Yuup!

Jaja, de ziektekiemen waren er toch in geslaagd mij een dagje plat te krijgen. Na dan maandag dus veel gerust te hebben, kon ik er 's avonds (mits nog wat hoofdpijn) toch al weer wat tegen. Dinsdag waren we weer helemaal de oude en speelde ik overdag dus met Eero en ging ik met hem naar de tuin. Na school nam ik de 3 jongens nog eventjes mee naar het meer., waar Marian een vriendinnetje van de 2 oudste ook was. Moest je het nog niet door hebben.. het meer is hier echt mijn favoriete stek denk ik. ^^

Verder was ik sowieso van plan woe-do en normaal ook vrijdag naar Toulouse te gaan. Ze hebben daar nl. ook zo'n fietssysteem zoals in Antwerpen, dat ik graag eens wilde uitproberen, om zo groot Toulouse te kunnen bezichtigen. Anders geraak ik nooit veel verder dan het capitole en zijn winkelstraten rondom. Maar nu wist Leen me dinsdag te vertellen, dat Bart vrijdag toch moest werken, dus d.w.z. enkel woensdag en donderdag naar Toulouse én donderdag al vroeg moeten vertrekken om ongeveer om 17u terug in Campagne te zijn. Wat wel een bummer was, wat het dan nog stommer maakte, is dat ik net een mail had gekregen, dat je in de jeugdherberg daar minstens 2 nachten moest blijven of toch zeker betalen. Ik hoopte er ter plaatse nog iets aan te kunnen doen, maar tevergeefs.

Goed, ik begin aan het begin. Woensdag ochtend. Ik stond op tijd op, pakte een douche en maakte me klaar om te vertrekken. Tegen half 9 stond ik dan buiten, om al liftend het avontuur naar Toulouse te wagen. Waarom al liftend? Anders moest ik om 7u al de bus in Montesqieu pakken, en moest ik daar eerst nog geraken, wat niet evident is op dat uur van de dag. En die bus duurt zowat 1u45, wat echt afschuwelijk mega lang is. Genoeg redenen dus!

Al snel stopte er een auto, die ik afsloeg omdat die maar één dorp verder ging, maar toen dat bij de volgende weer het geval was, dacht ik, ok dan ben ik toch al daar! Daar in Daumazan stopte uiteindelijk dezelfde auto weer die ik eerder had afgeslagen. Deze keer ging die al tot in Montesqieu, wat toch al mooi was. Bleek hij ook de papa van Marian te zijn. Dat meisje van op school. Hij herkende me blijkbaar nog van eens op school. Was wel leuk, want zo hadden we echt iets om over te babbelen en moest ik niet het weer gebruiken om een gesprek te kunnen starten. Na de 2 auto's die ik reeds had gehad, had ik er nog 4 nodig en een metro tot in het centrum van Toulouse. Het waren een lieve vrouw, een andere lieve vrouw met haar dochter, één of andere werkman die mij ook de vraag stelde, wat ik leuk vind aan Frankrijk en wat niet. Toch geen simpele vragen ^^ en tenslotte nog een meneer me ne kweetniejoe chique auto! Da was zo ne super deftige man enzo, maar begon dan wel gesprekken over het feit dat het voor meisjes makkelijker was om te liften (ik gaf dan als reden, dat vrouwen minder snel mannen meenemen, wat ook zo is ) En dan door een buurt reed, en daarover zei dat je als vrouw daar niet veilig alleen door kon rondlopen. Geloof mij, als een man daarover zo begint, geraak je snel op je hoede. Maar geen stress, want het was gewoon de kortste weg en hij babbelde gewoon graag, dus zijn dat misschien wel een beetje ‘logische' onderwerpen.

Deze man ging zich wat buiten het centrum van Toulouse parkeren en dan de metro nemen. Hij stelde mij dan voor om mee met hem de metro te nemen, wat mij wel een goed plan leek. Hij had al zo'n meer beurtenkaart, die ik dan ook gratis mocht gebruiken. Het is niet duur zei ie. (handig meegenomen ;) ) Om de metro binnen te gaan sloeg ik wel al direct een stom figuur, omdat die bar even niet wilde door draaien, en dien man zei dan zo tegen de bewaking; het is de 1^e keer dat ze de metro neemt. (In Frankrijk toch) Maar dan leek ik echt zo'n dom wicht maar ja.. :D De metro zelf, was echt graaf! Da gaat zo snel man, je zit precies in ne goedkope (alle in mijn geval gratis) railway! Ik besloot een halte na mijn chauffeur uit te stappen, aan le capitole, zodat ik ze ineens nog eens kon gaan lastigvallen in l'office de tourisme, om naar een beter, maar vooral goedkopere slaapplaats te zoeken. Even kort samengevat; Ik vertrok dus rond half 9 in Campagne, en 6 auto's en 1,5u later was ik in het centrum van Toulouse.

Aangekomen in Toulouse, l'office de tourisme lastiggevallen en enkele mogelijke slaapadresjes verkregen (bij één waren ze nog aan 't werken en zou pas terug open gaan in 2013 of zoiets, denk ik, de rest waren hotels zonder sterren, die toch ook al duur uitvielen), ging ik na snel iets te hebben gegeten het capitole op, waar tot mijn grote vreugde een super grote markt was op heel het plein. Die hebben we eerst dus afgeschuimd en daarna ging ik de uitdaging aan met de fietsen. Na even wat klungelen en iemand om hulp vragen stond ik met mijn 1^e fiets in de hand en ik was direct verkocht! Okéé, het zijn zware fietsen en ik voelde me er niet zo stabiel op, maar dat gaf zoveel meer vrijheid! Het was trouwens de 1^e keer sinds ik vertrokken ben dat ik nog eens op een fiets zat. Echt een vreemde gedachte als je weet dat ik normaal zo ongeveer elke dag fietste. Om het halfuur wisselde ik telkens van fiets, (zo blijft het zo goed als gratis), en dan kon ik zo ook altijd dingen gaan bekijken. Doordat je zo vaak wisselt van fiets, valt het eigenlijk helemaal niet op dat je zoveel fietst, maar ik heb toch wat uren afgefietst daar. Dat kon mijn poep ook wel voelen ;). Er zijn daar trouwens echt super super veel van die fietsstallingen en als je zelf op zo'n fietske rijdt, valt het echt op hoeveel mensen er ook gebruik maken van dat systeem, en geloof mij. Dat zijn er super veel!

Hier ga ik het al even bij laten voor het 1^e deel, want het is al lang genoeg! Deel 2 komt er spoedig ook aan ;)