik was als laatste en er zaten al 2 andere jonge gasten in de auto. Voordeel; Leen zat vanvoor. J Onze chauffeur is een klarinetist en de andere 2 zijn studenten, die in Toulouse wonen. Het was echt een super toffe rit! Die vloog zo voorbij! Heel de tijd waren wij aan het babbelen, en deze keer verstond ik echt bijna alles! Super leuk echt :D Onze chauffeur zette eerst mij af aan het station, en de andere 2 op een plaats dichter bij hun huis.

Aangekomen aan het station, vertrok er net een bus naar Montesquieu, echt wel pech want de volgende was pas over 1u15, ging ik maar eens voor een trein zien en besloot uiteindelijk de trein naar Carbonne te nemen. (wat helaas wel wat duurder is dan de bus). Carbonne is een stadje nog wel wat verder dan Montesquieu, maar met de auto passeer je daar ook. Aangekomen zocht en vond ik al snel de grote weg en net toen ik wilde beginnen liften stopte er al een auto. En mijn 1^e reactie was; 'Non!! C'est pas possible!!' Was dat toch wel niet dezelfde als die mij naar Toulouse heeft gebracht zeker! Echt zalig! Toen ik dan ging zitten schoot ineens die zetel naar achter. Ja, dat was ik even vergeten. De zetel was kapot. De rit verliep vlot en zeer aangenaam. Hebben weer wat bijgepraat, over de trip,... en tegen iets voor 7 zette hij me dan af voor de deur (hij woont net buiten het dorp). Na weer een lange reis was ik terug in Campagne, moe maar met weer zalige avonturen en ervaringen erbij! Rustig nam ik een douche en maakte me klaar voor het feest 's avonds op school. Waarover later meer.

Zo, tot hier het verhaal van mijn laatste trip in het Franse land, misschien toch een beetje lang, maar het is in één keer eh nu. Tot over een weekje ;)

Bises!

Biarritz – DAG 3; Zon, zee, strand en achteraf goed verbrand

Tegen 7u werd ik weer wakker, want ook dit bed was niet ideaal. Maar geloof mij! Alles beter dan in de auto. Tegen 8u stond Vincent dan op en zorgde er dan wel voor dat niemand van ons nog echt kon slapen. Hij wist ons ook te vertellen dat er op dat festival vorige nacht iemand was omgekomen. Ze stond op het muurtje en zo in de oceaan gevallen. Opgestaan gingen we ontbijten. Wat echt een samenraapsel was, want zij hadden niet echt iets in huis. Cathleen had nog 4 pruimen, ik een pak petit beurrekes, en zij hadden nog rijst van de vorige dag (Ze hadden net van China een rijst machine toegestuurd gekregen! Echt cool :D). Zo konden we toch allemaal ons buikje vullen.

Wat het weer betreft zag het er eerst niet zo denderend uit, bewolkt en koud, maar een beetje later trokken die wolken weg en werd ik weer helemaal gelukkig bij het zien van de zon. Tegen 10u trokken we dat met z'n vieren naar het strand. Vincent in zijn surfoutfit en Sisi, met haar 1^e bikini die ze de dag ervoor gekocht had. (In China droeg zij nl. enkel lange dingen om te zwemmen en iets kleedje-achtig.)

Aan het strand was het in het begin wat wisselvallig, met dus vaak wat koude momenten. Maar uiteindelijk kreeg ik Sisi en Cathleen toch zover om de zee in te duiken. En zo'n oceaan'tje tis toch fris, maar veel tijd om te wennen gunnen de golven je toch niet, maar echt zalig zalig zalig, vooral zo eronder duiken.

Tegen iets na 12 namen we dan afscheid van Sisi en Vincent, want zij gingen thuis eten en dan naar een museum met Chinese schilderijen. Wij bleven op het strand, want hadden echt nood aan niks doen. De wolken waren trouwens helemaal verdwenen nu en het was echt super duper heet! Ik ging dan ook even mee voetballen met enkele jongens die dat aan het doen waren, maar ni echt zo'n sociale types^^ en dan dook ik de zee weer in terwijl Cathleen sliep. De dag aan het strand verliep nog rustig, in het water afwisselen met wat luieren op het strand, maar in de iets latere namiddag waren de golven echt zot! Super hoog, een 5m denk ik als het niet hoger was. Maar als je de juiste plaats in het water vond was het zalig. En als je probeerde onder de golven die al gebroken waren door te duiken en er kwam dan net ook een golf van onderstroming... dat was dan wat minder. Heb zo een paar straffe toeren uitgehaald, maar de Atlantische oceaan is de max! :D Alleen is een bikini daar ni zo praktisch.

Rond half 6 moesten we dan toch echt vertrekken, want hadden nog een super lange rit voor de boeg. Die verliep goed, met hier en daar eens een stop. Bijvoorbeeld bij het dorp LEE(N), bij de MC Donald, want pakt da ik dood ging van de honger ook hadden we nog een politiecontrole en had Cathleen toch haar papieren niet bij, maar het was geen probleem, omdat wij iets toeristachtig waren en een goede uitleg hadden. En helemaal op 't einde moesten we dan ook nog eens omrijden omdat er in Montesquieu nog volop gefeest werd, en wij dus niet door konden. Maar hee geen probleem, Cathleen en Leen slagen zich er wel doorheen!

Om 24u stipt stopten we uiteindelijk voor m'n deur in Campagne sur Arize, na een super vermoeiend, warm, zalig en vooral onvergetelijk weekend. Wel willen we nog even Milow, Noah and the whale, Mumford and sons, Coldplay en de dikdakkers bedanken voor hun aanwezigheid in onze auto. Beide goed verbrand kropen we daarna ieders weer in ons ‘eigen' bed.

Morgen (20 juni) vertrek ik op mijn laatste trip hier in Frankrijk, en ga ik 3 dagen Bordeaux onveilig maken!

Tot heel snel weer allemaal ;)

xx

Biarritz – DAG 2; en de 1e (alsook geslaagde) couch surf ervaring!

7u en al wakker, ik kan het u zeggen slapen in de auto is écht niet ideaal. Ik werd wakker na een veel te korte nacht en enorm veel pijn in de arm. Ik kon die niet meer naar achter bewegen en geloof mij, da's ni praktisch om u om te kleden of naar't toilet te gaan... Zoals altijd moet ik 's morgens heel dringend naar toilet. Jammer dat wij geen auto met toilet in hadden. Snel dus aankleden, spullen pakken en vertrekken. Man man geloof mij het was geen pretje. Maar toen kwam mijn reddende engel. Onze schuinoverbuurvrouw was ook wakker en deed haar luiken open, ik waagde het er dus op en ze liet me graag gebruikmaken van haar sanitair. Wat een heldin! Het zalige was ook toen wij later op de dag nog eens bij de auto kwamen, stond zij op het balkon en was die kei overtuigd aan het waaien naar mij ^^ super schattig (ja het was zo al een oud madammetje).

Tegen 8u kwamen Cathleen en ik dan al aan op het strand, waar het toch al super mooi weer was en waar je vooral veel joggers en surfers zag. Wij gingen daar onze slaappogingen verderzetten. Bij Cathleen met groot succes, bij mij zonder succes. Dus waagde ik me aan de zandsculpturen en maakte ik een grote vlinder, waar ik zowat een uur aan werkte en die 5min. heeft geleefd. Wat later gingen we dan de zee in, wat echt zalig blijft met die golven! (vagues en français)

Die middag gingen we dan iets zoeken om te eten en zetten we ons op een bankje. Aja, eerst had ik ook nog de foute bestelling en moest dat dus nog gaan omwisselen. Maar ik had dus ook mijn rugzak neergezet en toen we door wilde gaan pakte ik deze weer, en eih!! Er hing van alle viezigheid aan. Ik had hem ergens ingezet en hoopte vurig dat was dat mijn 1^e gedachte was. Maar na eens geroken te hebben wist ik het zeker, het was iemand zijn spouw. Eih eih eih! Eerst dus met papieren zakdoekjes wat afkuisen, maar dan onder de douche aan het strand, maar die geur bleef me achtervolgen (en is er zelfs na al een zeepbeurt nog niet uit.)

In de namiddag gingen we eerst even naar de winkel, voor wat fruit en ander lekkers en trokken dan terug naar het strand. Jammer dat het weer wat later helemaal omsloeg en zeer bewolkt, enorm winderig en tamelijk koud werd. Het viel op dat iedereen plots het strand verliet. Ook wij hoorden bij die verlaters en gingen wat rond lummelen in Biarritz (waar ze trouwens enkel merk-winkels hebben). Later, toen we heel wat muziek hoorden, en daar ook op afgingen kwamen we een gay parade tegen. Echt wel grappig, met dan zo travestieten en zo er ook tussen.

Wanneer we dan later in een parkje zaten, beslisten we dat we toch ons couch surf koppel gingen bellen, omdat we het echt niet zagen zitten. Nog een nacht in die auto slapen. Na dan enige moeite met de communicatie, was het in orde en spraken we om 20u30 af aan de casino, om te gaan picknicken op het strand. Hop dus nog eens naar de supermarkt.

Wanneer wij dan mooi op tijd aan het casino stonden, kwam Sisi ons ophalen en bracht ons op het strand naar Vincent. Sisi en Vincent wonen nu een 2 maand in Biarritz (dat is minder dan de tijd dat ik in Frankrijk ben ö)Sisi komt van China en is 20maanden ongeveer in Frankrijk en Vincent is Fransman. Zij hebben elkaar ontmoet door couch surfing. Schoon héé :D

Snel maakten we kennis met deze 2 en ze waren zalig! Sisi was wel een beetje timide, maar geen probleem en Vincent was gek, maar op een grappige en leuke manier. Na dan een lange en gezellige picknick op het strand, waar tijdens we elkaar leerden kennen en vele verhalen vertelden, vertrokken we naar hen thuis. Het was een appartementje en deed me echt veel denken aan mijn beeld over een chinees appartementje. Ze hadden in totaal 4 ruimtes; een mini keukentje, een nog kleiner halletje, de slaap/eet/woonkamer, en een kleine badkamer. Zijzelf sliepen in een hoogslaper, waarmee ze dus veel plaats uitspaarden en wij sliepen in zo'n zetel dat je kan uitklappen tot bed. Het was er dus echt niet groot, maar wel gezellig en een pak beter dan een auto!

Na ons dan helemaal te hebben geprepareerd, nog wat gebabbeld,... waren we allemaal super moe, dus kropen we snel ons bed in, voor ene hopelijk iets langere en betere nacht.

Biarritz – DAG 1; Niets is wat het lijkt

Vrijdag 15 juni, klaar om naar Biarritz te trekken. Alles was geregeld, dus nu enkel nog uitvoeren. Cathleen moest 's morgens nog werken op school tot 12u30 en dan vertrokken wij ineens. Tegen 10 voor 1 was Cathleen dan bij mij, wat toch al wel wat laat was, omdat wij om 13u30 in Toulouse moesten zijn, wat minstens 3 kwartier rijden is, als het niet meer is. Daar hadden we een rendez-vous met Thibault, die ons tot Bayonne zou meenemen. Onderweg moesten we ook nog een stop maken voor te tanken, waarmee we super veel tijd verloren, omdat natuurlijk niet alles werkte hoe het moest. De tijd begon dus stilaan echt te dringen want de klok kwam steeds dichter en dichter bij half 2! Cathleen had hier duidelijk geen stress voor, want Fransen komen zelf vaak te laat dus dat is normaal. Ik wilde alleszins voor alle zekerheid wel op tijd zijn, maar al snel zagen we dat dit onmogelijk werd en we er ten vroegste maar tegen 2u zouden zijn. Waar ik dan nog nerveuzer van werd, was dat Cathleen nooit sneller reed dan 90, maar geloof mij. Op routes waar je 130 mag is dat traag en zeker als de tijd dringt nog trager! Ik stuurde dus een berichtje naar onze chauffeur, dat we het niet zouden halen en wat later zouden zijn. Maar dan kregen we een antwoord dat ik heel de tijd had zien aankomen. Thibault had geen tijd om te wachten. Hij had verplichtingen in Bayonne, dus kon geen halfuur meer wachten. Wat nu!?

We moesten en zouden vandaag naar Biarritz gaan, dus besloten met de auto van Cathleen te gaan. Ik pakte de kaart erbij en het rotte nu was dat we een groot deel terug moesten. Ik belde ook nog naar Thibault, om te horen of we dan niet op een andere plaats konden afspreken, waar hij dan ook voorbij moest, maar daar was het reeds te laat voor. We maakten dus een ommekeer en gingen zelf onze weg zoeken. De route Toulouse-Biarritz zou normaal iets van een 3u duren, maar wij gingen niet via de autoroute, want de péage is veel te duur, dus zouden wel wat langer onderweg zijn. Ik kan u zeggen. De moed zonk me even in de schoenen, zeker omdat we de 90 nooit passeerden. Maar al snel vond ik terug de zin, pakte ik m'n Ipod en m'n bokske erbij en waren het de dikdakkers, Aqua, Abba, The Vengaboys, Dana Winner, de lawineboy, Toy Box,... die ons mee vergezelde op onze reis. Het grappige was ook dat Cathleen en ik in onze eigen taal Cowboys en indianen konden meezingen. Een top hit van een Duitse groep, maar gecoverd door de dikdakkers.

Onze reis bestond uit de etappes Tarbes, Pau, Bayonne, Biarritz met nog heel veel kleine dorpen en stadjes ertussen. Ook vond ik al snel een nieuwe hobby, foto's trekken vanuit de auto. Geloof mij, Leukleukleuk! :D en altijd spannend, want je hebt maar één kans! (Buiten bij een rondpunt. Daar kan je nog eens rondrijden ;) ) We namen misschien wel niet de autostrade, wat duur en sowieso sneller is, maar we namen wel echt de mooiste weg! Hadden bijna heel de tijd een super mooi zicht op de Pyreneeën, zagen mooie kerken, kastelen, steden,...

Onze eerste stop onderweg was al redelijk snel. Het was aan een carrefour, daar konden we een voorraadje inslaan voor onderweg (jaja, weliswaar vooral fruit!) en nog wat bijtanken, want we zouden nu toch wel wat meer naft nodig hebben. (De rit was ong. 300km). Aan dien carrefour, was er ook zo een systeem om uw auto te laten wassen, en er was dus een mevrouw dat aan het doen. En die was haar raam vergeten dicht te doen. Ik ging echt strijk! Ik opende ook snel mijn raam om dat te roepen, maar het was al te laat. Haha en die stond er zo wat onbenullig bij niet goed weten hoe ze moest reageren... Lachen of zich lastig voelen, dus het was een combinatie. (ja ook hier is een foto van).

Verder verliep onze reis nog rustig, zonder echt pauzes te nemen. Enkel in Pau wisselden we van plaats en nam ik het stuur van Cathleen over. Zij was nl. ook echt al heel lang aan't rijden. De klok tikte ondertussen rustig door en de kilometers werden minder en minder. Af en toe kwamen we eens een pijl tegen richting Spanje, we waren dus dichtbij en toen we eindelijk aankwamen in Biarritz, moesten we daar toch ook even stoppen om een foto te gaan trekken als bewijs, of misschien gewoon om vast te leggen dat we erin geslaagd waren. Al snel zagen we ook de enige echte Atlantische oceaan en zochten we een parkeerplaats. Tegen 20u waren we dus eindelijk, na zo'n 7,5u, goed bezweet aangekomen en geparkeerd in het enige echte Biarritz! We pakten wat spullen bijeen en zetten onze tocht in naar de zee. Wat ik nog wel even wil melden is dat wij Napoleon zeer dankbaar zijn dat hij zoveel bomen langst de kant van de wegen heeft geplant, zodat wij toch wat schaduw hadden op onze route. Zingen: Merci Napoleon, Merci Napoleon, Merciiee ;)

Ik stierf al wel echt van de honger, maar nu was het nog zalig weer dus wilden we daarvan profiteren en eerst de zee induiken. Dat is echt nodig na zolang in die hitte te hebben gereden. Op het strand was niet meer super veel volk, maar misschien voor dat uur (bijna 9u ondertussen) toch nog wel. Ook waren er nog wel wat surfers in het water. Wij waren er klaar voor hoor, laat maar komen die Surfboys :D Rond 10u gingen we dan uiteindelijk iets zoeken voor te eten en stopten al snel bij iet pizzeria-achtig, waar ik daarna ook nog een lekkere chocomousse at.

Terwijl we daar zaten, zagen we ook steeds volk voorbij kwam dus wij hoopten vurig dat er een Beachparty zou zijn, dus besloten na ons eten ze te volgen. Zo zagen we heel wat dingen van Biarritz, want die wandelden allemaal een heel stuk van de kust af. (Trouwens echt super mooi! En dan vooral die vele rotsen die uit de oceaan steken!) Uiteindelijk hoorden we ook muziek, en zagen we waar het vandaan kwam. Maar ondertussen waren er ook super veel mensen die al in de tegenovergestelde richting kwamen. En waren er jongens die riepen naar ons dat het al gedaan was. Bleek nu uiteindelijk dat daar iets festivalachtig aan de gang was, maar dat er té veel mensen op af waren gekomen zodat ze een tijd niemand meer binnen lieten. Wij besloten alleszins om terug te keren, want we hadden nog wel een wandeling voor de boeg en we hadden een lange dag gehad.

Wat het slapen betrof, hadden wij contact opgenomen met mensen via couch surfing. Zij hadden ons laten weten, dat we bij hen terecht konden als we écht niks vonden, maar dat ze wel al wat plannen hadden dit weekend,... Wij zouden hen dus niet lastig vallen en gingen in de auto slapen. Cathleen had er nog matrasjes inliggen, die we dan konden instaleren als we de zetel platlegden. Tegen half 2 lagen we dan geïnstalleerd in de auto, maar ideaal was iets anders. De benen konden we niet strekken, of het moest in de lucht zijn en echt veel plaats hadden we niet. Tegen half 3, 3u viel ik dan eindelijk in slaap. Zo zat onze 1^e dag of laat ons zeggen avond in het zalige Biarritz er al op.

Nog even een kleine 1^e indruk over Biarritz. Alle bouwstijlen zijn daar door elkaar! Maar echt door elkaar het ene gebouw is in die stijl, het gebouw ernaast dan weer in totaal iets anders, dat ervoor dan weer in iets anders,... Dus alles is echt gemixt. Een beetje bizar, maar ook wel leuk! Geeft een losse sfeer een beetje. Wel zijn het daar bijna allemaal super mega chique villa's!

Veel leesplezier nog met de andere verhalen :)

Leen gaat tuinieren

Coucou!

Zoals al verteld, zou ik 2 dagen op de Ferme gaan helpen. Dus maandag ging om 6u mijn wekker af. Na nog even te snoezen kleedde ik me heel stil aan, en ging naar beneden voor een goed ontbijt. Boterhammen met ei. Hmm J Zo was ik tegen iets voor 7 klaar om buiten te gaan wachten op Josejane, die mij meepakte naar de boerderij. Ze reed toch sowieso langst ons, dus geen probleem héé! Tegen 7u was ze er dan en kroop ik in de camionnette met de hond, Guiness, aan m'n voeten.

Aangekomen aan de ferme maakte ik al snel kennis met Thomas (in het Frans spreek je die s niet uit) en Tiffan. Van die laatste wist ik wel pas gisteren dat die zo heette, want had het allemaal niet goed verstaan en het klonk nogal vreemd. Bleek dus dat het toch een beetje een vreemde naam is. Maar goed, na dan de bespreking van de week (waar ik meer dan de helft niet van verstond) begonnen we met het echte werk. Eerst gingen we de staat van sommige groenten bekijken, waar ik als echte landbouwkenner dus zéér nuttig was, maar dan begonnen we met de rest. Bij de ajuinen (waarvan ik heel de voormiddag dacht dat het prei was) ging ik samen met Thomas het onkruid uitdoen. Vol goeie moed begon ik eraan, maar het was toch ni simpel doordat de grond nogal nat en dus heel kleverig was. Enkele uurtjes later kwam Josejane ons halen, want het was tijd voor iets anders. We gingen de kerstomaten trotseren. Ik snapte niet echt goed wat ik daarmee deed, maar 's avonds vertelde Bart me dat ik de dieven verwijderde. Dat zijn takken die tussen de steel en een andere tak eraan groeien, en die veel vocht ‘stelen', waardoor de tomaten minder sappig zouden worden. Ook moesten we ze telkens rond een touw draaien. Toch niet zo'n simpel jobke. Alléé vooral de schrik dat ik iets fout zou doen, maar al bij al heb ik het redelijk gedaan denk ik ^^. En dan, Hop weer naar de ajuinen. (Dat was zo een beetje de rode draad doorheen de dag.)

Na dan nog een poos het onkruid ten strijde te hebben gegaan kwam Thomas me vragen of ik mee wilde helpen met het eten klaar te maken. Ik dacht, hahaa een rustige afwisseling! Viel dat toch wel even tegen seg! We hadden 50min om eten te maken voor 8 personen. Ik maakte de salade. Geraspte wortelen en geraspte rode biet. Heb ik daar meer dan 3 kwartier aan zo'n rasper staan draaien, met als gevolg; een blauwe plek op de plaats waar die draaier heel de tijd mijn arm raakte. Wanneer dan de anderen er waren, die van de fromagerie aten ook mee (die zorgen voor de geiten en koeien en maken kaas, yoghurt,...), maakte ik kennis met hen en gingen we buiten aan tafel. En amai, zo aan tafel verstond ik bijna niks van wat er gezegd werd. Die praatten allemaal zo super mega snel! Da's ni te doen seg en dus echt niet te volgen als nog niet zo'n vlotte Franssprekende.

Na dat Josejane ook vergaderd had met die van de fromagerie was het tegen 2u weer tijd om in gang te schieten. En beginnen deden we weer op mijn reeds vertrouwde stek tussen de ajuinen. Tot Tiffan zei dat we iets anders gingen doen. In de serre zouden we de tomaten verplanten. En geloof me, we waren niets te vroeg in de serre, want toen we net daarbinnen waren, begon er buiten een MEGA stortbui! Super veel wind, mega harde regen en hagel,... Er brak zelfs iets af van de serre. Ni gewoon, ni gewoon! Maar wij begonnen dus aan het verplanten van de tomatenplantjes. Die zaten in zo super kleine potjes en moesten dus naar een formaat groter. We hadden er zo'n 300 te doen, dus waren wel even zoet. Maar zo kon ik ineens Tiffan wat leren kennen. Hij is 27 en had 2j geleden een stage gedaan op die boerderij en was er nu sinds februari vast komen werken.

Toen ik de techniek voor het verplanten dan helemaal onder de knie had (hoe Tiffan het me had uitgelegd), kwam Josejane en deed ik het blijkbaar toch wat fout. (Kon ik dus niet aan doen eeh! Maarja, al snel volgde ik dus de nieuwe methode. Na dan nog onkruid weghalen tussen al grote tomatenplanten in diezelfde serre (wat dus ook veel makkelijker ging om dat de grond daar super droog is) was het 6u en dus tijd om te stoppen na een lange (11u) en vermoeiende werkdag.

Met Josejane sprak ik dan af dat ik de volgende dag niet zou komen, omdat ze veel regen voorspelde en dan zou er niet genoeg werk zijn voor iedereen. Als het er toch goed uitzag wanneer ik opstond, mocht ik wel altijd nog afkomen. Wat Josejane ook gezegd had dat er enkel maar jongens werkten vond ik toch maar wat vreemd, aangezien er vandaag maar 2 jongens waren en dan Josejane en ik. Dus dat is nogal gelijk. Maar de volgende dag begreep ik het dan wel.

's Avonds begon het al. De stijfheid. Joepie! Alles deed zowat zeer, maar héé wij kunnen dat aan eeh!

De volgende dag werd ik wakker toen de rest ook wakker werd. Ik keek door het raam en zag dat het er goed uit zag, dus besloot om mee naar de boerderij te gaan. Wanneer Arne dan naar school vertrok ging ik mee. Daan moest vandaag niet naar school, want de jardin enfant was gesloten, omdat de 2 juffen ziek waren. Wel leuk zo voor die ouders. Mogen die zelf een oplossing gaan zoeken. (Dat zou bij ons toch niet pakken denk ik.) Aangekomen ging ik op zoek naar waar ze aan het werken waren. Onderweg kwam ik al iemand tegen, waarvan achteraf zou blijken dat hij Francois heet en ook Sebastien, de papa van Joade, een vriend van Arne. Een beetje verder in de serre vond ik dan Thomas en Tiffan, die me al direct aan het werk zette. Samen met Thomas zou ik sla planten in zo van die kleine potjes. In totaal iets in de 40 plakkaten, van ieders een 77 potjes. Voor sommige soorten hadden zij een handig systeem dat heel vlot ging, maar er waren er ook super veel die wij zaadje per zaadje in een potje moeste doen en dat waren dan ook echt mini-zaadjes dus dat moest super geconcentreerd,...

Wanneer dat dan zoveel tijd later klaar was ging ik op weg naar Tiffan. Hij was bezig met onkruid te wieden en de grond wat om te spitten tussen de basilicum (met zo'n speciaal gereedschap ding daarvoor ^^) en die taak mocht ik overnemen. Nadat hij mij dan had uitgelegd hoe ik dat moest doen ging hij voor het eten zorgen. (Dat zijn daar dus ook echte koks seg.) Ik dacht aah dat jobke is hier snel gefixt, want hoe Tiffan dat voordeed zag het er toch heel makkelijk uit, maar het was toch iets moeilijker dan het eruitzag. Maar na een tijdje had ik mijn gereedschap helemaal onder de knie en ging ik als een echte tuinierster voorzichtig tussen de basilicum te keer. In diezelfde serre (waar het trouwens snik heet is, als er nog maar een beetje zon is, was ook Francois aan het werk. En met hem deed ik eigenlijk echt een hele babbel. Dat werd zowat mijn buddy voor de dag. Hij was hier op de boerderij zijn 2^e week en bleef voor 1,5 maand. Het is een stage tijdens zijn studie. (Er komen trouwens super veel stagiairs op die boerderij, omdat het een echte BIO-boerderij is.) Dus terwijl we goed doorwerkte babbelden we er lustig op los, wat het werk natuurlijk altijd aangenamer maakt ;) .

Toen ik net de ene kant helemaal had afgewerkt en net begonnen was aan de 2^e, zei Francois me dat ik moest stoppen. Ik begreep het niet goed, want het eten zou pas over een 3 kwartier zijn, Francois zei; het is lecture nu dan moeten wij niet werken. We gingen dus naar ons keukentje/eetruimtetje/... en daar zaten nog veel andere mensen. Een leraar van de school en nog enkelen die ik zo al wel eens hier en daar had zien verschijnen en die van de fromagerie. Zij hadden allemaal hetzelfde boekje vast, uiteraard van Rudolf Steiner met dingen in over landbouw en zo denk ik. Ze lazen altijd een stukje voor en discussieerden er dan over, legden het aan elkaar uit,... Maar ik, ik begreep er echt niks van, zelfs voor hen was het soms te moeilijk... Voor mij was het dus 3kwartier even enorm saai en had ik dik spijt dat ik niet gewoon even was blijven werken. Ik had echt moeite wakker te blijven! Wanneer dat gedaan was, was et weer etenstijd. Lekker lekker lekker J

's Middags zag ik dan bij toeval Leen en Arne voorbij komen, wat vreemd was, omdat Arne normaal school had, en ik zou met hen na school (om 4u) mee naar huis gaan, omdat Bart daarna ook moest vertrekken. Nu bleek dat Arne ook niet op school kon blijven, want in de namiddag hebben die geen les meer en spelen zij bij de jardin enfant, wat nu dus ook niet ging, doordat die leerkrachten ziek waren. Ik moest dus om 4u een andere ouder zoeken die mij zou willen meenemen.

Om iets voor 2 besloot ik dan om terug aan het werk te gaan tussen mijnen basilicum. En toen ik volop aan het werk was, kwam als grote verrassing plots Cathleen eraan. (Doordat de kleuterjuffen ziek waren, had zij vandaag dus een vrije dag, want alleen mag zij de kinderen niet opvangen.) Cathleen was eerst bij m'n familie geweest, en die hadden dan verteld dat ik toch op de ferme was. Terwijl ik dan aan het werk was, praatte we weer heel wat bij en maakten we plannen voor ons weekend. Ik moet wel zeggen, mijn werk ging niet meer zo snel vooruit. Rond half 4 dan, wanneer de basilicum klaar was, stopte ik met werken, zei dag tegen Tiffan en ging met Cathleen naar het secretariaat om van alles op te zoeken voor dit weekend. Dit weekend gaan we nl. naar Biarritz gaan. Da's aan de Atlantische oceaan. En we willen er heen gaan met covoiturage en daar slapen d.m.v. coughsurfing. Zo blijft het het goedkoopste. We gingen daar alles wat voor opzoeken. Tegen iets na 4 gingen we dan door, want ik was super moe dus wilde nog rustig een douche kunnen pakken voordat Bart vertrok en ik dus weer moest beginnen werken. Het goede was nu wel, dat ik vervoer had ;)

Zo zaten mijn 2 dagen op de ferme er volledig op en het was zeker en vast een leuke en leerzame ervaring. Het gevolg nu is wel dat ik erg stijf ben, maar jaa dat hoort erbij eeh! Wie weet hebben de groene vingers mij nu wel een beetje te pakken ;)

Ondertussen hebben Cathleen en ik ook via de site van covoiturage iemand gevonden die ons meeneemt tot op een kwartier rijden van Biarritz, dus dat is al in de sjakos!

Tot snel weer ;)

Asj Bjief!

Nog iets wat ik graag wilde vertellen, maar wat niet goed paste bij m'n vorige verhalen, of gewoon omdat deze al te lang waren is iets over Eero.

Eero is nu zowat in het stadium dat hij toch stilaan begint te praten, en zeker de laatste dagen vordert het snel vind ik. Nu was het al iets langer dat ik hem had aangeleerd om alsjeblief te zeggen. Maar hij zei dan 'Bjief'. Maar dus echt zo ook al wel wat bewust als hij wilde dat ik iets voor deed ofzo, dan vroeg ik; 'Hoe vraag je dat' Of zoiets in die aard, en hij had dan echt al geleerd om Bjief te zeggen tot mijn grote vreugde! Super schattig ook, maar ja... beleefdheid van jongs af aan eh! :D

En nu vrijdag was ik 's morgens met hem buiten en probeerde ik nogmaals om hem Alsjeblief te laten zeggen. En ineens zei die dat 'Asj Bjief' Ik was door het dolle heen! En gaf Eero nen dikke knuffel. Het zalige was dat die de volgende 5 min. dan doorbracht met Asj Bjief te zeggen en mij dan vast te pakken voor een knuffel. Echt super super zalig en mega schattig! :D En nu zegt hij het dus nog steeds! En anders als hij enkel bjief zegt, dan wijs ik hem er even op dat hij dat beter kan en dan zegt hij het! Jaja, zalig zalig zalig :D