Toulouse à vélo ; Part 2 – Are you an American?

Oké, ik was dus in Toulouse en had reeds heel wat afgefietst. Woensdag ergens rond de middag, ging ik al eens naar l'auberge, om te proberen fixen dat ik toch één nacht mocht blijven, wat dus niet lukte (moest dus voor 2 nachten betalen) en die mevrouw die daar werkte was ook echt super onvriendelijk. Blijkbaar had ik trouwens ook het laatste bed (voor meisjes). Een beetje later was ik dus op weg naar m'n kamer, om daar al wat gerief te droppen. Ik sliep op het 4^e verdiep (al een geluk was er een lift) en dat waren super grote gangen, dus echt een grote herberg daar! Aangekomen op mijn kamer, zag ik dat er maar 2 bedden stonden, waarvan één reeds was opgemaakt. De lakens waren trouwens ook echt iets bizar! Die waren uit zo'n materiaal als die witte pakken, van de onderzoek mensen (voor DNA,...) bij de politie. Ook condoompakken genoemd. Na dan m'n bed te hebben opgedekt trok ik terug naar een fietsenstalling om Toulouse weer in te gaan.

Daar bekeek ik nog heel wat dingen en reed van hier naar daar, om dan ergens een spaghetti te eten. Ik wilde echt nog eens iets met vlees in eten, want ik ben hier bijna een volledige vegetariër (en nee niet uit principe ;) ) Na dan nog wat bezichtigd te hebben, trok ik rond 9u terug naar de jeugdherberg. Wat wel echt dodelijk was, was dat je een super steile helling op moest om er te geraken. Dat was puffen geblazen! (en dat na 3 maand niet meer fietsen). Binnen gekomen had ik weer al direct een flater, want ik wist natuurlijk niet dat je je kaart moest laten zien bij het binnenkomen (die vorige herbergen waren nl. altijd klein, zodat ze je herkenden), waardoor de mevrouw van de receptie in alle vaart achter mij aan kwam gelopen. En natuurlijk stond er nog veel volk bij ook. J

Boven in mijn kamer was mijn kamergenote er ook, en nadat zij dan haar telefoongesprek had afgerond leerde ik Raphaëlle kennen. Zij was nu voor enkele dagen in Toulouse om een examen af te leggen om directeur te worden in een ziekenhuis. Dat was wel jammer, want zij moest de volgende ochtend dus nog studeren, en op tijd gaan slapen nu. Want het was 3 dagen achtereen examen, waarvan de 1^e deze dag net was geweest. Ook heb ik nu dus een kennis in Aix-en-Provence, en ben ik uitgenodigd om eens langst te komen, jammer dat het nu net iets te ver is om er nog te geraken. De volgende ochtend namen we dus al afscheid, want ik wilde op tijd Toulouse weer in gaan, had nl; niet meer veel tijd en zij moest nog wat studeren.

Na in een supermarkt dan wat chocoladebroodjes en yoghurt te hebben gekocht ging ik op zoek naar een park om lekker te ontbijten. En ging dan snel verder op de fiets naar nog enkele dingen die ik zeker nog wilde zien, aangezien mijn ticket maar te gebruiken was tot 11u36 (= 24u geldig). En daarna was het al weer bijna tijd om richting de bus te vertrekken, want om 12u50 vertrok ze al. Kon ik daar dan weer 1u45 opzitten, jieha! Die tijd heb ik zeer nuttig gebruikt met slapen en op deze manier niet misselijk te worden. Rond half 3 kwam ik dan aan in Montequieu, waar ik me nog een appelsien aanschafte en me ergens in iets parkachtig zette om nog even te lezen. Wat later ging ik dan naar m'n lift punt in de hoop dat er weer vriendelijke mensen zouden zijn die me wilden meevoeren. Een dik half uur en 2 auto's later, kwam ik veilig en wel weer aan in Campagne, waar het niet veel later ineens een mega storm was! Hagel, regen, super veel wind,... echt niet normaal! Het weer in Toulouse was dan toch wel wat beter!

Nog een kleine anekdote van in Toulouse en wat ook de titel verklaart; ik stond ergens wat rond te zien, toen er ineens enkele Amerikaanse mensen mij aanspraken o de weg te vragen naar ergens. Dit was echt niet moeilijk, dus ik legde het hen ook even uit. Toen ze dan net wilde vertrekken vroeg één van hen; 'Are you an American? Because you sound like one.' Daar moest ik toch echt is goed om lachen, vooral omdat ik echt zowat altijd voor Engels gebuisd was op school. :D

Vrijdag gingen Arne en Daan 's morgens dan naar school en deed ik van alles met Eero, en die middag kwam Lola een vriendinnetje van Daan spelen. Uiteindelijk werd 's avonds op de ferme op school dan beslist dat Daan bij Lola ging slapen en de volgende dag ook doorbrengen en ik sprak af met Josejane voor morgen. Want morgen en overmorgen ga ik, tenzij het van 's morgens al regent (dan gaat het niet door), helpen in de tuin op school. Met de groenten etc. Wordt wel pijnlijk, want dat is al om 7u beginnen. Maar héé, ochtend mens dat ik ben is dat geen probleem eeh ;D.

Zaterdag gingen wij 's morgens eerst naar Sarah, zij komt van Gent en heeft ook 3 kinderen op de school en geeft daar Engels. Arne wilde nl. heel graag gaan trampoline springen daar. 's Middags ging ik dan met Arne naar de hoogteparcours, wat toch wel wat saai wordt zo van op de grond heel de tijd. En daarna was het tijd voor hét feest. Janine, weliswaar ook een vrouw met kids op de school, hield en groot feest voor haar 40^e verjaardag. Iedereen was bijna uitgenodigd en het was het concept Auberge Espangnol. Echt iets goed! Moeten we bij ons ook invoeren! Iedereen brengt dan eten mee voor het aantal personen waarmee zij komen en dat wordt dan allemaal samengezet zodat je daaruit kan kiezen. Ook was er een ‘camping' aan. Alléé gewoon iedereen kon een tent meenemen en die in de tuin opzetten om daar te blijven slapen. (Anders zouden er veel ook niet lang kunnen blijven met de kinderen.) Wij gingen wel naar huis 's avonds, maar eens heel wat later dan andere dagen. Maar het was echt super super leuk! Kei veel mensen die er waren dus vele nieuwe leren kennen, of gebabbeld met diegene die ik al kende. Ik moest wel heel de tijd bij Eero blijven, maar ook met hem heb ik mij kostelijk geamuseerd!

Ook was er een Antwerps gezin, die ik al had gezien op de porte ouverte, maar dan nu ook wat beter leerde kennen. En echt die zijn zo plat! En hun kinderen heten LouLisa en Billy Bob! Vooral die laatste.. hoe zalig is dat wel niet! :D Tegen half 10 keerden wij dan huiswaarts, zodat de kids rond 10u in bed lagen. Super moe na zo'n groot feest. Allen vielen ze als een blok in slaap.

Vandaag was het niet zo'n speciale dag. Niet zo'n goed weer wat wel echt jammer was. De kinderen sliepen net eens iets langer (maar toch niet zoveel), en wij gingen even langst de Vide grenier (= rommelmarkt) in Bordes, waar we ook LouLisa en de mama tegen kwamen, die wist te vertellen dat het feest nog tot 7u had geduurd. In de namiddag ging ik dan eerst nog wat buiten met Arne en Daan en begon dan samen met Arne aan zijn puzzel van 1000 stukjes die hij op de rommelmarkt had gekocht.

Vanavond ga ik alleszins proberen om op tijd te gaan slapen, want morgen is het vroeg dag. Maar ik heb er echt wel super veel zin in om daar te gaan helpen! Josejane waarschuwde me al wel dat dara buiten zij enkel jongens zijn, maar pakt dat ik het mannelijk geweld ondertussen al meer dan gewoon ben ;)

Toulouse à vélo ; Part 1

Yuup!

Jaja, de ziektekiemen waren er toch in geslaagd mij een dagje plat te krijgen. Na dan maandag dus veel gerust te hebben, kon ik er 's avonds (mits nog wat hoofdpijn) toch al weer wat tegen. Dinsdag waren we weer helemaal de oude en speelde ik overdag dus met Eero en ging ik met hem naar de tuin. Na school nam ik de 3 jongens nog eventjes mee naar het meer., waar Marian een vriendinnetje van de 2 oudste ook was. Moest je het nog niet door hebben.. het meer is hier echt mijn favoriete stek denk ik. ^^

Verder was ik sowieso van plan woe-do en normaal ook vrijdag naar Toulouse te gaan. Ze hebben daar nl. ook zo'n fietssysteem zoals in Antwerpen, dat ik graag eens wilde uitproberen, om zo groot Toulouse te kunnen bezichtigen. Anders geraak ik nooit veel verder dan het capitole en zijn winkelstraten rondom. Maar nu wist Leen me dinsdag te vertellen, dat Bart vrijdag toch moest werken, dus d.w.z. enkel woensdag en donderdag naar Toulouse én donderdag al vroeg moeten vertrekken om ongeveer om 17u terug in Campagne te zijn. Wat wel een bummer was, wat het dan nog stommer maakte, is dat ik net een mail had gekregen, dat je in de jeugdherberg daar minstens 2 nachten moest blijven of toch zeker betalen. Ik hoopte er ter plaatse nog iets aan te kunnen doen, maar tevergeefs.

Goed, ik begin aan het begin. Woensdag ochtend. Ik stond op tijd op, pakte een douche en maakte me klaar om te vertrekken. Tegen half 9 stond ik dan buiten, om al liftend het avontuur naar Toulouse te wagen. Waarom al liftend? Anders moest ik om 7u al de bus in Montesqieu pakken, en moest ik daar eerst nog geraken, wat niet evident is op dat uur van de dag. En die bus duurt zowat 1u45, wat echt afschuwelijk mega lang is. Genoeg redenen dus!

Al snel stopte er een auto, die ik afsloeg omdat die maar één dorp verder ging, maar toen dat bij de volgende weer het geval was, dacht ik, ok dan ben ik toch al daar! Daar in Daumazan stopte uiteindelijk dezelfde auto weer die ik eerder had afgeslagen. Deze keer ging die al tot in Montesqieu, wat toch al mooi was. Bleek hij ook de papa van Marian te zijn. Dat meisje van op school. Hij herkende me blijkbaar nog van eens op school. Was wel leuk, want zo hadden we echt iets om over te babbelen en moest ik niet het weer gebruiken om een gesprek te kunnen starten. Na de 2 auto's die ik reeds had gehad, had ik er nog 4 nodig en een metro tot in het centrum van Toulouse. Het waren een lieve vrouw, een andere lieve vrouw met haar dochter, één of andere werkman die mij ook de vraag stelde, wat ik leuk vind aan Frankrijk en wat niet. Toch geen simpele vragen ^^ en tenslotte nog een meneer me ne kweetniejoe chique auto! Da was zo ne super deftige man enzo, maar begon dan wel gesprekken over het feit dat het voor meisjes makkelijker was om te liften (ik gaf dan als reden, dat vrouwen minder snel mannen meenemen, wat ook zo is ) En dan door een buurt reed, en daarover zei dat je als vrouw daar niet veilig alleen door kon rondlopen. Geloof mij, als een man daarover zo begint, geraak je snel op je hoede. Maar geen stress, want het was gewoon de kortste weg en hij babbelde gewoon graag, dus zijn dat misschien wel een beetje ‘logische' onderwerpen.

Deze man ging zich wat buiten het centrum van Toulouse parkeren en dan de metro nemen. Hij stelde mij dan voor om mee met hem de metro te nemen, wat mij wel een goed plan leek. Hij had al zo'n meer beurtenkaart, die ik dan ook gratis mocht gebruiken. Het is niet duur zei ie. (handig meegenomen ;) ) Om de metro binnen te gaan sloeg ik wel al direct een stom figuur, omdat die bar even niet wilde door draaien, en dien man zei dan zo tegen de bewaking; het is de 1^e keer dat ze de metro neemt. (In Frankrijk toch) Maar dan leek ik echt zo'n dom wicht maar ja.. :D De metro zelf, was echt graaf! Da gaat zo snel man, je zit precies in ne goedkope (alle in mijn geval gratis) railway! Ik besloot een halte na mijn chauffeur uit te stappen, aan le capitole, zodat ik ze ineens nog eens kon gaan lastigvallen in l'office de tourisme, om naar een beter, maar vooral goedkopere slaapplaats te zoeken. Even kort samengevat; Ik vertrok dus rond half 9 in Campagne, en 6 auto's en 1,5u later was ik in het centrum van Toulouse.

Aangekomen in Toulouse, l'office de tourisme lastiggevallen en enkele mogelijke slaapadresjes verkregen (bij één waren ze nog aan 't werken en zou pas terug open gaan in 2013 of zoiets, denk ik, de rest waren hotels zonder sterren, die toch ook al duur uitvielen), ging ik na snel iets te hebben gegeten het capitole op, waar tot mijn grote vreugde een super grote markt was op heel het plein. Die hebben we eerst dus afgeschuimd en daarna ging ik de uitdaging aan met de fietsen. Na even wat klungelen en iemand om hulp vragen stond ik met mijn 1^e fiets in de hand en ik was direct verkocht! Okéé, het zijn zware fietsen en ik voelde me er niet zo stabiel op, maar dat gaf zoveel meer vrijheid! Het was trouwens de 1^e keer sinds ik vertrokken ben dat ik nog eens op een fiets zat. Echt een vreemde gedachte als je weet dat ik normaal zo ongeveer elke dag fietste. Om het halfuur wisselde ik telkens van fiets, (zo blijft het zo goed als gratis), en dan kon ik zo ook altijd dingen gaan bekijken. Doordat je zo vaak wisselt van fiets, valt het eigenlijk helemaal niet op dat je zoveel fietst, maar ik heb toch wat uren afgefietst daar. Dat kon mijn poep ook wel voelen ;). Er zijn daar trouwens echt super super veel van die fietsstallingen en als je zelf op zo'n fietske rijdt, valt het echt op hoeveel mensen er ook gebruik maken van dat systeem, en geloof mij. Dat zijn er super veel!

Hier ga ik het al even bij laten voor het 1^e deel, want het is al lang genoeg! Deel 2 komt er spoedig ook aan ;)

Cathleen, Leen en het rosse katje

Guten Tag!

Ik dacht, we zullen eens in een andere taal dan Nederlands of Frans beginnen, want ik moet zeggen dat ik een vrij Duits getint, maar zalig weekend heb gehad.

Het begon allemaal op een morgen op mijn kamer. De wekker liep af en ik ging hop, zorgen dat ik iets in m'n maagje had! Zo stond ik tegen 9u klaar om richting Cathleen te vertrekken. (Het was al super warm buiten.) Al liftend zou ik naar haar trekken, en na een kwartier kwam er eindelijk een auto voorbij, waarin een super hard stinkende visser zat, die wel zo vriendelijk was mij mee te nemen (nadat hij zijn potje maden van de zetel had gehaald). Na dan nog een kleine wandeling, kwam ik aan bij de boerderij van Cathleen, waar heel de familie (daar zijn ook 4 kinderen) buiten zat met de hond en een klein katje, dat de vorige avond bij Cathleen in de auto was gesprongen, en dat ze pas zag toen ze reeds onderweg was. Uiteindelijk heeft die kleine, rosse spruit ons de hele dag vergezeld. (Wat een overwinning voor mezelf!)

Cathleen wilde graag met een Duitse filmploeg meegaan die hier een reportage maakt over een jongen van de school die in een tipi woont, maar aangezien ze gewoon een interview gingen doen, was dat nogal moeilijk vandaag. Uiteindelijk belandden wij op de markt in Bordes sur Arize (het dorp naast dat van mij), die nog erg nieuw was, want die is er pas sinds 12 mei. Nog erg klein maar heel gezellig dus! Door ontmoetten we Ildico en de kinderen, die van de school zijn, ik kende ze nog maar een beetje, maar daar leerde ik ze veel beter kennen en was echt super tof! Zij praten trouwens ook Duits, maar ook perfect Frans hoor. Ook zagen we nog enkele mensen van de filmploeg (die we trouwens heel de dag super vaak tegen kwamen.) en ontmoetten we op de markt, achter de kraampjes heel veel mensen die Cathleen al kende van op school enzo, en ik dus door haar ook wat leerde kennen. Na daar nog wat aan het speeltuintje te hebben gezeten met Ildico en de kids, kochten we een pizza om op te gaan eten aan Les grottes de Mas D'Azil, wat naar't schijnt de enige grotten in Europa zijn, waar een autoweg doorloopt. En het is daar super duper mooi!

Aja nog even, ik begon net mijn angst voor de kat te overwinnen, tot ik de pizza moest dragen in de auto en die kat die ook zo graag wilde, dat die mij dus moest krabben. = Mr. Chaton u hebt afgedaan bij Leen!

Daar partageerden we dus een super lekkere pizza, gingen even tot aan de rivier, voor wat verfrissing, keken hoe mensen aan het bungee springen waren (ik had stress in hun plaats) en maakten we een wandeling in de grotten. Super mooi! Daarna vroegen we aan een mevrouw of zij een foto van ons wilde trekken, die haar best deed om in haar beste Frans te antwoorden, en die toen wel even verschoot dat ik tegen haar in het Nederlands begon. (Ik hoorde nl. heel duidelijk aan haar accent dat ze van Nederland komt.)

Daarna trokken we weer richting Bordes, om daar in de super U ijsjes te gaan kopen. En zetten we ons aan de rivier daar, om daarna nog wat te spelen in het water :p Ge kent dat wel eh.. elkaar nat spetten,... :D Dolle pret dus! Rond 4u waren we uitgenodigd om bij Ildico te gaan gouteren (gouter is zoiets als bij ons het 4-uurtje, enkel doen die Fransen dat bijna heel de dag). Maar net toen we bij hen aankwamen, kwamen zij ook buiten. Ze hadden die namiddag nl. te horen gekregen, dat Margot ook een meisje van de buurt en de school een dans optreden had in Mas D'Azil en ze gingen daar dus heen, met de 2 kinderen en Fabrice de papa. Ons vroegen ze dan of we ook geen zin hadden, dus jaa waarom niet!? Wel was de kat even verdwenen, dus na daar een tijd te hebben naar gezocht en gevonden konden we weer richting Mas D'Azil keren. Waar we net op tijd aankwamen voor het spektakel. Was wel echt super schattig al die kleine kindertjes, maar ik vond he toch niet echt dansen. Het was zoiets modern, waar dus niet veel gedanst werd precies. Maar was wel leuk.

Afscheid genomen van de anderen, trokken we weer richting Campagne, we wisten nog niet goed wat we nu zouden doen, maar het was wel al half 7 ondertussen. Cathleen stelde voor dat ik mee naar haar kwam, en mee in haar caravan kwam slapen. Dat aanbod sloeg ik niet af, dus gingen we eerst even langst het huis waar ik nu woon, om wat spulletjes op te halen om dan naar Carla Bayle verder te gaan. Eerst gingen we wel nog de kat terug brengen naar zijn huis, maar Cathleen hoopte (tevergeefs) dat die mensen gingen zeggen dat zij het katje mocht houden. (Die mensen hadden dat katje ook nog maar ent gevonden). Cathleen was dus even in de rouw en hoopt nog steeds dat het katje zelf naar haar terugkeert.

Daarna kwamen we aan bij het huis waar Cathleen verblijft, waar we wat snoepten, de overschot opaten van wat de familie had gegeten. Super zalige kinderen trouwens, en Josejane (of hoe ja dat schrijft), de mama is ook echt tof,... Daarna trokken we ons terug in de caravan om een film te zien en helemaal crazy te doen^^

Later gingen we dan slapen. Wat mijn 1^e nacht zou worden in 2,5 maand dat ik eens rustig wakker kon worden 's morgens. Alleen, toen ik wakker werd voelde ik me super slecht! Super veel oorpijn en last van men sinussen. Toen bedacht ik me, dat wanneer we opstonden ik onmiddellijk naar Campagne zou keren, om heel de dag te slapen, rusten, want vanaf vanavond moest ik wel weer kunnen werken. Uiteindelijk stonden we op om half 11 ongeveer en voelde ik me al heel wat beter. We gingen dus ontbijten en trokken daarna naar de markt in Montbrun, wat echt een grote markt was. En ook super leuk en gezellig, waar ik nog meer mensen ontmoette, waar ook veel mensen van de school waren, en waar we natuurlijk ook weer enkele Duitssprekende tegen het lijf liepen (die praten dan ook wel Frans, maar met Cathleen dan vooral Duits). Daar aten we 's middags ook iets, maar het was echt rot weer! Niet dat het echt koud was, maar wel regen regen regen. En da's niet zo leuk voor een markt!

Daarna had ik wel beslist dat ik naar het huis wilde terugkeren, want ik voelde me toch echt nog niet goed. Dus bracht Cathleen me weer terug en kroop ik m'n bed in, voor enkele uurtjes. Rond 5u, nog niet helemaal oké, stond ik dan op want Bart moest weer vertrekken om te gaan werken. Ik ging dan nog even met de jongens naar buiten, waar Eero een tennisraket tegen zijn oog kreeg (= een opgezwollen oog en wat bloed). Dat was wel wat minder, want het is echt altijd zijn hoofd! Daarna gingen we eten en was het bedtijd voor de jongens.

En ook ik ga nu slapen, zodat ik er op tijd in lig in de hoop morgen toch weer beter te zijn, om te kunnen knallen! J

Slaapwel en duim maar mee van daar in België dat ik de ziektekiemen me niet helemaal kunnen pakken, dan duim ik mee voor iedereen die examens heeft ;)

(zo van die) Zomerdagen - B. Peeters

Coucou! Mes amis!

Ik weet niet of die ‘coucou' juist geschreven is, maar da's wel dé manier waarop wij hier zowat altijd hallo zeggen. Vooral tegen kinderen dan en volwassenen die je goed kent.

Voor de rest is het hier nu echt zomer, in België ook hoorde ik, maar toch... Ik hou van dit weer! Heel de dag super warm, van 's morgens verlang je al naar water om in te duiken.

Maandag had ik al gezegd dat ik naar het meer van Carla Bayle was geweest, en ook dinsdag was ik daar in de namiddag te vinden. Het is echt te warm, om nu gewoon ergens buiten te zitten, maar ook te zalig weer om binnen te blijven.. Dus het meer is dé oplossing! Net als gisteren deed ik weer autostop. De heenreis moest ik wel in 2 keer doen, maar werd 2 keer door de 1^e auto die mij tegenkwam meegenomen. De 1^e was ook iemand van de school van de jongens denk ik en ik denk zelfs dat ik al eens bij zijn thuis ben geweest, omdat hij de man is van de familie waarbij Cathleen woont (maar van dat ben ik nog niet 100% zeker). De 2^e was ook een gewone sympathieke man, met een schattig klein autootje.

Aangezien het vandaag een gewone weekdag was, was ik in het begin helemaal alleen aan het meer. Zalig rustig! Beetje later kwamen er nog 2 vrouwen, en nog een beetje later kwam Sebastien met 2 van zijn kinderen (zijn ook van de school) en Aline, de juf van Arne, met haar kinderen. Maar ik weet niet goed eigenlijk of die mij wel herkennen. Ik kom namelijk bijna nooit op de school.

Rond kwart voor 5 haastte ik me dan om m'n spullen bijeen te pakken, want rond 5u half 6 zou Bart vertrekken naar Festes, en moest ik dus weer klaar staan om te helpen. En ik moest nog thuis geraken! Dus ik begon terug aan mijn beklimming (want het meer ligt in een dal). Geloof mij, zeker met zo'n hitte is die beklimming dodelijk! Maar Leen bleef gaan! ;) (De tijd drong nogal!) Aangekomen aan de grote baan kon ik weer die duim omhoog steken, al kwam er lang geen auto voorbij. Dus al een deel te voet. De 1e 2 auto's die me vervolgens passeerden, wilde me niet meenemen, maar de 3^e die stopte wel. Had ik toch even chance seg! Zat daar nu eens echt ne knappe jonge (!) Fransman in, en blijkt dien nog in ons dorp te wonen ook. Dat ik dien nog ni gespot had ;)

Terug aangekomen in Campagne en afscheid genomen van mennen bestuurder, aten we nog een ijsje, zeiden we dag tegen Bart en trok ik met de boys nog even naar het voetbalveld. Ja, toch leuk hoor die jongens nog afkunnen tijdens een partijtje voetbal :D En zo wat showkes te doen. Jaja, tijdens mijn 2-jarige voetbalcarrière heb ik toch wat geleerd ;). Daarna eten en bedtijd voor onze 4 klein mannen, wat wel niet zo simpel is, omdat het hier boven super super warm is, gevolg.. Ze lagen nog heel lang wakker.

Wanneer het dan wat rustiger was, trok ik nog even naar buiten voor een avondwandeling en mijn boek uit te lezen aan het speeltuintje. Ook kwam ik later tot de ontdekking, dat mijn onderrug en men billen verbrand waren.

De volgende dag, was iedereen eens wat later wakker, mijn eerste dag hier denk ik in die 2,5 maand dat ik niet om 7u, maar om 8u gewekt werd door Eero. Niemand had echt een goede nacht gehad, door de warmte of doordat anderen je dan wakker maakten. Vele moeie gezichtjes dus aan de ontbijttafel.

Het was woensdagmorgen, dus dat wilde zeggen dat ook Daan vandaag thuis was. Al een geluk was het weer een stralende ochtend, dus trok ik deze keer met Eero en Daantje naar het meer. Ik zelf vond het in het begin nog wat te koud, maar die 2 doken er direct in! (of toch ongeveer) Eero is trouwens een échte waterrat! In de namiddag, moest Daantje eerst even naar een verjaardagsfeestje, waar ik hem, na de was in de tuin te zijn gaan halen, ging ophalen samen met Arne, om dan met de 2 oudste terug naar het meer te gaan. Daar was in het begin ook een groep met mentaal gehandicapten, en die waren zoo schattig! Echt zalig! Later kwamen er ook nog schoolvriendjes van de 2 jongens aan. Leuk leuk leuk!

Wat wel wat minder leuk was, is dat ik mijn kettinkje dat ik altijd droeg en van ons bomma heb gekregen voor mijn 18^e verjaardag daar ben kwijt gespeeld. Ik had het in de zak van m'n short gestoken en het zal er zijn uitgevallen. 's Avonds toen de jongens dan in hun bed lagen ben ik nog eens terug gereden naar het meer en heb heel het veld systematisch afgezocht, maar zonder resultaat. Ik was ook niet alleen. Terwijl ik aan het zoeken was, kwamen er spontaan anderen zich aanbieden, een Russisch sprekende Marokkaanse familie, waarvan er 2 een beetje Frans konden. In totaal waren die met 9 en er stopte ook nog een auto met een vriend van hen die ook nog 5 min kwam meezoeken. Wel echt super lief! Die hebben echt ongeveer een half uur ofzo, als het niet langer is meegezocht! En beloofden mij ook de volgende dag nog wat te komen zoeken en hun buren aan te spreken,... super zalig!

Donderdag was het weer tijd voor Eero voor naar de jardin Lutin te gaan. Deze keer ging ik alleen met hem, zodat Leen wat kon rusten. Maar het was veel leuker zo voor mij eigenlijk. Want doordat Leen er niet bij was, praatten die andere ouders veel meer met mij, en is de stap kleiner voor mij om zelf tegen hen te beginnen. Wanneer de jongens dan terug waren van school ben ik met Daan en Eero nog even naar het voetbalveld geweest, om dus wat te voetballen en hen daarna nog in bad te steken. Dan was het weer bed tijd voor de jongens en placeerde ik me buiten in de zon, voor te vergaderen (of toch ongeveer) voor vakantiestraat met Sigrid.

Vandaag dan, wederom een stralende dag, bleef ik eerst nog wat langer in m'n bed liggen en trok erna even naar de winkel een dorp verder, even liftend over en weer (Ik heb echt ontdekt hoe zalig goed en snel dat dat hier gaat :D zéér leuk!) In de namiddag ging ik dan nog eens naar het meer gaan, want het werd hier 30° vandaag... Met het heen gaan had ik eerst wat pech, want er kwamen echt zowat geen auto's voorbij. Na een kwartier/20min kwam dan een 2^e voertuig, een camion. Dus ik stak m'n duim op en tegen alle verwachtingen in stopte die ook en nam me mee. Niet simpel in en uit zo'n camion stappen :D Het zalige was ook, dat die chauffeur, wat ook nog ne jonge was, mij zelfs al een stukje naar beneden wilde brengen, zodat ik dat niet moest stappen. En geloof mij om dan te draaien dat was er niet zo simpel met een camion, maar hij had tijd zei ie! Jaja dat kon daar al niet beter beginnen en dat maakte mij super vrolijk :D

Later vlak voor ik wilde vertrekken, rond 7u, half 8 na een aangename namiddag aan het meer, werd ik wel even lastiggevallen door een Fransman met Congolese roots, die mij eerst echt zo aan't bekijken was, na dan vele pogingen te hebben gedaan om mijn aandacht te trekken zich naast mij kwam zetten en zowat alles wilde weten over mij, gsm nr., waar ik woonde, wilde mij naar huis brengen of meenemen naar zijn thuis,... Ik ben maar snel weggegaan, maar had toch even goed de schrik te pakken en was dus heel de tijd enorm op mijn hoede. Na dan door een vriendelijke vrouw te zijn afgezet in Campagne, maakte ik nog even een wandeling en zette me nog even buiten. Later sprak ik nog van alles af met Cathleen, want wij gaan dit weekend heel wat dingen samen doen. Daar kijk ik al naar uit! J

(Binnen precies 4 weken ben ik nu al terug aangekomen, daar in België :D )

dus tot zéér snel ;)

Avec tous les Chinois, mais pas avec moi!

Die titel slaagt misschien op niet veel, maar ik ben er gewoon achter gekomen dat dat in het Frans dus gewoonweg ook gaat! Mensen die zich afvragen of ik al reeds kan rijmen in het Frans... Dat is tot een zeer klein minimum beperkt, maar met momenten kan ik je al versteld doen staan. ;)

Nu wat mijn afgelopen dagen te Festes betreft. Eerst nog wel even vrijdag, la fête de Pentecôte op school. Na thuis al goed te hebben ingepakt, vertrokken we naar de school, met Bart, Leen Rune en Eero. Daan en Arne waren er natürlich al. Blijkbaar is het de traditie om tijdens dit feest witte kleren, of toch iets wit te dragen. Hier wist ik niks van, maar het toeval wil dat ik toevallig een wit truitje droeg deze dag, dus lucky lucky! (okéé anders was dat ook geen probleem hoor maar bon. Tis het principe eeh ;)) Toen begon het! Toch wel een beetje vreemd, maar was zeker wel eens leuk. De kleuters en het 1^ste lj kwamen buiten in een lange slinger (allemaal handen gevend) en zongen een pentecôte lied. Later wanneer die voorbij kwamen, ze maakten namelijk zo super veel bochten, moesten wij mee volgen in de slinger. Wel grappig zo'n lange slinger, met kinderen, baby's, volwassenen,... Met deze slinger gingen wij ook onder een boog. (zo één zoals met een trouw)

Vervolgens maakten we een grote cirkel rond een grote mast. Toen leek het echt dat we met super veel waren, want het was écht een reuze cirkel! Dan zongen ze een ander liedje, waar één of andere dans bij hoorde met een doorschuif systeem, maar net toen wij doorhadden hoe dat systeem werkte was het gedaan.

Dan kwamen er 10 mensen naar voor, aan de grote paal, waar bovenop een witte vogel stond, hingen allemaal papieren vogels, maar ook 10 linten in 5 verschillende kleuren. De mensen die naar voor kwamen droegen allen de kleur van hun lint. (Elke kleur had telkens een leerling en een volwassenen.) Terwijl er dan nog een ander liedje gezongen werd, draaiden deze mensen zo rond deze paal met hun linten dat de linten mooi rond de paal werden gewoven. (Ik heb hier een filmpje van ;) ) Dat zorgde wel voor een super mooi resultaat! Hierna deelden deze mensen nog allemaal bloemen uit, gingen we in onze slinger terug, weer onder de boog (waar ze nu ook rozenblaadjes gooiden) en toen was het gedaan, finito! Hierna keerden we naar huis, want snel nog wat quiche eten en hop naar Festes!

Toen we vertrokken kwam ik tot de ontdekking dat we enkel met de camionet gingen. D.w.z. dicht op elkaar bij bijna 30° (het was 28° in de schaduw...) voor 1,5u en super veel bochten. Daar was ik niet zo blij mee, maar toen kreeg ik zalige post van mijn vakantiestraat-team, (met een extra dank aan de Sigrid ;) ) dat alles weer direct okéé maakte! Aangekomen in Festes, was het nog steeds HEET! Bart moest deze namiddag werken, de shift van zijn collega overnemen, en wij gingen buiten natuurlijk. Eerst wel even uitladen, installeren, hobo spelen en dan op visite bij Anja en Ton. Zo ging deze namiddag weer snel voorbij. 's Avonds zette ik me aan het werk in de zon om de vakanties en kampen van deze zomer wat uit te werken, maar kwam dan tot de ontdekking dat ik de batterij van mijn laptop vergeten was... Verder op papier dus.

Zaterdag ging ik dan 's morgens met Leen en de kids naar kazal. Dat is hier in Festes, een klein deeltje. Leen vertrok daar dan weer met Rune, om even te gaan rusten en ik bleef daar met Eero, Arne en Daan. Daar bleven we uiteindelijk ook tot 's middags en na de middag waren we daar ook nog zowat heel de tijd. De kids daar hadden nl. een Go Cart, en zo'n oude auto om te trappen. Dolle pret dus voor onze boys! Natuurlijk ook een broeihaard voor ruzies, maar ja dat hoort erbij héé. Deze avond, was de 1^e avond dat ik Eero in z'n bed heb gelegd (wanneer Bart/Leen thuis was) Anders moet altijd één van hen dat doen, maar nu mocht ik het en bleef hij nog liggen ook! Jaja, ik was hééél content daarmee J Daarna zette ik me verder aan het werk voor vakantiestraat en de scouts.

Gisteren dan gingen we eerst wat spelen aan de glijbaan, om daarna toch weer naar Kazal te trekken, waar we toch weer heel de ochtend doorbrachten. Ik ging met Eero dan wel even over en weer, want ja.. soms vergeet je het wel eens een pamper te vervangen en dan overstroomt die zowat J Na de middag speelden we er weer op los, met de bal op de glijbaan,... wees maar zeker dat dat pret verzekerd is, om dan Eero, die helemaal zwart zag toch even in bad te placeren, zodat Leen rustig aan de 2 andere een verhaaltje kon voorlezen.

Deze morgen, van een vrije dag, was het weer zalig opstaan, want weer was die prachtige zon daar! Zo begint een dag toch echt goed hoor. Na mijn dagelijkse rituelen, moest ik wel snel inpakken, omdat we weer terug naar Campagne vertrokken. Jippie!! Weer een 2u in de camionet! (Aja, het zou voor mij nu normaal de laatste keer geweest zijn, maar we weten nooit eh J ) Onderweg stopten we nog wel om een broodje te halen en dat aan een speeltuintje op te eten. Daarna trokken we verder naar Campagne.

Aangekomen en uitgeladen, besliste ik dat ik naar het meer van Carla Bayle zou gaan. Het was zalig weer daarvoor. Dus ik pakte men rugzak en vertrok. Met de auto is dat maar 15min, maar te voet al snel 1.5u dus verkoos ik toch autostop. Maar aangezien de feestdag reed er niet veel volk, maar bij de 3^e auto had ik al geluk. Een vrouw met 4 schattige kindjes nam mij mee, al moest ik eerst wel even men zetel bevrijden van allerlei etenswaren, maar ik kwam dus snel en goed aan. (Voor mij deed ze zelfs een klein ommetje J)

Aangekomen aan het meer, was het nog super rustig, een beetje later werd het iets drukker maar 't viel nog heel goed mee, placeerde ik mij op mijn handdoek, om later het water in te duiken. Er was enkel wel één creapy gast! Op een bepaald moment was die mij aan't filmen en spoot die ook me een waterpistool op mij. Ik heb is heel vies gekeken, en dan liet ie mij wel met rust!

Na een namiddag daar te hebben doorgebracht vertrok ik weer naar Campagne. En na al een mooi stukje te hebben gewandeld, was er toch een lieve vrouw die stopte om mij verder nog mee te nemen. Waar ik een leuke babbel mee had, en die toch ook zei dat ik al goed Frans sprak! (Toch altijd leuk om te horen hoor.) Want ja, het gaat al wel wat vlotter. Nog ni top eeh, maar ik trek men plan!

Okéé hier ga ik weer zowat bij laten enkel nog dit... binnen 1 maand en een dag ben ik weer thuis! ;) Dat gaat er zéér snel zijn denk ik J

3 bisous!

Cette fois, c'était Foix!

Bonjour tout le monde!

C'est bon que je fais mon blog en français depuis maintenant? Of zal ik het makkelijk houden voor ieder en het gewoon in het Nederlands houden? J

Okéé hier dus weer mijn verloopje van deze week.

Maandag en dinsdag was het hier echt rotweer! Regen, regen, regen en echt wel koud! Aangezien Bart sinds zondagavond weder in Festes was, was het voor mij dus werkendienst. 's Morgens ging Leen de jongens naar school doen en bleef ik met Rune achter. Ze zou er nu ook iets langer blijven, want heel deze week zingen ze daar 's morgens liedjes, om te oefenen voor la fête de Pentecôte (=pinkesterfeest) van morgen. Daarna deed ik van alles met Eero, terwijl Leen wat rustte, en maakten we wanneer het even wat droger was buiten even een wandeling. (Eero heeft echt een suuuuper schattig regenpakje ^^ da's zo zalig! :D) Toen dan 's avonds de 2 andere boys terug waren van school, speelde ik daarmee nog gezelschapspelletjes, tot het etenstijd was. (Zo'n jongens kunnen trouwens écht niet tegen hun verlies!)

De volgende dag (dinsdag) zag het er overdag zowat hetzelfde uit, maar in de late namiddag werd het toch al beter weer. Ik ging dan met Eero naar het speeltuintje (met welgeteld 3 speeltuigen) en Arne en Daan gingen spelen bij Masseo (de overbuur jongen) waarvan de hond trouwens Massai heet. Best wel bizar en grappig!

Woensdag kon ik ‘uitslapen' (dat is hier niet mogelijk hoor, want elke ochtend ben ik hier sowieso wakker om half 7, ten laatste 7u), maar ik kon gewoon langer in mijn bed blijven liggen. Aangezien het vandaag mijn vrije dag was heb ik me veel beziggehouden, met de kazoukampen e.d. wat voor te bereiden. Moet nl. ook eens gebeuren. (En normaal zou het vandaag goed weer worden, maar dat was toch niet echt het geval.) In de namiddag wilde Cathleen eigenlijk iets gaan doen met mij, maar omdat de architecte kwam, voor het nieuwe huis, ging ik zwemmen met Arne en Daan. Leen en Bart zagen het nl. niet zitten dat die 4 jongens er dan heel de tijd zouden rondhangen. Toen Cathleen dan later belde om iets af te spreken, vroeg ik haar of ze niet mee wilde en dat deed ze uiteindelijk.

Een beetje later vertrokken we dus met ons gevieren naar het zwembad van Pamiers. Ik was wel super blij dat Cathleen erbij was, want zo was men ‘vrije dag' toch iets vrijer! Zo konden we rustig wat bijbabbelen, uitstapjes bedenken,... terwijl we een oogje in het zeil hielden voor de jongens. Na een dik uur, wat gestoei, wat rond gedobberd en eventjes in het bubbelbad te hebben gezeten, was het weer tijd om huiswaarts te keren. Arne en Daan waren echt kapot en vielen zowat in slaap in de auto! Nu was het trouwens wel heel warm, en véél zon!

Vandaag tenslotte ben ik Foix gaan bezoeken. Dat is een stadje hier niet super ver vandaan. Een dik halfuur rijden. Cathleen had me ook een weggetje gewezen gisteren, dat korter zou zijn. En dat was het ook effectief, denk ik. Een echt bergweggetje weer, met super veel bochten, maar niet helemaal rond zoals de grote baan ging. Wanneer ik dan al een eindje onderweg was besefte ik ook ineens dat ik mijn fototoestel vergeten was. Dat stond nog op de kast.. Echt wel super duper dommage!

Het eerste wat ik dan deed in Foix, was het kopen van een wegwerptoestel. Want dat is wel echt een mooie stad, dus moet je zeker foto's van nemen. In foix is een groot kasteel, le chateau de Foix en daarrond is eigenlijk de stad gebouwd. Ik ging dus eerst op weg naar het kasteel, waar ik dan ook voor de 1^e keer een museum bezocht. (Anders kon je nl. niet in/bij het kasteel komen) Het museum was niet bepaald boeiend, maar het kasteel was wel super mooi, en ook het uitzicht over de stad was prachtig! In het kasteel was niet zo heel veel volk, buiten een bus Italianen. Aan één van hen vroeg ik dan ook eens om een foto te trekken, want da's altijd leuk er zelf ook eens mee op te staan. En die hield het fototoestel zo vast dat ie een foto van zijn gezicht zou hebben getrokken als ik hem niet op tijd had tegengehouden! (al die verwende mensen tegenwoordig met de digitale camera's, die kunnen niet meer werken met een wegwerptoestel. ;) ) Maar daarna deed ie dan precies zoals een echte fotograaf, en zei dat ik ergens op moest gaan staan,... Echt grappig! Vooral omdat ie dan voor de 2^e foto ook vergat verder te draaien, vooraleer je hem kan trekken.

Verder trakteerde ik me op een 1,5l fles water, die ook helemaal leeg ging, een héérlijke zoute pannenkoek, een ijsje, aardbeien en een appel (wel niet allemaal op dezelfde moment eeh!) Genoot ik van de zon in een parkje (natuurlijk ook mooi verbrande schouders), kuierde ik wat door de schattige straatjes en vertrok uiteindelijk rond half 6 weer richting Campagne. Jaja, dat die zon nog lang moge blijven! Maar dat is toch niet wat ze voorspellen...

Terug aangekomen, speelde ik nog wat hobo, en pleegde later een lange telefoon met België (merci Cato ;) ). Morgen is het op school dus het feest van Pinksteren, waar ik misschien ook wel heen ga en daarna vertrekken we weer naar Festes voor een weekend. Bart moet nl. morgen namiddag ook werken, en dan blijven wij daar tot maandag.

Zoo, dit was weer mijn reisverslag van de afgelopen dagen! Tot de volgende keer dan weer!

2-daagse in Montpellier; DAG 2 - Free Taxi!

's Morgens als 1^e uit mijn bed, maar dus niet goed geslapen trok ik naar het ontbijt. Dat liep van 7u30-9u en om 9u30 moesten wij uit onze kamer zijn, omdat er vandaag een groep aankwam of zoiets. Toen ik na het ontbijt weer op de kamer kwam lagen er nog steeds 3 meisjes te slapen en plots ook 2 jongens op de 2 lege bedden. Ik vraag me nog steeds af of die daar wel legaal verbleven. Ook weet ik totaal niet wanneer die zijn binnengekomen ofzo. Ik trok weer gepakt en gezakt Montpellier in. Daar hing ik heel de dag wat rond. Vandaag zat ik toch wel even echt in een dipje en overviel het feit dat er geen vrienden in men buurt waren ofzo me toch even. In zo'n grote en super drukke stad valt dat natuurlijk wel echt op als je niemand kent of ... alléé voor uzelf toch. En ook was ik echt super super moe en zou ik al staand in slaap kunnen vallen. Wat het weer betrof, was het 's morgens heel mooi en warm, maar dat veranderde al snel naar bewolkt en een koude wind. De dag vorderde rustig en rond 16u30 begaf ik mij naar het station, om aan mijn lange reis terug te beginnen.

Mijn 1^e trein van Montpellier naar Narbonne zat stampvol, maar ik had al een geluk nog een zitplaats kunnen veroveren. Op de trein was het wel lachen, met jongens naast mij die onderling een tabakhandeltje opende en het meisje over mij dat telkens er een trein passeerde super hard verschoot (oké ik ook wel, maar bleef grappig :D).

Na deze trein had ik in Narbonne 5min. om over te stappen op mijn trein richting Carcassonne, maar natuurlijk had mijn trein vertraging, waardoor ik mijn volgende trein, samen met vele anderen, net miste. Op zich geen probleem als je een trein later moet nemen, maar wel als de laatste trein van die dag richting Limoux (mijn eindbestemming) op hetzelfde uur vertrekt in Carcassonne als m'n volgende trein in Narbonne naar Carcassonne. Dus ja, samen met vele andere ging ik horen bij één van de verantwoordelijke op het perron en legde, toen de rust daar wat was terug gekeerd, mijn situatie uit. Nu is het zo dat op zo'n moment normaal de treinmaatschappij een taxi betaald, als je al een ticket hebt. Maat voor mijn laatste traject had ik nog geen ticket, want da's goedkoper als je dat in Carcassonne zelf koopt op dat moment. Dan kost het maar €1 en anders al snel €5 of meer. Al een geluk was die meneer erg begripvol en begreep die volledig dat ik die goedkopere manier verkoos en zou hij al eens contact opnemen met de verantwoordelijke in Carcassonne, dus ik nog hoop om terug te geraken.

Wanneer dan rond 7u (uiteindelijk was er 10min eerder nog een trein die stopte in carcassonne)mijn trein vertrok en ik een halfuur later aankwam in Carcassonne, begaf ik me onmiddellijk naar de verantwoordelijke. In haar bureau legde ik dan de hele situatie uit, en ook zij begreep mij perfect, dat ik nog geen ticket had enzo, en belde een taxi. Ik moest dan nog een kwartiertje voor haar bureau op het perron wachten en dan kwam ze me halen om te zeggen dat ie was gearriveerd. Daar vertrok ik dan met m'n taxi! Da was ne mega Chique! En duur!! Ö Om alleen nog maar buiten Carcassonne te geraken was het al €7,40 en in totaal kostte de rit €62,70 alle chance was het dus op de kosten van de sncf! En ik heb zelfs niet betaald voor de treinrit normaal, want dat ticket had ik nog niet. Dat geld is ze denk ik vergeten vragen. Dus het was echt volledig gratuit mijn taxirit! :D

Wel respect voor dien chauffeur, want dien regelde terwijl alle afspraken, zette andere chauffeurs aan het werk,... ze hadden toch veel werk ondanks het zo duur is. Maar wanneer we dan buiten het bereik waren van zijn walkietalkie toestand hebben we nog een praatje gedaan. Een halfuur later kwam ik dan in Limoux aan en kon ik de auto verder nemen richting Festes. Tegen 20u30 kwam ik daar dan aan na mijn 4u durende terugrit. Aangekomen kroop ik snel men bed in in de hoop iets beter te kunnen slapen.. Maar tevergeefs.

De volgende ochtend (zondag 20 mei) werd ik tegen 7u gewekt door gesjot tegen een muur met een bal. Ook echt geen pretje pakt. Na dan even later het ontbijt zouden we terugkeren richting Campagne, en kreeg ik 5min. van te voren te horen dat ik moest terug rijden. Al moet ik wel zeggen dat deze rit heel wat aangenamer is als je zelf mag rijden dan dat je moet meerijden, want echt te veel bochten,... Ik kan dus wel zeggen, m'n rijskills worden hier verbeterd ;) Aangekomen ging ik voor een rustige namiddag om de volgende 2 dagen er weer tegen aan te kunnen knallen!

Mijn excuses voor de lange tekst weer, maar da's echt moeilijk om het kort te houden! Veel plezier daar nog en tot snel! Over een maand en 8 dagen ben ik daar weer! ;)

2-daagse in Montpellier; DAG 1 - Hostel of Hostcel?

Zoals ik reeds had verteld zou ik een weekendje (alléé of toch 2 dagen) naar Montpellier gaan. Aangezien het toch wel een lange reis was vertrok ik zo vroeg mogelijk. Mijn wekker liep dus, net zoals toen met Perpignan, af om 5u45, na een onrustige nacht met de schrik om me te overslapen. Wanneer ik dan tegen 6u10 wilde vertrekken had ik de pech dat de auto niet wilde startten. Na enkele pogingen ben ik Bart dan maar gaan wekken, die na wat te prutsen aan de draden van de batterij of zoiets, de auto weer aan de praat kreeg. Ondertussen was het al 6u24(!!), mijn trein vertrok om 6u42, en het regende het pijpenstelen! Nu moest ik dus echt wel cruisen door de bergen om nog op tijd aan het station te geraken, en die kans was nog heel klein! (Als ik die trein zou missen was de volgende pas 1,5u later). Maar net toen ik met de auto aankwam, kwam m'n trein ook aan. Ik liep dus naar de automaat voor de ticketjes, waar net voor mij ook een andere meneer aankwam, dus waagde ik het er maar op om een ticket op de trein te kopen. (Die andere meneer heeft volgens mij de trein zelfs niet meer gehaald.) De conducteur vond mijn reden, dat de trein anders reeds zou zijn vertrokken, alleszins goed genoeg om mij niet extra te laten betalen, dus juhuuw een €1 biljetje! Eens in Carcassonne kocht ik mijn tickets voor mijn verdere heen en terugreis, en ik blijf erbij Franse treinen zijn véél te duur!

Mijn volgende trein ging naar Narbonne, om daar over te stappen op een TGV(!) die stopte in Montpellier. Ook op de TGV was het zo dat je vaste plaatsen had, dus ondanks dat er nog super veel plaatsen vrij waren, moest ik toch naast iemand gaan zitten, wat toch wel bizar voelt. Na ongeveer een uur op die trein te zitten kwam ik 3u na mijn vertrek in Festes en dus om 9u20 aan in het toch al iets gunstiger Montpellier (qua weer eh ;) ). Na 's morgens enkele regenbuien werd het daar uiteindelijk toch nog een mooie, open en warme dag.

Na mijn bezoek aan l'office de tourisme kon ik met mijn kaart in de aanslag beginnen aan mijn tocht door Montpellier. De belangrijkste bezienswaardigheden waren reeds aangeduid door een mevrouw van l'office de tourisme, dus ik wist wat te doen. Al die dingen ben ik dan ook gaan bekijken, en ik kan u vertellen dat mijn voeten het konden voelen op het einde van de dag.

Ofwel straal ik iets uit, ofwel ligt het aan het feit dat ik alleen was, maar ik trok toch echt vreemde mensen aan dit weekend. Zo vroeg een man aan mij of ik met hem een babbeltje wilde doen, aangezien het nogal ne vreemde was, zei ik maar dat ik direct door moest. Zo had ik een discussie met een getuige van Jehova (wat ik pas door had toen ie mij een infoboekje gaf) over het feit waarom het zo moeilijk is om échte vrienden te vinden. Ondanks mijn gebrekkig Frans heb ik ie toch even onder tafel gepraat ^^ En er kwam ook iemand naar mij om zijn cd te promoten. Hem probeerde ik af te schepen met het feit dat ik hem niet verstond en dat ik ook geen Engels kan, maar wie verwacht er nu dat die ook ineens Nederlands kan! Ö Toen kon ik er dus niet meer onderuit en moest ik wel even naar zijn muziek luisteren. Voor het kopen van de cd had ik dan natuurlijk weer andere excuses klaar.

Nadat ik alle bezienswaardigheden was gaan bekijken, enkel de planten tuin zou ik de volgende dag doen, maar is er uiteindelijk niet meer van gekomen, wegens nog te ver wandelen en dus geen zin, J en vele winkels te hebben gezien. Ging ik rond 5u naar het hostel. Daar had ik met heel veel moeite gereserveerd. (Je moet nl. voor die reservatie normaal een visa kaart hebben, wat ik dus niet had, maar na heel wat mails had ik toch een akkoord, dat ze een bed voor mij zouden vrijhouden, maar dat ik me dan voor 6u moest komen aanmelden. Anders was het voor iemand anders. Het was er nogal een druk weekend!)

Het hostel was in een nogal lugubere buurt. Echt in zo'n steegje en had een verlaten indruk, ondanks enkele kebabzaken en alternatieve winkeltjes. De man aan de balie was echt zo ne flauwe plezante, met veel flauwe mopjes, maar wel nen toffe. Na de paperassen kreeg ik dan een kaart voor men kamer, waarvan de deur uiteindelijk meer blokkeerde dan open ging, waardoor je altijd het geluk moest hebben dat er iemand in de kamer was. Dat had ik bij mijn aankomst al een geluk wel, want 2 Roemeense meisjes lieten me dan binnen.

Mijn kamer was een 10-persoonskamer en echt alles behalve gezellig! Het had een beetje zo'n gevangenis uitstraling daar. Ja het hostel in Perpignan was toch veel mooier, aangenamer,... J Maar het was maar voor één nachtje hé, dus geen probleem! Nadat ik me helemaal geïnstalleerd had, trok ik terug Montpellier in om een uurtje later weer terug te keren, omdat het wel wat was afgekoeld, dus die sandalen werden ingewisseld voor dichte schoenen en de panty werd weer boven gehaald.

Daarna vertrok ik op zoek naar een avondmaal en strandde ik bij het restaurant ‘chez Regi', een nogal margi naam, maar wel mosselen met friet voor €9,90! Dat kon ik niet laten voorbijschieten, dus genoot ik daar van heerlijk mosselen en een nog betere choco mouse (die er wel niet uitzag) om af te sluiten. Daarna keerde ik terug naar de jeugdherberg en plaatste me in de gemeenschappelijke ruimte om nog wat te lezen en mee te kijken naar iets expeditie robbinsonachtig. Daar raakte ik even later ook eventjes aan de praat met een jongen uit Canada, die was blijven hangen na een skiwinter in Frankrijk. Rond 11u half 12 ging ik dan naar men bed want ik was meer dan kapot!

Als je dan denkt (zoals mij), eindelijk eens een rustige nacht zonder wakker te worden door de kids of... dan heb je het toch goed mis! Om half 1, 1u, ik was net goed aan't slapen, kwamen 3 andere kamergenoten binnen. En denk maar niet dat die het respect hadden stil te zijn of het licht uit te laten! En nog eens een uur later was het weer van't zelfde met de 2 volgende kamergenoten. Dolletjes!