Toulouse

Vandaag ging ik een dag naar Toulouse gaan, wat ik ook deed. 's Morgens vertrok ik samen met Leen & Bart, want zij hadden voor Eero en Rune een afspraak bij de osteopaat in Toulose. Wat is dat trouwens met die osteopaten? Is dat een nieuwe rage of... ? Want hierin Frankrijk heeft iedereen, zoals bij ons een huisarts, een osteopaat. Ik ben volgens mij nog nooit bij een osteopaat geweest.

Rond 11u kwamen we aan in Toulouse, en ik had geluk dat de osteopaat echt wel in het centrum was. Eens geparkeerd, gingen we ieder onze eigen weg op en ging ik Toulouse verkennen. Ik kan je zeggen dat het echt een suuuper mooie stad is! Al die huizen hebben kei mooie gevels,... Echt tof om rond te lopen!

Eerst bezocht ik daar dan de een kerk die ik al direct tegen kwam, en daarna verzeilde ik onmiddellijk in de vele winkelstraten, waar ik zowat heel mijn dag heb doorgebracht. (Ik was er nu ook niet zoo lang) Maar dat kan toch zalig ontspannend zijn en was zo toch wel wat wat ik nodig had na mijn zwaar weekend! Wanneer ik dan ook l'office de tourisme had gevonden waagde ik mij s' middags eens aan een zoute pannenkoek en amai, dat was toch iets héérlijk! Nadat ik daarna dan nog wat had rondgehangen in de straten van Toulouse, was het al tijd om terug huiswaarts te keren. Ik moest nl. om 18u15 de bus hebben, want jaa dat was de laatste van die dag!

Die bus reed tot Montequieu, op 1,5u (waar je met de auto een halfuur over doet), en ik had dan nog eens een chauffeur die zo reed dat je super misselijk werd! Het was dus ni men favoriete 1,5u. Maar ja, moet ook gebeuren natuurlijk! Aangekomen in Montesquieu, moest ik natuurlijk nog thuis geraken. Met de auto is dat een dikke 10 min., dus valt wel mee.

Aangezien ik daar natuurlijk geen auto had, moest ik me nog eens aan het liften wagen (sorry mama, maar ik moest toch thuis geraken!) Maar hier in het zuiden zie je heel veel lifters enzo, omdat er zo weinig bussen, treinen,... zijn. Dus dat is iets heel normaals hier. Na nog geen 10 min. op mijn lift plaats te staan, was er al een vriendelijke man die mij wilde meenemen. Als ik het goed heb verstaan werkt hij een paar dorpen verder als brandweerman, maar soms was hij nogal moeilijk te verstaan, omdat ie heel erg een accent had! Wel was die echt grappig en heb ik tijdens mijn korte rit goed gelachen! Tegen half 9 was ik dan goed en wel terug aangekomen in ons huis te Campagne!

Ik ga alleszins zeker nog eens naar Toulouse, maar dan voor 2 dagen ofzo denk ik. En dan ga ik Toulouse by bike doen. (Ik heb nu zo al 2 maand ni meer gefiets ö) In Toulouse hebben ze ook zo'n fietskes als bij ons in Antwerpen en er is zelfs een systeem waardoor je dat gratis kan doen, als je maar om het halfuur een andere fiets neemt. Want er is wel heel veel dat ik nog niet heb gezien, en dat te voet ook niet zo goed te doen is, daarom zijn die fietsen perfect!

Zo, morgen vertrek ik weer voor een mid-week naar Festes, met weekendje Montpellier. Tot gauw!

« Elle apprend bien le français, hein! »

Bonjour mes amis! Ondertussen ben ik hier gewoonweg al de volle 2 maanden (sinds gisteren), en ben ik dus over 1,5 maand à nouveau à la maison en Belgique! (Jaja, zo stilaan begin ik dus ook te veranderen in een echt Francofone, of doe toch alsof ;) ) Maar goed, hier een verderzetting van mijn Franse avonturen...

We verbleven de 1^e dagen van deze week dus weer in Festes, daar speelden we in de tuin, op straat (met een platte bal), aan de toboggan (ja ik ben zeer trots dat ik dat woord reeds in het Frans ken, is trouwens glijbaan) waar ik helaas pindakaas een beetje te breed voor ben, bij Anja en Ton (super toffe Hollanders die daar ook wonen), met het buurmeisje Errelle, aten een ijsje bij de buren,... en dat allemaal met super goed weer! (Het is hier trouwens de hele week echt voor te stikken! Heet heet heet!) En ja, zoals de titel al luidde; «Elle apprend bien le français, hein!» dat is een citaat van een op en top echte Fransman en het ging over mij! ;) tof eeeh! :D

Voor de rest verliep het nog rustig daar in Festes. Leen vertrok samen met Rune en Arne dinsdag namiddag al terug naar Campagne, want Arne had de dag erna school, en ik bleef samen met Eero en Daan nog in Festes terwijl Bart aan het werk was. Woensdagochtend vertrokken wij dan terug naar huis, waar ik mij na jaren nog eens aan een bad waagde, maar had er echt nog eens zin in, om goed te ontspannen! Toen ik daarna terug naar beneden kwam, vertelde Leen mij dat Cathleen en HannaLou haar hadden gevraagd of ik geen zin had om mee te gaan zwemmen met hen. En als het zo warm is hoef je daar geen seconde over te twijfelen! 3 kwartier later stonden ze daar om me op te halen om richting de school te gaan. We gingen nl. zwemmen in de ‘ecologische vijver' op de boerderij aan de school.

Aangekomen, na te horen hebben gekregen dat HannaLou nog tot 3u bij ons mocht blijven (terwijl ze eigenlijk om 2u terug moest beginnen werken) en staande op het alles behalve stabiele ‘inloopje' (houten plank over de vijver), sprongen we de toch nog koude vijver in. Dat was zalig! Super verfrissend. Oké, je moest wel heel de tijd in beweging blijven en u eerst warm zwemmen, maar dat maakte niet uit. Nadat HannaLou om 3u dan terug was gaan werken en Cathleen en ik wat gerust hadden in de zon sprongen we er weer in, totdat Cathleen iets beestachtig voelde aan haar been en er onmiddellijk uit wilde. Terwijl zij een beetje later dan een dutje deed in de zon genoot ik met mijn voeten toch nog wat van het zalig verfrissende water. Later trokken we nog even naar een watervalletje (met echt vers bergwater) en keerden tegen 6u weer huiswaarts na een zalige en ontspannende namiddag.

Donderdag ging ik nog eens een stad bezoeken en Pamiers was de gelukkige. Al moet ik zeggen dat het niet zo de moeite was. Buiten 2 kerken viel er niet echt veel te zien. Ik had wel het geluk, dat donderdag marktdag was, dus kon ik daar wat kuieren. Beetje later vond ik in iets parkachtig, een mooi en super rustig stukje gras, naast een groot plein en aan een skatepark. Daar zette ik me dan even neer met men boek, al genietend van de zon en met men aardbeien die ik op de markt had gekocht. Zalig gewoon! Op de terugweg naar huis stopte ik nog even aan de Super U om een verjaardagscadeautje te zoeken en zag ik in een Boetiekje daarnaast een super mooi kleedje hangen, dat ik na lang twijfelen en een kwartier babbelen met de winkellierster toch echt niet kon laten hangen. Terug thuis en nadat de pagadders in hun bed lagen, hield ik me nog zo'n 2u bezig met het maken van een kroon, want ja, de volgende dag was het een grote dag. Arne werd 7!

11 mei, Arnes verjaardag. Ondanks mijn iets of wat vrije dag, stond ik toch maar vroeg op om Arne een gelukkige verjaardag te wensen voor ie naar school vertrok en mijn cadeautje te geven. Toen de 2 oudste op school waren troffen Leen, Bart en ik nog de laatste voorbereidingen voor Arnes feestje. Aangezien ze hier op vrijdag maar een halve dag school hebben, kon dat direct die middag plaatsvinden. Nadat we met de vriendjes dan gepicknickt hadden in de tuin, speelden we waterspelletjes, want het was nog steeds super heet, en trokken daarna met z'n allen naar het crossparcours 2 dorpen verder. Alle fietsen zaten al in de camionnet, dus geen probleem. Arne had ook net een nieuwe fiets, met suspensions(!) (= veringen), vandaar dat ie dus naar het crossparcours wilde voor zijn verjaardag. Daar aten we dan ook nog cakejes en een beetje ijs, om dan de kinderen terug af te zetten aan het ‘boerderijtje', waar we ineens ook weer nieuwe groenten en fruit aanschafte.

Die avond, wanneer Bart weer moest vertrekken naar Festes nam hij ook ineens Arne mee, want die ging hij afzetten bij zijn meter, die hier ook in Frankrijk woont. Voor zijn verjaardag mocht hij daar blijven slapen, om de volgende dag samen voor zijn verjaardag een horloge te gaan kopen. D.w.z. dat wij er nu om de 5min. aan worden herinnerd hoe laat het is. Kweetniejoetof zo'n horloge seg! J Wanneer die avond de jongens in hun bed lagen trok ik nog even naar Carla Bayle (een dorp verder), om daar afscheid te nemen van HannaLou, die de volgende dag weer naar Berlijn vertrok. Haar stage zat erop. We maakten daar een vuur, probeerden steak op een stok te bakken (zag er echt ni uit^^) en aten heerlijke gebakken patatten! Het was daar super gezellig met ons 3 daar buiten aan het vuur, er was een mega mooie sterrenhemel en die wonen dan nog eens super rustig, dus kon niet beter!

Gisteren (zaterdag) ging Leen dan samen met Rune Arne ophalen in Pamiers, en samen iets eten met haar zus. Eero, Daan en ik waren dus alleen thuis. Voor ons stond er lasagne op het menu, en ons hoorde je dus niet klagen! Nadat de anderen tegen 3u dan terug waren aangekomen verbleven we nog een hele tijd in de speeltuin, waar we vandaag ook heel veel tijd hebben doorgebracht en pleegde ik 's avonds nog een super lange maar aangename telefoon naar België (merci Lien! ;) ) Echt iets goed, zo gratis kunnen bellen naar Belgische vaste lijnen! Aja, sinds deze week heb ik ook internet op mijn kamer! Echt iets goed, want anders kan ik er praktisch nooit op. Het enige lastige nu nog is, dat er maar één iemand tegelijk op kan, maar dat is niet zo'n probleem, want meestal ben ik de enige ;)

Wat het weer betreft, was het de2 laatste dagen niet zo denderend. Alléé, praktisch geen zon, maar toch nog redelijk warm en wel wat drukkend. Nu zit ook nog wel in T-shirt buiten, want de zon is er nu wel doorgekomen. (tot er een auto in mijn zon kwam staan) Voor de volgende dagen voorspellen ze weer goed weer, en dat is meer dan welkom, want morgen ga ik een dagje naar Toulouse en dit weekend maak ik waarschijnlijk ook een 2-daagse trip naar Montpellier, want vanaf dinsdag tot zondag verblijven we weer in Festes, waar ik makkelijker een trein kan nemen.

Zo dat was het dan weer! À bientôt!

Aller/ Retour

Vanaf nu ga ik proberen elke week een beetje meer te vertellen over wat er allemaal gebeurde,... Natuurlijk als ik één of andere té gekke uitstap doe, krijg je daar alles in detail over te lezen! ;) Maar dus week 8 nu.

Maandag kwamen we terug van onze vakantie in Festes, en na wat te hebben uitgepakt,... bouwde ik mijn sociaal leven in België terug een beetje op, je kent dat eh, internet, bellen met het thuisfront, enz. De volgende dag deed ik het rustig aan, wat uitslapen (al gaat dat hier eigenlijk echt niet met de kinders, dus gewoon langer in bed liggen), wat lezen en mijn Belgische vriendschappen en familiebanden onderhouden (de familie waar ik werk bellen nl. gratis naar Belgische vaste lijnen! Zéér aangenaam ;) ). Voor de rest genieten van het mooi weer, want jajaa de zon was stralend van de partij.

Aja, blijkbaar lijkt het aan mijn blog dat het hier altijd schitterend weer is, dus moet ik toch even iets bekennen en rechtzetten. Sinds ik hier ben, waren er 2 straaalende weken, had ik altijd al wel heel veel chance op mijn uitstappen, maar was het, buiten de laatste dagen misschien, niet veel soeps. Het was redelijk koud, regen,... Maar nu gaat het beteren denk ik en gaat het hier echt zomer weer worden (allééé dat hoop ik toch:) )

Ook was het zo dat de kids hier dinsdag naar school moesten (ondanks 1 mei, en jaa dat vieren ze hier ook), want de school had op één of andere manier de feestdag verzet. Zij namen die verlofdag 30 april i.p.v. 1 mei. 1 mei gingen op die school de lessen gewoon door.

Dinsdagavond keerde Bart weer richting Festes dus begon mijn verantwoordelijkheid terug. Na woensdagochtend met Daan en Eero in de speeltuin te hebben doorgebracht, trokken we woensdag namiddag samen met ook nog Leen, Rune en Arne naar de bib. Probeer daar een 2 jarige maar eens stil te houden. Om daarna naar de speeltuin in Daumazan aan het rugbyveld te gaan (waar later op de namiddag een training begon, die alle aandacht van onze 3 oudste jongens had). Dit was een super leuke dag, waar we kei tof hebben gespeeld, liggen stoeien op het grasveld en jaja de stralende zon zorgde natuurlijk voor een groot deel van de sfeer...

Donderdag gingen Leen en ik samen met Rune en Eero voor de 1^e keer naar de Jardin Lutin (=kaboutertuin). Dat is elke donderdag, voor kinderen van 0j, tot ze naar de kleuterklas mogen. Dan gaan ze de diertjes bezoeken, zingen ze liedjes, spelen ze,... Er moet wel altijd iemand van de ouders bij zijn. Voor Eero was dat wel echt iets leuks, maar voor ons is dat nogal saai, maar ja hoort erbij eeh! Na dan in de namiddag met Rune en Eero naar de tuin te gaan, terwijl Leen wat uitrustte, gingen we Arne en Daan halen op school. Daar leerde ik Kathleen kennen. Zij is van Duitsland en doet voor een jaar vrijwilligerswerk op die school, het klikte meteen, en we gaan zeker nog samen dingen doen. Daarna trokken we naar het speeltuintje hier in het dorp, waar we later op de avond ook picknickten.

Het volgende benoemingswaardige om te vertellen wat op het programma stond, was ‘le porte ouverte' (das opendeurdag eeh ;)) op de school van Arne en Daan. De familie, was die ochtend eerst naar Toulouse, om daar een nieuwe (2^e hands) auto te komen die Bart nodig heeft voor zijn werk, aan gezien ze voor de andere anders een motor moesten vinden, en dat niet gelukt was. Daarna trokken we dan samen naar de Porte overte. Op het begin was dat voor mij een beetje saai, want ik ken er ni echt veel mensen, maar daarna zag ik Kathleen, met ook nog een ander Duits meisje dat voor 4 weken kwam werken op de boerderij. Ook echt een heel toffe, maar jammer genoeg vertrekt ze zaterdag weer naar huis en is het dus al haar laatste week. Het weer deze dag was eerst heel mooi, maar in de namiddag sloeg het om en waren er enkele serieuze buien. Deze dag was tot nu toe toch wel een beetje mijn grootste baaldag denk ik, omdat het ook de startdag was bij kazou, en dat is toch wel altijd een topper! Dus jammer dat ik daar nu niet kon bij zijn.. maar er komen er nog zeker ;)

Vandaag ben ik gaan wandelen. In de mairie was ik eerder al eens een kaart met wandelroutes gaan halen (al ben ik daar 3 keer voor moeten terugkeren), dus ging eens zo'n route proberen. Maar toch niet simpel, want die kaart daar zie je bijna niks op, dus je moet proberen te vertrouwen op de pijltjes onderweg en de uitleg bij de kaart, maar da's toch ni volledig of... hoor! Daardoor ben ik dus ook meer dan 4km om gelopen. Maar het was een mooie wandeling en die kalmte deed zalig! Wel was ze erg avontuurlijk, met heelder hindernissen, grote plassen waar ik over moest zien te geraken, omgevallen bomen op de weg,... Ik kan u zeggen wanneer ik terug thuiwkwam zat ik onder de modder! Alle chance had ik men teva's aan, toch echt een goede uitvinding! Al is het toch een vies gevoel, zo met moddervoeten in teva's. Terug thuis kroop ik dus direct de douche in!

En tot slot, vertrek ik sevves samen met Leen en Rune naar Festes, waar we de volgende 2 dagen zullen doorbrengen. De rest is deze morgen reeds vertrokken, maar ik had gepland om te gaan wandelen vandaag en Leen had een vergadering op school. Hoe het komt dat we nu 2 dagen naar daar kunnen is omdat het dinsdag hier bevrijdingsfeest is en morgen dus een brugdag is. Ook moesten we gaan om de auto naar daar te kunnen brengen.

Aja ik trek trouwens precies echt niet Franstaligen aan hier. Altijd de mensen die geen Frans kunnen of die ook Nederlands praten beginnen tegen mij! Zo kwam ik gisteren ook Antwerpenaren tegen op de porte ouverte.

Zo dat is een toch niet zo'n korte samenvatting van mijn week hier, en veel plezier nog daar in ons Belgiëland.

Een weekendje Perpignan - DAG 3

Na mijn 2^e, laatste en toch weer niet zo'n goede nacht in het hostel werd ik weer erg vroeg wakker. Samen met Sarah trok ik dan naar het ontbijt. Zij vertrok die ochtend naar Toulouse, maar wat ik ging doen dat wist ik nog niet goed. Ik had gepland om in de late namiddag huiswaarts te keren, maar omdat ik sowieso via Narbonne moest wilde ik misschien liften (want de trein kost echt te veel!) en al eerder vertrekken om Narbonne nog te bezoeken. Ik was dus nog volop in de twijfel.

Tijdens het ontbijt (waar trouwens enkel oude mensen zaten, een beetje bizar voor een jeugdherberg) hoorde ik 2 mannen Nederlands praten, waarvan één duidelijk van Antwerpen kwam. Daar moest ik dus wel echt even mee gaan praten! Ik had nl. al 2 dagen niets Nederlands gesproken of gehoord. Heel vriendelijke mannen, ze kwamen van Antwerpen en Limburg. Toen ik hen dan, na even praten, aanraadde om Collioure zeker te gaan bezoeken, greep de Antwerpenaar zijn kans om mij ook iets aan te raden (in België dan nog wel). Eén of ander Hari Krishna kasteel. Bleken het beide ‘leerlingen' van de Hari Krishna te zijn... Je komt toch wat tegen in zo'n hostel hoor!

Een beetje later stonden Sarah en ik beide klaar in de gang om te vertrekken. Na een afscheidsknuffel en de belofte om zeker te mailen gingen we ieder weer onze eigen weg. Sarah naar het station en ik, ik wist het nog niet. Na al wankelend (ja, nog last van men bleinen) naar het kunstzinnige theater gebouw te zijn gegaan, om nog enkele foto's te nemen, wist ik het zeker! Ik ga nu Perpignan al verlaten en al liftend het avontuur wagen naar Narbonne...

Daar stond ik dan om kwart voor 10, aan de kant van de grote baan richting Narbonne. Met men duim in de lucht, hopende dat iemand mij wilde meenemen. Alle chance had ik nog een wit blad in mijn zak zitten waar ik in het groot NARBONNE op schreef. Zo wisten de mensen tenminste naar waar ik wilde gaan. (Er waren nl. veel richtingen daar.) Na heel wat gepasseerde auto's, excuserende mensen die vol zaten of niet naar daar gingen, en 20 min. maakte er een auto aanstalten om te stoppen, maar doordat er nog een auto vlak achter hem reed kon ie daar niet veilig stoppen en moest ik nog een eindje lopen.

Helemaal uitgeput van mijn extra korte versie van de 10 miles (was nl. ook vandaag) kwam ik aan de auto, waar ik een Spaansachtige Fransman aantrof. Een beetje een speciaal type pakt. Als ik hem in één woord zou beschrijven is dat alleszins klaar en duidelijk; hopeloos. Ondanks hij minstens al eind de 40 was, had ik zo kunnen trouwen, hij wilde dan naar België verhuizen, ik kon deze avond met hem gaan dineren, met hem Narbonne gaan bezoeken,... Voor 3 kwartier was ik dus heel gelukkig met mijn (imaginaire) vriend in België, en was ik een ‘belle fille', al vond ik dat van hem toch niet zo'n compliment! Het was alleszins best wel een grappige rit, met prachtig uitzicht op de bergen, de zee en gewoon de mega mooie natuur! (En de zinloze en hopeloze gesprekken, wel goed voor men Frans natuurlijk! ) Mijn chauffeur had nl. nooit chance met de vrouwen, dus gaf ik hem maar wat levenswijsheid mee, dat wanneer hij stopte met zoeken hij wel iemand zou vinden en dat ie niet bij buitenlanders moet proberen!

Wanneer hij dan vroeg aan mij waar in Narbonne ik moest zijn besliste ik, het station (dan wist ik dat tenminste al zijn) en zei ik dat ik met iemand had afgesproken (altijd veiliger om te zeggen als je alleen lift). Dat was dus niet echt zo, maar onderweg was ik wel al beginnen denken dat ik Sarah misschien kon proberen te onderscheppen en gezelschap houden. Ik wist dat haar trein daar ongeveer rond 11u zou aankomen en dat ze dan 1,5u moest wachten op haar trein richting Toulouse, dus dat leek me wel iets leuk!

Aangekomen aan het station bedankte ik mijn chauffeur en sprong uit de auto. (1^e lift avontuur alleen overleefd.) snel ging ik naar binnen en keek of ik Sarah soms ergens zag. Nadat ik haar niet kon vinden ging ik maar even naar het loket om te horen of haar trein al was aangekomen. Daar wisten ze me te vertellen dat die binnen 6 min. op perron 1 zou arriveren. Ik ging daar dus nog even wachten op haar. Toen haar trein dan 6min. later aankwam plaatste ik me strategisch aan de uitgang, zodat ik haar zeker niet zou missen, maar met haar koffer voor een jaar zou ze toch niet zo ver komen.

Al snel had ik haar opgemerkt en liep ik naar haar toe. En dat was wel het minste wat ze verwacht had! (in de context van niet verwacht eeh) But it was nice, seeing her so soon again! Samen gingen we naar een cafétje aan de overkant, om haar 1,5u te overbruggen en kon ik mijn lift avontuur al onmiddellijk met iemand delen. Rond iets na 12 was dan de tijd aangebroken om voor de 2^e keer afscheid te nemen, en deze keer wel voor iets langer dan een uur! Ik kocht ook ineens mijn ticket al voor de trein naar Carcassonne zodat ik daar ook al zeker een plaatsje op had en dan trok ik Narbonne in. Men 3^e stad dit weekend om te gaan verkennen. Het feit dat het zondag was gaf over het algemeen wel een beetje een verlaten sfeer, want veel (bijna alles) was gesloten. Natuurlijk kan je wel nog altijd genieten van de mooie gebouwen, akelig gezellige steegjes, mooie parkjes, de rivier die er midden doorloopt en zo ineens een super aangename sfeer schept,...

Mijn normaal 1^e stop, bij l'office de tourisme, ging nu niet door, want het zou gesloten zijn (wat het uiteindelijk niet was). Dus ging ik maar wat op het gevoel en ronddwalend op zoek naar het centrum van de stad. Wat is er dan leuker dan een echt Franse markt op dat moment tegen te komen!? Inclusief zo'n toffe grote binnenmarkt in 'les halles'.

Na dan eventjes te hebben gerust en wat inwoners te hebben bestookt met de vraag, 'il y a quelque chose que vous trouvez que je dois voir d'ici?', ben ik de Narbonnese kathedraal gaan bezoeken en vond zo ook men weg naar l'office de tourisme, dat dus toch open bleek te zijn. Mijn tocht verderzettende door het mooie Narbonne, kwam ik op heel wat mooie plaatsjes en genoot ineens van het zalige weer! Toch leuk zo doelloos in een stad ronddwalen.

In één of ander sportcentrum (dat een heel mooi gebouw was), kwam ik dan ook te weten dat het vandaag presidentsverkiezingen waren. Binnen 2 weken zou het dan ook nog eens tussen de 2 winnaars van vandaag gaan en staat de nieuwe president vast. Na dan nog even iets te gaan drinken werd het stilaan tijd om huiswaarts te keren. Om 17u55 vertrok mijn trein, die echt overvol zat. De man die naast mij zat in de trein had ook een hond in een tas bij (bweik) en stonk nog eens ook! Dus niet erg aangenaam pakt.

Eens in Carcassonne moest ik snel lopen om een ticketje te kopen en men volgende trein te halen. Alléé ik dacht toch dat het een trein zou zijn. Maar toen ik keek op het bord onder voie (=spoor) stond daar i.p.v. een getal een bus getekend. 'Dju! Waar moet ik die nemen!?' Snel liep ik naar het loket om het te vragen, vond ik daarna mijn weg naar de bus en was ik nog net op tijd! De bus vertrok en dus ook mijn voorlaatste deeltje van men terugreis was begonnen. Op naar Limoux, waar de auto geparkeerd stond om het laatste deel naar Festes af te kunnen leggen. Maar wat zou het einde van een reis nu zijn zonder dat er nog iets misloopt...

Toen we met de bus de parking van het station opreden, dacht ik al dat ik iets zag, maar was nog niet zeker. Wanneer ik dan van de bus stapte, tot aan de auto wandelde en ging kijken wist ik het zeker... Platte band! Natuurlijk! Snel belde ik dan naar Bart en zette me nog even neer op de dorpel van het verlaten station in afwachting van hem. Toen ie dan een halfuurtje later was aangekomen en de band weer had opgepompt konden we écht huiswaarts keren. De trip zat er nu echt op! Moe, dringend een douche nodig (om ni stinkend te zeggen eeh ;) ), maar meer dan voldaan kwam ik rond 20u aan in Festes.

Het was een bangelijk, leerrijk, boeiend, grensverleggend en gewoon FANTASTISCH weekend! C'était incroyable!!

Algemeen weetje: Sarah en ik zijn dit weekend ook tot de constatering gekomen dat echt 90% van de Fransen roken!

Een weekendje Perpignan - DAG 2

Deze morgen werd ik om iets na 7 al wakker, na een nacht toch niet zo goed te hebben geslapen. Mijn wekker stond om kwart na 8, maar die had ik dus niet meer nodig. Na nog even te blijven liggen, te beseffen dat ik een stijve nek had en toch al klaar wakker te zijn, besloot ik om me maar aan te kleden en naar beneden te gaan. Zo was ik tegen 8u aan het ontbijt dat trouwens liep van 8u - 9u30. Eerst las ik daar nog een beetje en wanneer ik echt honger kreeg stortte ik me op het ontbijt (met héérlijke warme chocomelk J ). Een beetje later, na zich te douchen, kwam Sarah me vergezellen bij het ontbijt. Ook hoopte ik de 3 Engelsen er nog te zien, maar zij hadden de avond ervoor een beetje te veel verzet denk ik om er te geraken. Men andere 2 kamergenoten zaten ook bij het ontbijt, waarvan Sarah en ik van één dachten dat ze een zigeunerin was, en die 's nachts afschuwelijk luide scheten liet! (dat terzijde)

Rond 9u15 maakten Sarah en ik ons klaar om richting Collioure te vertrekken (Althans toch al naar de bus). In de gang kwam ik dan toch nog even James tegen, dus snel nog even dag zeggen en hop naar de bus. Wel jammer dat we geen mailadressen ofzo hebben uitgewisseld. Maar Sarah en ik waren er wel helemaal klaar voor om Collioure te gaan verkennen!

Bij de bus kwamen we al snel tot de aangename verrassing dat de rit slechts €1 kostte. Beter kon de trip niet beginnen, want de 3 Engels mannen betaalden maar liefst €11 (voor de trein). Aan het busstation zat ook een meisje, Millie, waar ik mee aan de praat raakte en die uiteindelijk samen met Sarah en mij de dag in Collioure zou doorbrengen. Millie is 24 en op bezoek bij haar grootmoeder in Perpignan. Zelf is ze van Engeland. Pakt dus dat het al zeer Engelse dagen voor mij waren. Wel een beetje bizar zo in Frankrijk. Ik sloeg dan soms ook werkelijk al die talen door elkaar!

De rit alleen al naar Collioure (die wel heel wat langer duurde dan het internet me vertelde), was prachtig en het werd er alleen maar beter op! Het was echt in de bergen en dan ook nog eens aan de Mediterrane zee, gewoon fantastisch! Ik had al hoge verwachtingen, maar dan nog werden ze moeiteloos overtroffen! Eens aangekomen gingen we al snel op pad. Op ontdekking in Collioure, door de schattige straatjes, naar de zee, in de zee (of toch met de voeten),...

De dag was dus super begonnen (al was het ondertussen al 11u door de langere busrit). Na het eten van een panini in de stralende zon, waagde Millie uiteindelijk de stap om de zee in te gaan. Al de hele ochtend wilde ze dat doen en na lang twijfelen sprong ze effectief in haar ondergoed het water in. Blijkbaar was dat toch nog wat koud, maar ze had het toch gedaan! Nadat zij terug was opgewarmd en wij (of ik toch vooral, want Sarah is die warmte gewoon van in Australië) bijna kookten, startten we onze tocht naar de windmolen, wat ons een nog prachtiger zicht gaf. Toen we deze bereikt hadden zetten we onze tocht nog een beetje verder naar een kasteel wat hoger. Dat was via een echte bergroute. Niet zo praktisch dus op Birckenstocks, maar het was de 4 bleinen op mijn voeten op mijn voeten waard! Zooo prachtig was het daar!

De weg terug naar beneden was dus zo'n beetje een marteling, maar eens daar kon ik weer op blote voeten verder. Ook gingen we, terug beneden, voor ons ijsje (of pannenkoek voor Sarah), waar we al heel de dag naar uitkeken. En geloof mij, als het zo warm is doet dat meer dan deugd! Om onze trip in Collioure in schoonheid af te sluiten, gingen we nog een terrasje doen (waar Sarah een koffie nam.. best wel gestoord met zo'n warm weer). Wanneer onze glazen dan leeg waren en het tijd was, vertrokken we moe, maar meer dan voldaan naar de bus. Klaar om weer richting Perpignan te keren.

Het was een dag die we normaal ieder alleen zouden hebben doorgebracht, en Sarah niet eens faar, maar het werd nu een dag die we samen doorbrachten en doordat we nu alles samen konden delen, konden we er eens zo hard van genieten. It was amazing!!

'c'est très belle' - Sarah

Het grappige was ook, telkens als er gesprekken in het Frans moesten worden gevoerd was ik altijd degene die het woord moest voeren, ondanks mijn gebrekkig Frans. Millie en Sarah bakten er nl. helemaal niks van! En ondanks ik op school bijna altijd buisde voor Engels, vonden zowel zij al de Engelsen dat ik het best wel goed sprak! :D

Trouwens een Engelstalige, die Frans praat blijft toch enorm grappig! Zelfs in James zijn geval. Dat is doordat zij geen Franse ‘r' kunnen, maar de Engelse gebruiken. Je moet vaak echt eerst 2 keer nadenken om het te verstaan!

Aangekomen na de busrit, mailadressen uitgewisseld, afscheid genomen van Millie en pleisters gekocht voor men bleinen, trokken we weer naar ons hostel. Na mijn voeten wat te hebben verzorgd, maakte ik nog even een wandeling door het mooie Perpignan! Met ook enorm veel Palmbomen!!

Wanneer het dan wat begon te regenen, en mijn maag naar eten begon te snakken, ging ik richting de pizzabuurt (ja, hier is ook een kebabbuurt) op zoek naar een goedkope pizzeria. Uiteindelijk, toen het echt hard begon te regenen, belande ik in een allesbehalve gezellige pizzeria, maar de pizzamaker was wel zaaalig! Zo vol van zichzelf (en zijn pizza's), maar echt super vriendelijk en kweetniejoetof! Men avond in de pizzeria eindigde ook met een discussie, nl. of ze in België al dan niet Nederlands spreken. (één van de klanten die nog niet wist dat ik vandaar kom wist 100% zeker dat ze dat er niet spreken.) Ik heb die daar allemaal dus van alles bijgeleerd over ons klein België landje!

Daarna trok ik weder naar het hostel om met Sarah nog een beetje na te praten over de zaalige dag vandaag! Zij vertrekt morgen trouwens voor enkele dagen naar Toulouse.

Zoals ik al schreef is Sarah van Australië, maar eigenlijk komt ze van Engeland. 6 jaar geleden verhuisde ze naar Australië, na daar een jaar te hebben gereisd.

Zo kan ik dan weer na een prachtige dag (met een nieuwe, mysterieuze roomie en toch snel verhuist van bed, één vanonder) in slaap vallen.

Een weekendje Perpignan - DAG 1

Opstaan om 5u45 om op tijd te vertrekken richting het station van Limoux. Na 25 min. in het donker door de bergen te cruisen, stond ik op tijd op het perron waar mijn trein vertrok om 6u41 richting carcassonne (€1!) In Carcassonne kocht ik dan (met enige moeite en hulp) een ticket om mijn reis richting Perpignan verder te zetten (wat duurder was dan verwacht). Mijn volgende stop was in Narbonne. Daar moest ik 20 min. wachten op mijn laatste trein. Wanneer ik me dan naar het juiste perron begaf, voelde ik nog eens of ik mijn tickets nog had, maar how shit!!! (excuses voor men taalgebruik) Waar waren ze? Juist! Ik gooide net iets in de vuilbak... Alle chance was ik op die moment de enige die al iets in de vuilbak had gegooid, want na even te graaien in de zak en enkele starende blikken kon ik terug legaal op de trein, die trouwens vaste plaatsen had ondanks ie bijna leeg was... Op naar Perpignan!!

En... Aangekomen! Klaar om nu echt te starten aan mijn avontuur van 3 dagen Perpignan. Het was 9u dus tijd om te ontbijten! Na 3u wakker zijnde en enkel een banaan had ik best wel honger. Dus in een rustig cafétje zette ik me even neer voor een ontbijtje. De straat van dat café (= de straat die recht op het station uitkomt) is trouwens zalig! Aan beide kanten allemaal palmbomen... Geeft echt een tropisch gevoel! Direct al een goede start voor mijn avontuur. Het volgende op het programma; ‘l'office de tourisme', een kaart is altijd handig als je een stad niet kent en wat info over slaapplaatsen is goed meegenomen.

Er was al direct een taxispektakel in Perpignan! Ik denk dat ze een staking hielden, maar hun stoet, met veel te veel getoeter, leek me wel te volgen. Na het vaak gevraagd te hebben, veel 'je ne sais pas' te horen (zelfs door mensen die erover werken) en met nog steeds veel getoeter, vond ik uiteindelijk l'office de tourisme. Nu kon ook mijn zoektocht naar een slaapplaats starten. (Nog niet onmiddellijk natuurlijk eeh, daar was het nog wat te vroeg voor.) Al had ik al snel een favoriet (wegens goedkoopste) nl. l'auberge de jeunesse.

Na enkele uren rondzeulen, veel dingen bekijken, genieten van het mooie weer, winkels checken, dure cola's drinken, een panini eten, een super mooi rokje kopen, de echte toerist uithangen en verdwalen, ging ik op zoek naar een slaapplaats. Na even zoeken en vaak vragen vond ik l'auberge de jeunesse en zag ik een bord: 'reception ouvert à 17h.' Jammer dat het nog maar 15u was. Dat werd dus nog 2u rondhangen in de stad. Tegen 17u ging ik dan naar het hostel en had direct een plaats ter beschikking. Tijd om te installeren!

Eens op men kamer leerde ik Sarah kennen (29, Australisch). Zij trekt voor een jaar door Europa en doet eerst 6 weken Frankrijk. (Ze is net als mij op 12 maart aan haar avontuur begonnen.) Samen trokken we even later het centrum van Perpignan terug in, om gewoon wat rond te dwalen, iets te drinken in een ‘Australian bar', en na lang denken over wat we wilden eten te eindigen met een overhéérlijke lasagne! Sarah was hier trouwens enoorm blij mee, want ze had al 3 dagen ofzo geen warm eten meer gegeten. Ondertussen hadden we ook al afgesproken dat ze de volgende dag met mij mee zou gaan naar Collioure, een klein stadje dat Leen en Bart me heel erg aanraadde om te gaan bezoeken! (Dus deed ik dat maar.)

Na samen naar het hostel te wandelen ging Sarah slapen en zette ik me nog even beneden om een beetje te lezen, en daarna nog een redelijk grote avondwandeling te maken door Perpignan. Terug in het hostel zette ik me nog even beneden en las nog wat (anders zou ik men kamergenoten misschien wakker maken). Toen ik dan rond 11u bedwaarts wilde keren, vroeg een jongen die samen met 2 vrienden net begon met een spel te spelen of ik niet wilde meedoen. Waarom niet dacht ik dan, dus zette ik me bij deze 3 Engels mannen (bleek later).

Algauw maakte ik kennis met James, Andy en Laurens. Met mijn naam hadden ze het duidelijk wat moeilijker qua uitspraak, zoals precies de meeste niet-Belgen. Even een korte schets van mijn nieuwe vrienden voor 1 avond; James, de jongen die me vroeg om mee te spelen, was 25 en woonde al 2,5 jaar in parijs. Andy, 24 jaar woont in Oxford en werkt in/met software. Laurens tenslotte, ook 24 woont in Londen en doet iets journalistachtig. De 3 jongens waren op ‘lang weekend' en op weg naar Barcelona, met tussenstop in Perpignan. In Barcelona heeft Laurens nl. een sollicitatiegesprek. (Zowat de reden van hun trip.)

Maar goed ik ga verder waar ik was gebleven. Ik had me dus bij hen gezet en we gingen een spel spelen. Ik heb geen idee hoe het spel heet en zelfs na bijna 2u spelen snapte ik het nog niet helemaal. Maar dat zal allemaal wel liggen aan de andere taal en een behoorlijk moeheidsgehalte. Het geweldige was wel dat het een drankspelletje was, en ik drink niet... Dus wat deden we dan; telkens wanneer ik zou moeten drinken, dronken zij allemaal. Geloof mij! Dat was hilarisch! Dat zorgde er dus voor dat zij mij heel de tijd aan't helpen waren en tips aan't geven waren, zodat ik ze niet liet drinken. Maar op één of andere manier sloeg ik er toch enooorm vaak in om hen te laten drinken.

Jammer dat deze zalige Engels mannen de volgende ochtend al verder trokken naar Barcelona. Zij waren trouwens vandaag Collioure gaan bezoeken. (Datgene dat ik morgen ga doen.) en ze waren er al heel lovend over. Andy gaf me ook al een voorproefje, door hun prachtige (en iets minder prachtige) foto's te laten zien. Rond 1u besloot ik dan om te gaan slapen en probeerde zo stil mogelijk (al is dat moeilijk met een piepende deur) onze kamer te betreden.

Daar sliepen trouwens, buiten Sarah, nog 2 andere vrouwen. Een beetje bizarre en al wat oudere denk ik. Het hatelijke was wel dat ik bovenaan sliep in het stapelbed, beneden was alles nl. al bezet. Maar zo was ik dus klaar voor mijn eerste nacht hier in het hostel en dat na een lange, maar super zalige eerste dag in Perpignan.

Aja, nog iets (misschien niet zo boeiend), maar ik vond het wel een beetje grappig. Andy was de enige van de 3 Engels mannen die al eens in België was geweest; in Sint Niklaas!! Wat een plaats om te komen in België!!?? Maar oké, het was voor zijn werk.

Een dagje Carcassonne

7u30 en weg was ik. Met men plan, dat Bart voor me had getekend in de hand, vertrok ik met de auto naar het station van Limoux. (Geloof mij, zo in de bergen leer je wel rijden.) Na een klein beetje fout rijden was ik toch ruim op tijd om nog men €1!! ticketje te kopen (mits enige hulp) en op het perron te wachten. Ik kan je zeggen.. tis toch iets bizar die Franse treinen! Alle chance had ik nog net op tijd ontdekt dat de trein die er al 10 min. stond mijn trein was. (Hij stond dan ook rechts i.p.v. links.)

Aangekomen in Carcassonne na een halfuur durende treinrit, begon ik direct mijn ontdekkingstocht door de stad. Na een overheerlijk ontbijtje, al wat genieten van de ochtend zon, een klein marktje, het nemen van toeristische foto's, veelvuldig vragen wat ik zeker moest bezoeken en zoals het hoort, ronddwalen, was ik op weg naar ‘le cité'. Al wist ik totaal niet wat dat moest zijn. (Ik was toch al in de stad!?) Toen ik een groot kasteelachtig iets zag ging ik erop af. (Bleek uiteindelijk al de omwalling van ‘le cité' te zijn.) Na een serieuze wandeling net binnen de grote muren, het zalige uitzicht en een appel in de zon, ontdekte ik dat er ook nog een binnenplaats was. Het bleek een ommuurde, oude stad te zijn vol met gezellige kleine winkeltje, cafés, restaurants,... Daar was ik wel de hele voormiddag zoet! Rond de middag verorberde ik daar dan ook een héérlijke paella!

Toen ik alles daar zeker een 2 à 3 keer gezien had zette ik mijn ontdekkingstocht verder buiten de muren van ‘le cité'. Daar ontdekte ik de winkelstraat, heerlijke terrasjes in de zon, gezellige pleintjes,... Af en toe nam ik dan eens even de tijd om uit te rusten met men boek, of at een lekker pannenkoekje, om tot slot snel nog even in de Mc Donalds binnen te springen (het wel op een groot plein opeten)en zeker op tijd te zijn om men laatste trein richting Limoux te halen (19u). Trouwens als je het in je hoofd haalde om op deze trein zwart te rijden ≠ mogelijk. Een trein van nog geen 10m lang (2 uit/ingangen) met aan elke deur zowat een 3 controleurs. Geraak daar maar eens op zonder ticket! (Ik had die ochtend al een aller/retour ticket gekocht hoor).

Even een klein tussendoortje; Op de zetels naast mij zat hetzelfde meisje dat die ochtend ook zo naast mij zat. En overdag was ik die dan in Carcassonne ook nog eens tegengekomen. Toevallig toevallig en best wel grappig!

Na weer een halfuurtje was ik veilig en wel aangekomen in Limoux. Daar stapte ik in de auto om weer huiswaarts te keren. Maar welke richting was het nu weer? (Met al die enkelrichting straten) Het was alleszins duidelijk niet de richting die ik uitging. Al een geluk vond ik in één of ander boerengat (wat er hier veel zijn) een meneer die me voorreed tot ik weer juist zat. Zo kon ik mijn weg (mits enige vertraging) verderzetten richting Festes. Een 20min. later kwam ik dan bij het huis aan, met zere voeten en een zeer pijnlijk been (iets aan men spier denk ik), maar wel na een zaalige en ontspannende dag!

Op vakantie! (de volgende 3 weken)

De zaterdag dat de grootouders terug naar België vertrokken, was ook ineens de 1^e zaterdag van de Paasvakantie voor Daan en Arne. (Deze overlapte 1 week met de Paasvakantie in België en begon dus met het Paasweekend) Aangezien er in Campagne geen tuin aan het huis is, er binnen ook maar beperkte plaats is en de kinderen hun papa er niet elke dag zien, trokken wij voor de volgende 2,5 week naar Festes saint André (hun oude huis). Het was zolang aangezien Arne zijn school pas terug op donderdag begon, en Daan nog niet verplicht naar school moet. Uiteindelijk zijn we er nog een week extra gebleven, omdat alle auto's in pan stonden. Dus ja.. die moesten eerst gerepareerd zijn, voor we terug konden keren.

Hier was het een mooi, typisch Frans dorpje, maar ook weer met een zalig uitzicht,... Het voordeel hier was een beter geïsoleerd huis, dus 's nachts beter kunnen doorslapen, al had ik nogal een harde matras, en lag praktisch op den beton. Het nadeel was wel dat er geen internet was, dus dat is dan wel even 3 weken weg van de wereld, maar heey geen probleem eh! Al ben ik één keer, na 2 weken en toen net ervoor was beslist dat we nog een week moesten blijven, mijn mail enzo gaan checken in de Mc Donalds van Limoux (een stad hier een 20min. vandaan, vlakbij dus voor in Frankrijk) Toch iets goed ze in de Mc Donalds dien gratis Wifi, ongelimiteerd!

Oké nu even terug naar het begin van onze vakantie hier. Op paasmaandag houden ze hier met het dorp jaarlijks een ‘paasomelet' dan gaan ze eerst wandelen met iedereen, en daarna wordt er een suuuper groot omelet gebakken. Dus eerst gingen we de wandeling doen, dat was nogal iets omdat het voor Eero toch net nog iets te zwaar was om te stappen, en die wilde dan toch niet door om het even wie worden gedragen, dus heb ik tijdens de wandeling Rune een hele tijd gedragen, afgewisseld met Eero.

Ook was het een leuke en goede moment om de mensen uit de buurt wat te leren kennen en dus ineens wat frans te oefenen. Al waren er nogal wat Nederlandstaligen. De mensen die het mee organiseerden waren ook Belgen, die nu een 13j ofzo in Frankrijk wonen. Daarna was het tijd voor het omelet. Dat was een enorm gezellig gebeuren, iedereen zat buiten aan tafels en had zijn eigen picknick bij, en wat later als het omelet dan klaar was kwamen ze daarmee rond. Geloof mij, het was over héérlijk! Na het eten werden er dan allemaal spelletjes gespeeld, zochten de kinderen paaseieren en werd er nog wat gezellig gebabbeld! Het feit dat er een stralende zon was die dag, maakte het gebeuren enkel maar beter!

De rest van die week was het weer wat minder, heel wat kouder en vaak regen. Ook is er dan niet echt iets erg benoemingswaardig gebeurd, dus ga ik daar niet te veel over uitwijken. De dinsdag van de 2^e week hier (17 april) ben ik een dagje op uitstap geweest naar Carcassonne, waarover ik later uitgebreid verslag zal doen. Al kan ik al wel verklappen dat het zalig was! Enkele dagen later, vrijdag 20 april, vertrok ik dan voor iets langer op avontuur naar Perpignan, het waren 3 fantastische dagen! Maar ook daarover later een zéér uitgebreid verslag! Want ik kan je zeggen dat het wel goed doet om na 6 weken zo is een weekend helemaal vrij te zijn! Ik ga dat zeker nog doen, want zo heel de tijd in een ander gezin wonen is toch niet simpel. Iets waar je toch niet helemaal aan went (alléé of toch na 7 weken nog niet).

Voor de rest zijn het hier gewone vakantiedagen, waarop de kinderen veel buiten spelen, vaak naar mensen in de buurt gaan,... aah iets wat ook nog gebeurt was, is dat Eero van zijn stoel gevallen is. Zo'n triptrap stoel en hij was gaan rechtstaan en over die leuning gevallen, recht op zijn hoofd. Dat zag er even echt niet goed uit, aangezien hij enkele keren moest overgeven,... Dus de mama ermee naar't ziekenhuis en hij zou er dan eerst 24u moeten blijven, want het was een hersenschudding, maar uiteindelijk is hij toch die avond al naar huis mogen komen en de volgende dag was ie praktisch al weer de oude. Dus buiten nog een bult op zijn hoofd is ie weer oké! Uitgezonderd van nog een serieuze botsing van Eero is de vakantie daar verder rustig verlopen. En na 1,5u met Daan op men schoot te hebben gezeten, zijn we vandaag terug aangekomen in Campagne. De camionet was nl. nog steeds niet gemaakt, en iemand van in Festes heeft wat materiaal en Bart tot hier gebracht, maar wij moesten dan wel met 6 in een auto voor 5. Maar alles is goed gekomen en mijn benen hebben het overleefd ;)

Het nadeel is wel, in Festes was het sinds gisteren net terug stralend weer en hier regent het nu. Maar hopelijk klaart dat ook op de komende dagen!