Opstaan om 5u45 om op tijd te vertrekken richting het station van Limoux. Na 25 min. in het donker door de bergen te cruisen, stond ik op tijd op het perron waar mijn trein vertrok om 6u41 richting carcassonne (€1!) In Carcassonne kocht ik dan (met enige moeite en hulp) een ticket om mijn reis richting Perpignan verder te zetten (wat duurder was dan verwacht). Mijn volgende stop was in Narbonne. Daar moest ik 20 min. wachten op mijn laatste trein. Wanneer ik me dan naar het juiste perron begaf, voelde ik nog eens of ik mijn tickets nog had, maar how shit!!! (excuses voor men taalgebruik) Waar waren ze? Juist! Ik gooide net iets in de vuilbak... Alle chance was ik op die moment de enige die al iets in de vuilbak had gegooid, want na even te graaien in de zak en enkele starende blikken kon ik terug legaal op de trein, die trouwens vaste plaatsen had ondanks ie bijna leeg was... Op naar Perpignan!!

En... Aangekomen! Klaar om nu echt te starten aan mijn avontuur van 3 dagen Perpignan. Het was 9u dus tijd om te ontbijten! Na 3u wakker zijnde en enkel een banaan had ik best wel honger. Dus in een rustig cafétje zette ik me even neer voor een ontbijtje. De straat van dat café (= de straat die recht op het station uitkomt) is trouwens zalig! Aan beide kanten allemaal palmbomen... Geeft echt een tropisch gevoel! Direct al een goede start voor mijn avontuur. Het volgende op het programma; ‘l'office de tourisme', een kaart is altijd handig als je een stad niet kent en wat info over slaapplaatsen is goed meegenomen.

Er was al direct een taxispektakel in Perpignan! Ik denk dat ze een staking hielden, maar hun stoet, met veel te veel getoeter, leek me wel te volgen. Na het vaak gevraagd te hebben, veel 'je ne sais pas' te horen (zelfs door mensen die erover werken) en met nog steeds veel getoeter, vond ik uiteindelijk l'office de tourisme. Nu kon ook mijn zoektocht naar een slaapplaats starten. (Nog niet onmiddellijk natuurlijk eeh, daar was het nog wat te vroeg voor.) Al had ik al snel een favoriet (wegens goedkoopste) nl. l'auberge de jeunesse.

Na enkele uren rondzeulen, veel dingen bekijken, genieten van het mooie weer, winkels checken, dure cola's drinken, een panini eten, een super mooi rokje kopen, de echte toerist uithangen en verdwalen, ging ik op zoek naar een slaapplaats. Na even zoeken en vaak vragen vond ik l'auberge de jeunesse en zag ik een bord: 'reception ouvert à 17h.' Jammer dat het nog maar 15u was. Dat werd dus nog 2u rondhangen in de stad. Tegen 17u ging ik dan naar het hostel en had direct een plaats ter beschikking. Tijd om te installeren!

Eens op men kamer leerde ik Sarah kennen (29, Australisch). Zij trekt voor een jaar door Europa en doet eerst 6 weken Frankrijk. (Ze is net als mij op 12 maart aan haar avontuur begonnen.) Samen trokken we even later het centrum van Perpignan terug in, om gewoon wat rond te dwalen, iets te drinken in een ‘Australian bar', en na lang denken over wat we wilden eten te eindigen met een overhéérlijke lasagne! Sarah was hier trouwens enoorm blij mee, want ze had al 3 dagen ofzo geen warm eten meer gegeten. Ondertussen hadden we ook al afgesproken dat ze de volgende dag met mij mee zou gaan naar Collioure, een klein stadje dat Leen en Bart me heel erg aanraadde om te gaan bezoeken! (Dus deed ik dat maar.)

Na samen naar het hostel te wandelen ging Sarah slapen en zette ik me nog even beneden om een beetje te lezen, en daarna nog een redelijk grote avondwandeling te maken door Perpignan. Terug in het hostel zette ik me nog even beneden en las nog wat (anders zou ik men kamergenoten misschien wakker maken). Toen ik dan rond 11u bedwaarts wilde keren, vroeg een jongen die samen met 2 vrienden net begon met een spel te spelen of ik niet wilde meedoen. Waarom niet dacht ik dan, dus zette ik me bij deze 3 Engels mannen (bleek later).

Algauw maakte ik kennis met James, Andy en Laurens. Met mijn naam hadden ze het duidelijk wat moeilijker qua uitspraak, zoals precies de meeste niet-Belgen. Even een korte schets van mijn nieuwe vrienden voor 1 avond; James, de jongen die me vroeg om mee te spelen, was 25 en woonde al 2,5 jaar in parijs. Andy, 24 jaar woont in Oxford en werkt in/met software. Laurens tenslotte, ook 24 woont in Londen en doet iets journalistachtig. De 3 jongens waren op ‘lang weekend' en op weg naar Barcelona, met tussenstop in Perpignan. In Barcelona heeft Laurens nl. een sollicitatiegesprek. (Zowat de reden van hun trip.)

Maar goed ik ga verder waar ik was gebleven. Ik had me dus bij hen gezet en we gingen een spel spelen. Ik heb geen idee hoe het spel heet en zelfs na bijna 2u spelen snapte ik het nog niet helemaal. Maar dat zal allemaal wel liggen aan de andere taal en een behoorlijk moeheidsgehalte. Het geweldige was wel dat het een drankspelletje was, en ik drink niet... Dus wat deden we dan; telkens wanneer ik zou moeten drinken, dronken zij allemaal. Geloof mij! Dat was hilarisch! Dat zorgde er dus voor dat zij mij heel de tijd aan't helpen waren en tips aan't geven waren, zodat ik ze niet liet drinken. Maar op één of andere manier sloeg ik er toch enooorm vaak in om hen te laten drinken.

Jammer dat deze zalige Engels mannen de volgende ochtend al verder trokken naar Barcelona. Zij waren trouwens vandaag Collioure gaan bezoeken. (Datgene dat ik morgen ga doen.) en ze waren er al heel lovend over. Andy gaf me ook al een voorproefje, door hun prachtige (en iets minder prachtige) foto's te laten zien. Rond 1u besloot ik dan om te gaan slapen en probeerde zo stil mogelijk (al is dat moeilijk met een piepende deur) onze kamer te betreden.

Daar sliepen trouwens, buiten Sarah, nog 2 andere vrouwen. Een beetje bizarre en al wat oudere denk ik. Het hatelijke was wel dat ik bovenaan sliep in het stapelbed, beneden was alles nl. al bezet. Maar zo was ik dus klaar voor mijn eerste nacht hier in het hostel en dat na een lange, maar super zalige eerste dag in Perpignan.

Aja, nog iets (misschien niet zo boeiend), maar ik vond het wel een beetje grappig. Andy was de enige van de 3 Engels mannen die al eens in België was geweest; in Sint Niklaas!! Wat een plaats om te komen in België!!?? Maar oké, het was voor zijn werk.