Coucou!

Zoals al verteld, zou ik 2 dagen op de Ferme gaan helpen. Dus maandag ging om 6u mijn wekker af. Na nog even te snoezen kleedde ik me heel stil aan, en ging naar beneden voor een goed ontbijt. Boterhammen met ei. Hmm J Zo was ik tegen iets voor 7 klaar om buiten te gaan wachten op Josejane, die mij meepakte naar de boerderij. Ze reed toch sowieso langst ons, dus geen probleem héé! Tegen 7u was ze er dan en kroop ik in de camionnette met de hond, Guiness, aan m'n voeten.

Aangekomen aan de ferme maakte ik al snel kennis met Thomas (in het Frans spreek je die s niet uit) en Tiffan. Van die laatste wist ik wel pas gisteren dat die zo heette, want had het allemaal niet goed verstaan en het klonk nogal vreemd. Bleek dus dat het toch een beetje een vreemde naam is. Maar goed, na dan de bespreking van de week (waar ik meer dan de helft niet van verstond) begonnen we met het echte werk. Eerst gingen we de staat van sommige groenten bekijken, waar ik als echte landbouwkenner dus zéér nuttig was, maar dan begonnen we met de rest. Bij de ajuinen (waarvan ik heel de voormiddag dacht dat het prei was) ging ik samen met Thomas het onkruid uitdoen. Vol goeie moed begon ik eraan, maar het was toch ni simpel doordat de grond nogal nat en dus heel kleverig was. Enkele uurtjes later kwam Josejane ons halen, want het was tijd voor iets anders. We gingen de kerstomaten trotseren. Ik snapte niet echt goed wat ik daarmee deed, maar 's avonds vertelde Bart me dat ik de dieven verwijderde. Dat zijn takken die tussen de steel en een andere tak eraan groeien, en die veel vocht ‘stelen', waardoor de tomaten minder sappig zouden worden. Ook moesten we ze telkens rond een touw draaien. Toch niet zo'n simpel jobke. Alléé vooral de schrik dat ik iets fout zou doen, maar al bij al heb ik het redelijk gedaan denk ik ^^. En dan, Hop weer naar de ajuinen. (Dat was zo een beetje de rode draad doorheen de dag.)

Na dan nog een poos het onkruid ten strijde te hebben gegaan kwam Thomas me vragen of ik mee wilde helpen met het eten klaar te maken. Ik dacht, hahaa een rustige afwisseling! Viel dat toch wel even tegen seg! We hadden 50min om eten te maken voor 8 personen. Ik maakte de salade. Geraspte wortelen en geraspte rode biet. Heb ik daar meer dan 3 kwartier aan zo'n rasper staan draaien, met als gevolg; een blauwe plek op de plaats waar die draaier heel de tijd mijn arm raakte. Wanneer dan de anderen er waren, die van de fromagerie aten ook mee (die zorgen voor de geiten en koeien en maken kaas, yoghurt,...), maakte ik kennis met hen en gingen we buiten aan tafel. En amai, zo aan tafel verstond ik bijna niks van wat er gezegd werd. Die praatten allemaal zo super mega snel! Da's ni te doen seg en dus echt niet te volgen als nog niet zo'n vlotte Franssprekende.

Na dat Josejane ook vergaderd had met die van de fromagerie was het tegen 2u weer tijd om in gang te schieten. En beginnen deden we weer op mijn reeds vertrouwde stek tussen de ajuinen. Tot Tiffan zei dat we iets anders gingen doen. In de serre zouden we de tomaten verplanten. En geloof me, we waren niets te vroeg in de serre, want toen we net daarbinnen waren, begon er buiten een MEGA stortbui! Super veel wind, mega harde regen en hagel,... Er brak zelfs iets af van de serre. Ni gewoon, ni gewoon! Maar wij begonnen dus aan het verplanten van de tomatenplantjes. Die zaten in zo super kleine potjes en moesten dus naar een formaat groter. We hadden er zo'n 300 te doen, dus waren wel even zoet. Maar zo kon ik ineens Tiffan wat leren kennen. Hij is 27 en had 2j geleden een stage gedaan op die boerderij en was er nu sinds februari vast komen werken.

Toen ik de techniek voor het verplanten dan helemaal onder de knie had (hoe Tiffan het me had uitgelegd), kwam Josejane en deed ik het blijkbaar toch wat fout. (Kon ik dus niet aan doen eeh! Maarja, al snel volgde ik dus de nieuwe methode. Na dan nog onkruid weghalen tussen al grote tomatenplanten in diezelfde serre (wat dus ook veel makkelijker ging om dat de grond daar super droog is) was het 6u en dus tijd om te stoppen na een lange (11u) en vermoeiende werkdag.

Met Josejane sprak ik dan af dat ik de volgende dag niet zou komen, omdat ze veel regen voorspelde en dan zou er niet genoeg werk zijn voor iedereen. Als het er toch goed uitzag wanneer ik opstond, mocht ik wel altijd nog afkomen. Wat Josejane ook gezegd had dat er enkel maar jongens werkten vond ik toch maar wat vreemd, aangezien er vandaag maar 2 jongens waren en dan Josejane en ik. Dus dat is nogal gelijk. Maar de volgende dag begreep ik het dan wel.

's Avonds begon het al. De stijfheid. Joepie! Alles deed zowat zeer, maar héé wij kunnen dat aan eeh!

De volgende dag werd ik wakker toen de rest ook wakker werd. Ik keek door het raam en zag dat het er goed uit zag, dus besloot om mee naar de boerderij te gaan. Wanneer Arne dan naar school vertrok ging ik mee. Daan moest vandaag niet naar school, want de jardin enfant was gesloten, omdat de 2 juffen ziek waren. Wel leuk zo voor die ouders. Mogen die zelf een oplossing gaan zoeken. (Dat zou bij ons toch niet pakken denk ik.) Aangekomen ging ik op zoek naar waar ze aan het werken waren. Onderweg kwam ik al iemand tegen, waarvan achteraf zou blijken dat hij Francois heet en ook Sebastien, de papa van Joade, een vriend van Arne. Een beetje verder in de serre vond ik dan Thomas en Tiffan, die me al direct aan het werk zette. Samen met Thomas zou ik sla planten in zo van die kleine potjes. In totaal iets in de 40 plakkaten, van ieders een 77 potjes. Voor sommige soorten hadden zij een handig systeem dat heel vlot ging, maar er waren er ook super veel die wij zaadje per zaadje in een potje moeste doen en dat waren dan ook echt mini-zaadjes dus dat moest super geconcentreerd,...

Wanneer dat dan zoveel tijd later klaar was ging ik op weg naar Tiffan. Hij was bezig met onkruid te wieden en de grond wat om te spitten tussen de basilicum (met zo'n speciaal gereedschap ding daarvoor ^^) en die taak mocht ik overnemen. Nadat hij mij dan had uitgelegd hoe ik dat moest doen ging hij voor het eten zorgen. (Dat zijn daar dus ook echte koks seg.) Ik dacht aah dat jobke is hier snel gefixt, want hoe Tiffan dat voordeed zag het er toch heel makkelijk uit, maar het was toch iets moeilijker dan het eruitzag. Maar na een tijdje had ik mijn gereedschap helemaal onder de knie en ging ik als een echte tuinierster voorzichtig tussen de basilicum te keer. In diezelfde serre (waar het trouwens snik heet is, als er nog maar een beetje zon is, was ook Francois aan het werk. En met hem deed ik eigenlijk echt een hele babbel. Dat werd zowat mijn buddy voor de dag. Hij was hier op de boerderij zijn 2^e week en bleef voor 1,5 maand. Het is een stage tijdens zijn studie. (Er komen trouwens super veel stagiairs op die boerderij, omdat het een echte BIO-boerderij is.) Dus terwijl we goed doorwerkte babbelden we er lustig op los, wat het werk natuurlijk altijd aangenamer maakt ;) .

Toen ik net de ene kant helemaal had afgewerkt en net begonnen was aan de 2^e, zei Francois me dat ik moest stoppen. Ik begreep het niet goed, want het eten zou pas over een 3 kwartier zijn, Francois zei; het is lecture nu dan moeten wij niet werken. We gingen dus naar ons keukentje/eetruimtetje/... en daar zaten nog veel andere mensen. Een leraar van de school en nog enkelen die ik zo al wel eens hier en daar had zien verschijnen en die van de fromagerie. Zij hadden allemaal hetzelfde boekje vast, uiteraard van Rudolf Steiner met dingen in over landbouw en zo denk ik. Ze lazen altijd een stukje voor en discussieerden er dan over, legden het aan elkaar uit,... Maar ik, ik begreep er echt niks van, zelfs voor hen was het soms te moeilijk... Voor mij was het dus 3kwartier even enorm saai en had ik dik spijt dat ik niet gewoon even was blijven werken. Ik had echt moeite wakker te blijven! Wanneer dat gedaan was, was et weer etenstijd. Lekker lekker lekker J

's Middags zag ik dan bij toeval Leen en Arne voorbij komen, wat vreemd was, omdat Arne normaal school had, en ik zou met hen na school (om 4u) mee naar huis gaan, omdat Bart daarna ook moest vertrekken. Nu bleek dat Arne ook niet op school kon blijven, want in de namiddag hebben die geen les meer en spelen zij bij de jardin enfant, wat nu dus ook niet ging, doordat die leerkrachten ziek waren. Ik moest dus om 4u een andere ouder zoeken die mij zou willen meenemen.

Om iets voor 2 besloot ik dan om terug aan het werk te gaan tussen mijnen basilicum. En toen ik volop aan het werk was, kwam als grote verrassing plots Cathleen eraan. (Doordat de kleuterjuffen ziek waren, had zij vandaag dus een vrije dag, want alleen mag zij de kinderen niet opvangen.) Cathleen was eerst bij m'n familie geweest, en die hadden dan verteld dat ik toch op de ferme was. Terwijl ik dan aan het werk was, praatte we weer heel wat bij en maakten we plannen voor ons weekend. Ik moet wel zeggen, mijn werk ging niet meer zo snel vooruit. Rond half 4 dan, wanneer de basilicum klaar was, stopte ik met werken, zei dag tegen Tiffan en ging met Cathleen naar het secretariaat om van alles op te zoeken voor dit weekend. Dit weekend gaan we nl. naar Biarritz gaan. Da's aan de Atlantische oceaan. En we willen er heen gaan met covoiturage en daar slapen d.m.v. coughsurfing. Zo blijft het het goedkoopste. We gingen daar alles wat voor opzoeken. Tegen iets na 4 gingen we dan door, want ik was super moe dus wilde nog rustig een douche kunnen pakken voordat Bart vertrok en ik dus weer moest beginnen werken. Het goede was nu wel, dat ik vervoer had ;)

Zo zaten mijn 2 dagen op de ferme er volledig op en het was zeker en vast een leuke en leerzame ervaring. Het gevolg nu is wel dat ik erg stijf ben, maar jaa dat hoort erbij eeh! Wie weet hebben de groene vingers mij nu wel een beetje te pakken ;)

Ondertussen hebben Cathleen en ik ook via de site van covoiturage iemand gevonden die ons meeneemt tot op een kwartier rijden van Biarritz, dus dat is al in de sjakos!

Tot snel weer ;)