Deze morgen werd ik om iets na 7 al wakker, na een nacht toch niet zo goed te hebben geslapen. Mijn wekker stond om kwart na 8, maar die had ik dus niet meer nodig. Na nog even te blijven liggen, te beseffen dat ik een stijve nek had en toch al klaar wakker te zijn, besloot ik om me maar aan te kleden en naar beneden te gaan. Zo was ik tegen 8u aan het ontbijt dat trouwens liep van 8u - 9u30. Eerst las ik daar nog een beetje en wanneer ik echt honger kreeg stortte ik me op het ontbijt (met héérlijke warme chocomelk J ). Een beetje later, na zich te douchen, kwam Sarah me vergezellen bij het ontbijt. Ook hoopte ik de 3 Engelsen er nog te zien, maar zij hadden de avond ervoor een beetje te veel verzet denk ik om er te geraken. Men andere 2 kamergenoten zaten ook bij het ontbijt, waarvan Sarah en ik van één dachten dat ze een zigeunerin was, en die 's nachts afschuwelijk luide scheten liet! (dat terzijde)

Rond 9u15 maakten Sarah en ik ons klaar om richting Collioure te vertrekken (Althans toch al naar de bus). In de gang kwam ik dan toch nog even James tegen, dus snel nog even dag zeggen en hop naar de bus. Wel jammer dat we geen mailadressen ofzo hebben uitgewisseld. Maar Sarah en ik waren er wel helemaal klaar voor om Collioure te gaan verkennen!

Bij de bus kwamen we al snel tot de aangename verrassing dat de rit slechts €1 kostte. Beter kon de trip niet beginnen, want de 3 Engels mannen betaalden maar liefst €11 (voor de trein). Aan het busstation zat ook een meisje, Millie, waar ik mee aan de praat raakte en die uiteindelijk samen met Sarah en mij de dag in Collioure zou doorbrengen. Millie is 24 en op bezoek bij haar grootmoeder in Perpignan. Zelf is ze van Engeland. Pakt dus dat het al zeer Engelse dagen voor mij waren. Wel een beetje bizar zo in Frankrijk. Ik sloeg dan soms ook werkelijk al die talen door elkaar!

De rit alleen al naar Collioure (die wel heel wat langer duurde dan het internet me vertelde), was prachtig en het werd er alleen maar beter op! Het was echt in de bergen en dan ook nog eens aan de Mediterrane zee, gewoon fantastisch! Ik had al hoge verwachtingen, maar dan nog werden ze moeiteloos overtroffen! Eens aangekomen gingen we al snel op pad. Op ontdekking in Collioure, door de schattige straatjes, naar de zee, in de zee (of toch met de voeten),...

De dag was dus super begonnen (al was het ondertussen al 11u door de langere busrit). Na het eten van een panini in de stralende zon, waagde Millie uiteindelijk de stap om de zee in te gaan. Al de hele ochtend wilde ze dat doen en na lang twijfelen sprong ze effectief in haar ondergoed het water in. Blijkbaar was dat toch nog wat koud, maar ze had het toch gedaan! Nadat zij terug was opgewarmd en wij (of ik toch vooral, want Sarah is die warmte gewoon van in Australië) bijna kookten, startten we onze tocht naar de windmolen, wat ons een nog prachtiger zicht gaf. Toen we deze bereikt hadden zetten we onze tocht nog een beetje verder naar een kasteel wat hoger. Dat was via een echte bergroute. Niet zo praktisch dus op Birckenstocks, maar het was de 4 bleinen op mijn voeten op mijn voeten waard! Zooo prachtig was het daar!

De weg terug naar beneden was dus zo'n beetje een marteling, maar eens daar kon ik weer op blote voeten verder. Ook gingen we, terug beneden, voor ons ijsje (of pannenkoek voor Sarah), waar we al heel de dag naar uitkeken. En geloof mij, als het zo warm is doet dat meer dan deugd! Om onze trip in Collioure in schoonheid af te sluiten, gingen we nog een terrasje doen (waar Sarah een koffie nam.. best wel gestoord met zo'n warm weer). Wanneer onze glazen dan leeg waren en het tijd was, vertrokken we moe, maar meer dan voldaan naar de bus. Klaar om weer richting Perpignan te keren.

Het was een dag die we normaal ieder alleen zouden hebben doorgebracht, en Sarah niet eens faar, maar het werd nu een dag die we samen doorbrachten en doordat we nu alles samen konden delen, konden we er eens zo hard van genieten. It was amazing!!

'c'est très belle' - Sarah

Het grappige was ook, telkens als er gesprekken in het Frans moesten worden gevoerd was ik altijd degene die het woord moest voeren, ondanks mijn gebrekkig Frans. Millie en Sarah bakten er nl. helemaal niks van! En ondanks ik op school bijna altijd buisde voor Engels, vonden zowel zij al de Engelsen dat ik het best wel goed sprak! :D

Trouwens een Engelstalige, die Frans praat blijft toch enorm grappig! Zelfs in James zijn geval. Dat is doordat zij geen Franse ‘r' kunnen, maar de Engelse gebruiken. Je moet vaak echt eerst 2 keer nadenken om het te verstaan!

Aangekomen na de busrit, mailadressen uitgewisseld, afscheid genomen van Millie en pleisters gekocht voor men bleinen, trokken we weer naar ons hostel. Na mijn voeten wat te hebben verzorgd, maakte ik nog even een wandeling door het mooie Perpignan! Met ook enorm veel Palmbomen!!

Wanneer het dan wat begon te regenen, en mijn maag naar eten begon te snakken, ging ik richting de pizzabuurt (ja, hier is ook een kebabbuurt) op zoek naar een goedkope pizzeria. Uiteindelijk, toen het echt hard begon te regenen, belande ik in een allesbehalve gezellige pizzeria, maar de pizzamaker was wel zaaalig! Zo vol van zichzelf (en zijn pizza's), maar echt super vriendelijk en kweetniejoetof! Men avond in de pizzeria eindigde ook met een discussie, nl. of ze in België al dan niet Nederlands spreken. (één van de klanten die nog niet wist dat ik vandaar kom wist 100% zeker dat ze dat er niet spreken.) Ik heb die daar allemaal dus van alles bijgeleerd over ons klein België landje!

Daarna trok ik weder naar het hostel om met Sarah nog een beetje na te praten over de zaalige dag vandaag! Zij vertrekt morgen trouwens voor enkele dagen naar Toulouse.

Zoals ik al schreef is Sarah van Australië, maar eigenlijk komt ze van Engeland. 6 jaar geleden verhuisde ze naar Australië, na daar een jaar te hebben gereisd.

Zo kan ik dan weer na een prachtige dag (met een nieuwe, mysterieuze roomie en toch snel verhuist van bed, één vanonder) in slaap vallen.