(zo van die) Zomerdagen - B. Peeters
Coucou! Mes amis!
Ik weet niet of die ‘coucou' juist geschreven is, maar da's wel dé manier waarop wij hier zowat altijd hallo zeggen. Vooral tegen kinderen dan en volwassenen die je goed kent.
Voor de rest is het hier nu echt zomer, in België ook hoorde ik, maar toch... Ik hou van dit weer! Heel de dag super warm, van 's morgens verlang je al naar water om in te duiken.
Maandag had ik al gezegd dat ik naar het meer van Carla Bayle was geweest, en ook dinsdag was ik daar in de namiddag te vinden. Het is echt te warm, om nu gewoon ergens buiten te zitten, maar ook te zalig weer om binnen te blijven.. Dus het meer is dé oplossing! Net als gisteren deed ik weer autostop. De heenreis moest ik wel in 2 keer doen, maar werd 2 keer door de 1e auto die mij tegenkwam meegenomen. De 1e was ook iemand van de school van de jongens denk ik en ik denk zelfs dat ik al eens bij zijn thuis ben geweest, omdat hij de man is van de familie waarbij Cathleen woont (maar van dat ben ik nog niet 100% zeker). De 2e was ook een gewone sympathieke man, met een schattig klein autootje.
Aangezien het vandaag een gewone weekdag was, was ik in het begin helemaal alleen aan het meer. Zalig rustig! Beetje later kwamen er nog 2 vrouwen, en nog een beetje later kwam Sebastien met 2 van zijn kinderen (zijn ook van de school) en Aline, de juf van Arne, met haar kinderen. Maar ik weet niet goed eigenlijk of die mij wel herkennen. Ik kom namelijk bijna nooit op de school.
Rond kwart voor 5 haastte ik me dan om m'n spullen bijeen te pakken, want rond 5u half 6 zou Bart vertrekken naar Festes, en moest ik dus weer klaar staan om te helpen. En ik moest nog thuis geraken! Dus ik begon terug aan mijn beklimming (want het meer ligt in een dal). Geloof mij, zeker met zo'n hitte is die beklimming dodelijk! Maar Leen bleef gaan! ;) (De tijd drong nogal!) Aangekomen aan de grote baan kon ik weer die duim omhoog steken, al kwam er lang geen auto voorbij. Dus al een deel te voet. De 1e 2 auto's die me vervolgens passeerden, wilde me niet meenemen, maar de 3e die stopte wel. Had ik toch even chance seg! Zat daar nu eens echt ne knappe jonge (!) Fransman in, en blijkt dien nog in ons dorp te wonen ook. Dat ik dien nog ni gespot had ;)
Terug aangekomen in Campagne en afscheid genomen van mennen bestuurder, aten we nog een ijsje, zeiden we dag tegen Bart en trok ik met de boys nog even naar het voetbalveld. Ja, toch leuk hoor die jongens nog afkunnen tijdens een partijtje voetbal :D En zo wat showkes te doen. Jaja, tijdens mijn 2-jarige voetbalcarrière heb ik toch wat geleerd ;). Daarna eten en bedtijd voor onze 4 klein mannen, wat wel niet zo simpel is, omdat het hier boven super super warm is, gevolg.. Ze lagen nog heel lang wakker.
Wanneer het dan wat rustiger was, trok ik nog even naar buiten voor een avondwandeling en mijn boek uit te lezen aan het speeltuintje. Ook kwam ik later tot de ontdekking, dat mijn onderrug en men billen verbrand waren.
De volgende dag, was iedereen eens wat later wakker, mijn eerste dag hier denk ik in die 2,5 maand dat ik niet om 7u, maar om 8u gewekt werd door Eero. Niemand had echt een goede nacht gehad, door de warmte of doordat anderen je dan wakker maakten. Vele moeie gezichtjes dus aan de ontbijttafel.
Het was woensdagmorgen, dus dat wilde zeggen dat ook Daan vandaag thuis was. Al een geluk was het weer een stralende ochtend, dus trok ik deze keer met Eero en Daantje naar het meer. Ik zelf vond het in het begin nog wat te koud, maar die 2 doken er direct in! (of toch ongeveer) Eero is trouwens een échte waterrat! In de namiddag, moest Daantje eerst even naar een verjaardagsfeestje, waar ik hem, na de was in de tuin te zijn gaan halen, ging ophalen samen met Arne, om dan met de 2 oudste terug naar het meer te gaan. Daar was in het begin ook een groep met mentaal gehandicapten, en die waren zoo schattig! Echt zalig! Later kwamen er ook nog schoolvriendjes van de 2 jongens aan. Leuk leuk leuk!
Wat wel wat minder leuk was, is dat ik mijn kettinkje dat ik altijd droeg en van ons bomma heb gekregen voor mijn 18e verjaardag daar ben kwijt gespeeld. Ik had het in de zak van m'n short gestoken en het zal er zijn uitgevallen. 's Avonds toen de jongens dan in hun bed lagen ben ik nog eens terug gereden naar het meer en heb heel het veld systematisch afgezocht, maar zonder resultaat. Ik was ook niet alleen. Terwijl ik aan het zoeken was, kwamen er spontaan anderen zich aanbieden, een Russisch sprekende Marokkaanse familie, waarvan er 2 een beetje Frans konden. In totaal waren die met 9 en er stopte ook nog een auto met een vriend van hen die ook nog 5 min kwam meezoeken. Wel echt super lief! Die hebben echt ongeveer een half uur ofzo, als het niet langer is meegezocht! En beloofden mij ook de volgende dag nog wat te komen zoeken en hun buren aan te spreken,... super zalig!
Donderdag was het weer tijd voor Eero voor naar de jardin Lutin te gaan. Deze keer ging ik alleen met hem, zodat Leen wat kon rusten. Maar het was veel leuker zo voor mij eigenlijk. Want doordat Leen er niet bij was, praatten die andere ouders veel meer met mij, en is de stap kleiner voor mij om zelf tegen hen te beginnen. Wanneer de jongens dan terug waren van school ben ik met Daan en Eero nog even naar het voetbalveld geweest, om dus wat te voetballen en hen daarna nog in bad te steken. Dan was het weer bed tijd voor de jongens en placeerde ik me buiten in de zon, voor te vergaderen (of toch ongeveer) voor vakantiestraat met Sigrid.
Vandaag dan, wederom een stralende dag, bleef ik eerst nog wat langer in m'n bed liggen en trok erna even naar de winkel een dorp verder, even liftend over en weer (Ik heb echt ontdekt hoe zalig goed en snel dat dat hier gaat :D zéér leuk!) In de namiddag ging ik dan nog eens naar het meer gaan, want het werd hier 30° vandaag... Met het heen gaan had ik eerst wat pech, want er kwamen echt zowat geen auto's voorbij. Na een kwartier/20min kwam dan een 2e voertuig, een camion. Dus ik stak m'n duim op en tegen alle verwachtingen in stopte die ook en nam me mee. Niet simpel in en uit zo'n camion stappen :D Het zalige was ook, dat die chauffeur, wat ook nog ne jonge was, mij zelfs al een stukje naar beneden wilde brengen, zodat ik dat niet moest stappen. En geloof mij om dan te draaien dat was er niet zo simpel met een camion, maar hij had tijd zei ie! Jaja dat kon daar al niet beter beginnen en dat maakte mij super vrolijk :D
Later vlak voor ik wilde vertrekken, rond 7u, half 8 na een aangename namiddag aan het meer, werd ik wel even lastiggevallen door een Fransman met Congolese roots, die mij eerst echt zo aan't bekijken was, na dan vele pogingen te hebben gedaan om mijn aandacht te trekken zich naast mij kwam zetten en zowat alles wilde weten over mij, gsm nr., waar ik woonde, wilde mij naar huis brengen of meenemen naar zijn thuis,... Ik ben maar snel weggegaan, maar had toch even goed de schrik te pakken en was dus heel de tijd enorm op mijn hoede. Na dan door een vriendelijke vrouw te zijn afgezet in Campagne, maakte ik nog even een wandeling en zette me nog even buiten. Later sprak ik nog van alles af met Cathleen, want wij gaan dit weekend heel wat dingen samen doen. Daar kijk ik al naar uit! J
(Binnen precies 4 weken ben ik nu al terug aangekomen, daar in België :D )
dus tot zéér snel ;)
Reacties
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}