Oké, ik was dus in Toulouse en had reeds heel wat afgefietst. Woensdag ergens rond de middag, ging ik al eens naar l'auberge, om te proberen fixen dat ik toch één nacht mocht blijven, wat dus niet lukte (moest dus voor 2 nachten betalen) en die mevrouw die daar werkte was ook echt super onvriendelijk. Blijkbaar had ik trouwens ook het laatste bed (voor meisjes). Een beetje later was ik dus op weg naar m'n kamer, om daar al wat gerief te droppen. Ik sliep op het 4^e verdiep (al een geluk was er een lift) en dat waren super grote gangen, dus echt een grote herberg daar! Aangekomen op mijn kamer, zag ik dat er maar 2 bedden stonden, waarvan één reeds was opgemaakt. De lakens waren trouwens ook echt iets bizar! Die waren uit zo'n materiaal als die witte pakken, van de onderzoek mensen (voor DNA,...) bij de politie. Ook condoompakken genoemd. Na dan m'n bed te hebben opgedekt trok ik terug naar een fietsenstalling om Toulouse weer in te gaan.

Daar bekeek ik nog heel wat dingen en reed van hier naar daar, om dan ergens een spaghetti te eten. Ik wilde echt nog eens iets met vlees in eten, want ik ben hier bijna een volledige vegetariër (en nee niet uit principe ;) ) Na dan nog wat bezichtigd te hebben, trok ik rond 9u terug naar de jeugdherberg. Wat wel echt dodelijk was, was dat je een super steile helling op moest om er te geraken. Dat was puffen geblazen! (en dat na 3 maand niet meer fietsen). Binnen gekomen had ik weer al direct een flater, want ik wist natuurlijk niet dat je je kaart moest laten zien bij het binnenkomen (die vorige herbergen waren nl. altijd klein, zodat ze je herkenden), waardoor de mevrouw van de receptie in alle vaart achter mij aan kwam gelopen. En natuurlijk stond er nog veel volk bij ook. J

Boven in mijn kamer was mijn kamergenote er ook, en nadat zij dan haar telefoongesprek had afgerond leerde ik Raphaëlle kennen. Zij was nu voor enkele dagen in Toulouse om een examen af te leggen om directeur te worden in een ziekenhuis. Dat was wel jammer, want zij moest de volgende ochtend dus nog studeren, en op tijd gaan slapen nu. Want het was 3 dagen achtereen examen, waarvan de 1^e deze dag net was geweest. Ook heb ik nu dus een kennis in Aix-en-Provence, en ben ik uitgenodigd om eens langst te komen, jammer dat het nu net iets te ver is om er nog te geraken. De volgende ochtend namen we dus al afscheid, want ik wilde op tijd Toulouse weer in gaan, had nl; niet meer veel tijd en zij moest nog wat studeren.

Na in een supermarkt dan wat chocoladebroodjes en yoghurt te hebben gekocht ging ik op zoek naar een park om lekker te ontbijten. En ging dan snel verder op de fiets naar nog enkele dingen die ik zeker nog wilde zien, aangezien mijn ticket maar te gebruiken was tot 11u36 (= 24u geldig). En daarna was het al weer bijna tijd om richting de bus te vertrekken, want om 12u50 vertrok ze al. Kon ik daar dan weer 1u45 opzitten, jieha! Die tijd heb ik zeer nuttig gebruikt met slapen en op deze manier niet misselijk te worden. Rond half 3 kwam ik dan aan in Montequieu, waar ik me nog een appelsien aanschafte en me ergens in iets parkachtig zette om nog even te lezen. Wat later ging ik dan naar m'n lift punt in de hoop dat er weer vriendelijke mensen zouden zijn die me wilden meevoeren. Een dik half uur en 2 auto's later, kwam ik veilig en wel weer aan in Campagne, waar het niet veel later ineens een mega storm was! Hagel, regen, super veel wind,... echt niet normaal! Het weer in Toulouse was dan toch wel wat beter!

Nog een kleine anekdote van in Toulouse en wat ook de titel verklaart; ik stond ergens wat rond te zien, toen er ineens enkele Amerikaanse mensen mij aanspraken o de weg te vragen naar ergens. Dit was echt niet moeilijk, dus ik legde het hen ook even uit. Toen ze dan net wilde vertrekken vroeg één van hen; 'Are you an American? Because you sound like one.' Daar moest ik toch echt is goed om lachen, vooral omdat ik echt zowat altijd voor Engels gebuisd was op school. :D

Vrijdag gingen Arne en Daan 's morgens dan naar school en deed ik van alles met Eero, en die middag kwam Lola een vriendinnetje van Daan spelen. Uiteindelijk werd 's avonds op de ferme op school dan beslist dat Daan bij Lola ging slapen en de volgende dag ook doorbrengen en ik sprak af met Josejane voor morgen. Want morgen en overmorgen ga ik, tenzij het van 's morgens al regent (dan gaat het niet door), helpen in de tuin op school. Met de groenten etc. Wordt wel pijnlijk, want dat is al om 7u beginnen. Maar héé, ochtend mens dat ik ben is dat geen probleem eeh ;D.

Zaterdag gingen wij 's morgens eerst naar Sarah, zij komt van Gent en heeft ook 3 kinderen op de school en geeft daar Engels. Arne wilde nl. heel graag gaan trampoline springen daar. 's Middags ging ik dan met Arne naar de hoogteparcours, wat toch wel wat saai wordt zo van op de grond heel de tijd. En daarna was het tijd voor hét feest. Janine, weliswaar ook een vrouw met kids op de school, hield en groot feest voor haar 40^e verjaardag. Iedereen was bijna uitgenodigd en het was het concept Auberge Espangnol. Echt iets goed! Moeten we bij ons ook invoeren! Iedereen brengt dan eten mee voor het aantal personen waarmee zij komen en dat wordt dan allemaal samengezet zodat je daaruit kan kiezen. Ook was er een ‘camping' aan. Alléé gewoon iedereen kon een tent meenemen en die in de tuin opzetten om daar te blijven slapen. (Anders zouden er veel ook niet lang kunnen blijven met de kinderen.) Wij gingen wel naar huis 's avonds, maar eens heel wat later dan andere dagen. Maar het was echt super super leuk! Kei veel mensen die er waren dus vele nieuwe leren kennen, of gebabbeld met diegene die ik al kende. Ik moest wel heel de tijd bij Eero blijven, maar ook met hem heb ik mij kostelijk geamuseerd!

Ook was er een Antwerps gezin, die ik al had gezien op de porte ouverte, maar dan nu ook wat beter leerde kennen. En echt die zijn zo plat! En hun kinderen heten LouLisa en Billy Bob! Vooral die laatste.. hoe zalig is dat wel niet! :D Tegen half 10 keerden wij dan huiswaarts, zodat de kids rond 10u in bed lagen. Super moe na zo'n groot feest. Allen vielen ze als een blok in slaap.

Vandaag was het niet zo'n speciale dag. Niet zo'n goed weer wat wel echt jammer was. De kinderen sliepen net eens iets langer (maar toch niet zoveel), en wij gingen even langst de Vide grenier (= rommelmarkt) in Bordes, waar we ook LouLisa en de mama tegen kwamen, die wist te vertellen dat het feest nog tot 7u had geduurd. In de namiddag ging ik dan eerst nog wat buiten met Arne en Daan en begon dan samen met Arne aan zijn puzzel van 1000 stukjes die hij op de rommelmarkt had gekocht.

Vanavond ga ik alleszins proberen om op tijd te gaan slapen, want morgen is het vroeg dag. Maar ik heb er echt wel super veel zin in om daar te gaan helpen! Josejane waarschuwde me al wel dat dara buiten zij enkel jongens zijn, maar pakt dat ik het mannelijk geweld ondertussen al meer dan gewoon ben ;)